வணக்கம் நண்பர்களே,நீங்கள் இந்த தளத்தில் எழுத விரும்பினால் pmtamilnovels@gmail.com என்னும் மின்னஞ்சல் முகவரிக்கு தொடர்பு கொள்ளுங்கள்.

மகதீரா - கதை திரி

Status
Not open for further replies.

Priyanka Muthukumar

Administrator
**மகதீரா**

received_917061458686120.jpeg

தீரன் 1:

நள்ளிரவு ஒரு மணி அச்சாலையில் மனித நடமாட்டங்கள் அடங்கி யாருமின்றி வெறிச்சோடி இருக்க,ஆங்காங்கே சில பூச்சுகளின் கீச்கீச் ஒலியை தவிர வேறு எந்த வித ஒலியும் இல்லாமல் பெரும் நிசப்தமாக இருந்தது.

அந்த இரவின் நிசப்தத்தை கிழித்துக்கொண்டு இரு சக்கர வாகனத்தை ஓட்டிய படி வந்துக்கொண்டிருந்தான் ஒரு இளைஞன்.

அவன் மிகுந்த உற்சாகத்தில் இருப்பதற்கு அடையாளமாக மனதிற்கு பிடித்த ஒரு சினிமா பாடலை சீட்டியடித்தப்படி வாகனம் ஓட்டிக்கொண்டிருந்தான்.

அவனுக்கு பின்னாலே அவனுடைய தோழன் ஒருவன் அமர்ந்திருக்க இருவருமாக மகிழ்ச்சியாக பேசிக்கொண்டே வந்து கொண்டிருந்தார்கள்.

தீடிரென்று ஒலித்த நண்பனின் சீட்டி சத்தத்தில் ஆச்சரியத்தில் விழி விரித்து அவன் தோள் தட்டி “டேய் என்ன மச்சி...?விசல் சத்தம் காதை கிழிக்குது...அதுமட்டுமா ஹோட்டல் போலாம்னு கூப்பிட்டாவே காசு செலவாகிடும் மாமானு கழண்டுக்கிற கஞ்சுஸ் நீ...இன்னைக்கு என்னடானா நீயாவே போன் பண்ணி ஹோட்டலுக்கு போகலாம்னு சொன்னே...அதுவே பெரிய ஷாக்னா...அடுத்து நீ படத்துக்கு போலாம்னு சொன்னது எனக்கு மயக்கமே வந்திடுச்சு...ஒரு நாளில் எத்தனை ஷாக்டா கொடுப்பே கஞ்சுஸ்...விஷயம் என்னனு சொன்ன நாங்களும் சந்தோஷப்படுவோமில்லை…??” சிறிது ஆதங்கத்துடன் கேட்க,

“மாமஸ் உனக்கு ஒண்ணுமே தெரியாதா...நீயெல்லாம் எப்படி டா புள்ளை பெத்தே...?” கண்ணாடியில் தெரிந்த தனது தோழனை பார்த்து தலையில் அடித்துக்கொள்ள,

அதில் கொலைவெறியானவன் “டேய் பரதேசி...நான் புள்ளை பெக்கறதுக்கும் நீ சந்தோஷமா இருக்கிறதுக்கும் என்ன சம்பந்தம்…??” என புருவம் நெறிய கேள்வி எழுப்ப,

“அடேய் வெளக்கமாறு…இன்னுமாடா புரியல...நீ மாமாவாக போறாடா…??”

“என்னது நான் மாமாவாக போறானா…??நான் ஏற்கனவே உனக்கு மாமாதானாடா…??” என்றான் குழப்பத்துடன்.

அதில் முன்னால் இருப்பவன் தன் இடைக்கு அருகில் பின்னால் இருந்தவனின் தொடையில் நறுக்கென ஒரு கிள்ள,அவன் அலறியதை பொருட்படுத்தாமல் “டேய் மாமாப்பையா...நீ மாமா தான்...ஆனால் உன்னோட தங்கொச்சிக்கு குழந்தைக்கும் நீ மாமா தானாய்யா…?” சற்று பொறாமையை இழுத்துப் பிடித்துக்கூற,

“ஸ்ஆஆஆஆ...எனக்கு ஏதுடா தங்கச்சி...என் பொண்டாட்டி அப்போவே சொன்னால் இந்த மாதிரி கழிச்சடை கூடலாம் கூட்டு சேராது மாமுனு...இந்த பிக்கிலி பையன் ஒண்ணுமே புரியாத மாதிரி பேசி என்னை மண்டை காய வைக்கிறான்…” என தொடையை தேய்த்துப்படி புலம்பிக்கொண்டிருக்க,

அதற்குள் பின்னால் இருந்த நண்பனின் வீடு வந்துவிட ,அவனை அங்கே இறக்கிவிட்டு “அடேய் பிக்கலிக்கு பொறந்த பிக்காளி பையனே...இன்னொரு வாட்டி தங்கொச்சி தங்கச்சினு என் பொண்டாட்டிக்கிட்ட பாசமலர் நாடகம் காட்டு...மவனே செருப்பலா அடிக்கிறேன்” என மிகுந்த எரிச்சலுடன் கூறிவிட்டு வண்டியை எடுக்க,

அவனுக்கு அப்போது தான் அவன் கூறியதன் பொருள் விளங்கியது போலும்,அதனால் ஆச்சரியத்தில் விழி விரித்து மிகுந்த உற்சாகத்துடன் “டேய் மச்சி சாரிடா...வாழ்த்துக்கள்...என் தங்கச்சிக்கு வாழ்த்துக்களை சொல்லிடா…” என கத்தி கூச்சலிட,

அதற்குள் தெருமுனையில் வண்டியை திருப்பியவனுக்கு அவன் காதில் கூறியது சரியாக விழுந்திவிட ஒரு நொடி வண்டியை நிறுத்தி “ஒரு வழியா உன் மரமண்டைக்கு புரிஞ்சுதா…??உன்னோட வாழ்த்தையெல்லாம் உன் தங்கச்சிக்கிட்டு நான் சொல்லமுடியாது...அவ்ளோ அக்கறை இருந்தால் நீயே போன் பண்ணி வாழ்த்துச்சொல்லிக்கோ பரதேசி” என வெளியே திட்டினாலும்,தோழன் கூறிய வார்த்தையில் மிகுந்த மகிழ்ச்சியடைந்தவனுக்கு பேச்சிலும் அது வெளிப்பட்டது.

அதை அறிந்து புன்னகை சிந்தியவனை “ஏங்க அர்த்த ராத்திரியில் எதுக்கு பைத்தியம் மாதிரி கத்திட்டு இருக்கீங்க...ஒழுங்கா வந்து படுக்கறீங்களா...இல்லை கதவை சாத்திட்டு போகட்டுமா…??” என சத்தம் போட்டவுடனே கம்பென்று அடங்கி சாதுவாக வீட்டிற்குள் சென்றுவிட்டான்.

இதுவரை நடந்து கொண்டிருந்ததை ஒரு ஜோடி சிவந்த நிற விழிகள் கொலைவெறியுடன் கூடிய பெருஞ்சினத்துடன் உறுத்து விழித்துக்கொண்டிருந்தது.

**************************
அடுத்த நாள் காலை எட்டு மணி,

“சாந்து நான் ஆபிஸ் கிளம்பறேன்டி...இன்னைக்கு ஒரு முக்கியமான கிளைண்ட் மீட்டிங் இருக்கு...பை டி…” என தனது கைப்பையையும் வண்டி சாவியையும் எடுத்துக்கொண்டு காலை உணவை கூட அருந்தாமல் அவசரமாக தனது மஞ்சள் நிற வெஸ்பாவில் கிளம்பினாள் மகதி.

மகதி இருபத்தைந்து வயது நிரம்பிய மங்கை.அவளை பெண் என்று கூறுவதா இல்லை தேவதை என்று கூறுவதா என குழப்பம் ஏற்படும் வகையான அழகிய ரதியவள்.

வயதிற்கு ஏற்ற முதிர்ச்சி அவளது முகத்தில் தெரிந்தாலும், வெண்மையில் குழைந்தெடுத்த பால் வெள்ளை நிறமும் துருதுருவென துள்ளி திரியும் மான் விழிகளும் கூரான நாசியும் செர்ரி பழத்தின் சிவப்பை கொண்ட அழகிய வதனங்களும் சங்கு போன்ற வளைந்த கழுத்தும் பழங்கால பெண் சிற்பங்களின் இலக்கணமாக திகழும் பெண் மாதிரி போன்ற செதுக்கி வைத்த உடல் வனப்பும் கொண்ட தேவலோக மங்கையானவள் என்றாலும் பெண்கள் சுதந்திரத்திற்காக போராடும் வீர மங்கையும் கூட.

அவளது அணிகலன்களில் ஆரம்பித்து அவளது திருமணம் விஷயங்கள் வரையிலும் சுதந்திரமாக முடிவெடுக்கும் வகையில் சுதந்திர பெண்ணாக அவளது வீட்டில் வளர்த்திருக்கிறார்கள்.அவளது முடிவை தாண்டி,அவளது விஷயத்தில் எந்த வித குறுக்கிடலுமின்றி ‘மகள் எடுக்கும் அனைத்து முடிவுமே சரியானதாக இருக்கும்’ என நம்பிக்கையுடன் அவளுக்கு எப்போதுமே பக்க பலமாக இருக்கின்றார்கள் அவளது பெற்றோர்கள்.

இப்போதும் அவளது விருப்பத்திற்கு ஏற்றாற் போன்று சென்னையில் ஒரு மகளிர் விடுதியில் தங்கி ஒரு பிரபலமான தனியார் வங்கியில் ஒரு முக்கிய பொறுப்பில் பணியாற்றுவதற்கு அனுமதியளித்திருக்கிறார்கள். பெற்றோர்கள் உயிருடன் இருந்தும் யாருமில்லாத ஆதரவற்றோர் போன்று தனியாக மகளிர் விடுதியில் தங்கி மகள் பணியாற்றுவது அவர்களுக்கு பிடிக்கவில்லை என்றாலும்,மகளின் விருப்பத்திற்கு எதிராக எதையும் செய்து பழக்கமில்லாத காரணத்தினால் அவளின் பெற்றோர்கள் அமைதிக்காக்கின்றார்கள்.

அவளுக்கு பிடித்தமான உடையணிந்து அலுவலகத்திற்கு வந்தால் ‘மகதி என்ன இந்த மாதிரி டிரஸ்ஸெல்லாம் போட்டுட்டு வரீங்க...?பார்க்கவே என்னமோ மாதிரி இருக்கு’ என மேலாளர் அவளிடம் முகம் சுளித்து ஒரு மாதிரி பார்வை பார்த்து கேள்வி எழுப்பினால்,

‘உங்க பார்வை ஏன் சார் அங்க போகுது…?எனக்கு பிடித்த டிரஸ் நான் போட்டுட்டு வந்திருக்கேன்...உங்களுக்கு தப்பா தெரிந்தால் நீங்க பார்க்காதீங்க...என் கண்ணு நான் அப்படி தான் பார்ப்பேனு சொன்னால்...தப்பு உங்க பார்வையிலே ஒழிய என் உடையில் இல்லை...முதல்ல வக்கிர பார்வையை மாத்துங்க...அப்புறம் எதுவுமே தப்பா தெரியாது’ என அவருக்கு வார்த்தையால் கொட்டு வைத்துவிட்டு தலையை சிலுப்பிக்கொண்டு வந்துவிடுவாள்.

அவள் எப்போதுமே இப்படி தான்,அவள் மனதிற்கு சரியென்று தோன்றியதை மட்டுமே செய்வாள்.அதையும் மீறி அவளது விஷயத்தில் தலையிட முனைந்தால் இது போல் தான் யார் எவர் என்று பார்க்காமல் மூக்கு அறுப்படும் வகையில் பட்டென்று பேசிவிட்டு வந்துவிடுவாள்.

அலுவலகத்தில் அவளுக்கு ‘ஜான்சி ராணி’ என்ற இன்னொரு பெயரும் உண்டு.

ஆனால் அந்த அழகிய ஜான்சி ராணி தனது வாகனத்தில் விரித்துவிட்ட கூந்தலை தலைக்கவசத்திற்குள் அடங்கியிருந்த போதும் சில மூடிக்கற்றைகள் வீசுக்கின்ற காலை நேர தென்றல் காற்றினால் அடங்காமல் துள்ளிக்கொண்டு அவளது முகத்திற்கு முன் விழுந்து வழியை மறைக்க,அதை மென்மையாக காதரோம் ஒதுக்கிவிட்டப்படி வண்டியை ஓட்டினாள்.

வங்கியில் பணிப்புரியும் பெண்கள் அனைவரும் புடவை அணிந்து தான் அலுவலகத்திற்கு வரவேண்டும் என விதிகள் விதிக்கப்பட்டிருந்தாலும், வேண்டுமென்றே சில நேரங்களில் மேலாளரை வெறுப்பேற்றுவதற்காக மகதி மேற்கத்திய உடை அணிந்து வருவாள்.

மகதி வங்கியின் உரிமையாளரால் நேரடியாக தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட பணியாளர்,மேலும் முதலாளிக்கு தெரிந்த பெண் என்பதால் அவராலும் எதுவும் செய்ய முடியாத சூழ்நிலை.அத்தோடு அவரை விட அவள் மிகுந்த திறமைசாலி என்பது அவரது வாயைக் கட்டுப்படுத்தி வைத்திருக்கிறது.

இன்றும் அதேபோல் சிவப்பு நிற டீ சார்ட்டும் அதற்கு மேல் கால் முட்டி வரை இருக்கும் அரை கை வைத்த மேல் சட்டை(waist coat) அணிந்து கீழே வெளீர் நீல நிற ஜீன்ஸ் கால் சட்டை உடை உடுத்தி காலில் வெள்ளை நிற சீலிக் அணிந்து தனது மஞ்சள் நிற வெஸ்பாவில் வந்து இறங்கியவளை வழக்கம் போல் அலுவலகமே வாயை பிளந்து பார்த்துக்கொண்டிருந்தது.

ஆனால் அவளோ யாரையும் ஏறெடுத்தும் பார்க்காமல் தனக்கு காலை வணக்கம் தெரிவித்து வாழ்த்தியவர்களுக்கு மட்டும் சிரித்த முகமாகவே வாழ்த்திவிட்டு தனது தடுப்பிற்கு சென்று அமர்ந்தாள்.

அவளுக்கு அருகில் அமர்ந்திருந்த மாலதி நமுட்டு சிரிப்புடன் “ஹாய் ஜான்சி ராணி...குட்மார்னிங்” என வாழ்த்த,

அவளை போலியாக முறைத்த மகதி “அந்த பேரு சொல்லாதனு உனக்கு எத்தனை தடவை சொல்லியிருக்கேன்…??” என கடிய,

“அடப்போம்மா...ஆபிஸே உன்னை அப்படி தான் கூப்பிடுது...இதில் நான் கூப்பிடறதில் மட்டும் குறைஞ்சு போயிடுமா…??போம்மா போ...முதல்ல அவங்களை நிறுத்த சொல்லு...நான் நிறுத்தறேன்…” என நாயகன் கமல்ஹாசன் தோணியில் உதட்டை சுழித்து கூற,

அதில் வந்த முறுவலை உதட்டிற்குள் மறைத்துவிட்டு பதில் கொடுப்பதற்குள் “மேடம் மேனேஜர் உங்களை கூப்பிடறாரு” என சிற்றூழியர் வந்து கூறியவுடன்,

‘அதுக்குள்ள அந்த கிளி மூக்கனுக்கு மூக்கு வேர்த்திடுச்சா…?’ என சலித்துக்கொண்டே மற்றவரின் காதில் விழாதவாறு முணுமுணுத்தப்படி எழ,

அது சரியாக மாலதியின் காதில் விழுந்து விட “ஹாஹாஹா போடி...எப்படியும் உன்கிட்ட அவரு தான் பண்ணு வாங்கப் போறாரு...நீ என்னமோ திட்டு வாங்கப்போற மாதிரி அலுத்துக்கிறே…??” என கண்சிமிட்டி கேலி செய்தாலும் இவள் மட்டும் எவ்வாறு இவ்வளவு தைரியமாக மேலாளரிடம் பேசுகிறாள்...நம்மால் அது முடியவில்லையே என இயலாமையால் தோன்றிய சிறிதளவு பொறாமையும் அதில் வெளிப்பட்டது.

அதை அறிந்தாலும் எதுவும் கூறாமல் உள்ளே சென்றவளிடம் மேலாளர் அலுவலக விஷயத்தை விட்டுவிட்டு அவளது உடையைப் பற்றி கேள்வி எழுப்ப,மனதிற்குள் அவனை வறுத்தெடுத்தப்படி வெளியே நிமிர்வாக பதில் கொடுத்தாள்.

அவள் உள்ளே சென்ற அடுத்த நொடி “மகதி இது தான் நீங்க கிளையண்ட் மீட்டிங் வர லட்சணமா...??” என மேலும் கீழும் அவளது உடைகளைச் சுட்டிக்காட்டி கேட்க,

எரிச்சல் இலேசாக எட்டிப்பார்க்க “சார்...ஐ ஆல்ரெடி டூலட் யூ...டோன்ட் டாக் அபவுட் மை டிரஸ்...அதுவும் கிளையண்ட் நான் பேசப்போற விஷயத்தைக் கேட்கப்போறாங்களா…?இல்லை நான் எப்படி டிரஸ் பண்ணியிருக்கேனு ஆராய்ச்சி பண்ணப்போறாங்களா…??” என்றாள் சிறிது நக்கலுடன்.

“மகதி திஸ் இஸ் ரெடிகுலாஸ்...நேத்து நான் உங்களுக்கு ஆபிஸ் யூனிஃபார்ம் தான் போட்டுட்டு வரணும்னு இன்பார்ம் பண்ணனா இல்லையா…??என் வார்த்தைக்கு மதிப்பு கொடுக்கலைனாலும் நான் உங்களோட மேனேஜர் என்று மனதில் வைத்து என் பதவிக்கு மதிப்பு கொடுத்திருக்கணும்...இதுக்கு கண்டிப்பாக நான் உங்க மேலே ஆக்‌ஷன் எடுக்கப்போறேன்” சற்று குரலுயர்த்தி அவளை பயமுறுத்த,

ஒற்றை புருவத்தை மேலேற்றி மிதப்பாய் ஒரு பார்வைப் பார்த்து “என்ன சார் மிரட்டரீங்களா…?எங்களுக்கும் கம்பெனி ரூல்ஸ் பத்தி எல்லாம் தெரியும்...நான் இங்கு வேலையில் ஜாயின்ட் பண்ணும் போது எல்லாத்தையும் படிச்சுப்பார்த்து தான் கையெழுத்துப்போட்டிருக்கோம்...வேலையில் என் மேலே குறை ஏதாவது இருந்தால் மட்டும் தான் உங்களால் என்னை டேர்மினேட் பண்ணமுடியும்...அதுவும் பேங்க் சீ.ஈ.ஓ என்கொயூரிக்கு அப்புறம் தான் அதையும் பண்ணமுடியும்...அன்ட் சோ...அன்ட்...சோ இன்னொரு விஷயத்தைத் தெளிவுப்படுத்த கடமைப்பட்டிருக்கேன்...கம்பெனி விதிகளில் கட்டாயம் யூனிஃபார்ம் அணிந்து வரவேண்டும்னு இருக்கு...ஆனால் அதில் வாரத்தில் எல்லா நாளும் அணிந்து வரவேண்டும் என எங்கேயும் மென்ஷன் பண்ணலை...நான் வாரத்தில் ஒரு நாள் யூனிஃபார்ம் போட்டுட்டு வரேன்...மீதியுள்ள எல்லா நாளும் எனக்கு பிடித்த உடை உடுத்திக்கிறேன்...சோ நான் பேங்க் ரூல்ஸை மதிக்காமல் இல்லை...உங்களால் என் மேலே எந்த ஆக்‌ஷனும் எடுக்கவும் முடியாது” என இரண்டு கைகளையும் மார்ப்பிற்கு குறுக்கே கட்டிக்கொண்டு தோரணையாக நின்றுக்கொண்டு தீர்க்கமான குரலில் சிறிது நக்கல் கலந்து கூறியவளைக் கண்டு கடைசியாக மேலாளர் தான் அடங்கிப்போக வேண்டியிருந்தது.

அதனால் சற்று இறங்கிய குரலில் “அட்லீஸ்ட் ஒரு அண்ணனா நான் உனக்கு நல்லது சொன்னதா எடுத்துக்கலாமே மகதி...காலம் ரொம்ப கெட்டுப்போயிருக்கு...நீங்க வேற தனியா இருக்கீங்க...நாளைக்கு ஏதாவது ஒண்ணுகிடக்க ஒண்ணு நடந்துவிட்டால் என்ன பண்ணறது…??உங்க நல்லதுக்காக தான் இதையெல்லாம் சொல்லுறேன்” என்றார்.

அதில் ஆத்திரமடைந்தவள் “சார் யூ ஆர் நாட் மை பர்தர்...மைண்ட் இட்...என்னோட விஷயத்தில் இதுவரை என் அப்பா அம்மாவே தலையிட்டது இல்லை...சின்ன ஒரு பிரச்சனைக்கே சோர்ந்து போகும் அளவு என்னை கோழையா என்னோட பெத்தவங்க வளர்க்கலை… எனக்கு கராத்தே நல்லாவே தெரியும்...அதையும் எதிர்த்து போராடும் மனோ தைரியம் இருக்கு...அப்புறம் என்ன சொன்னீங்க அண்ணானா குட் ஜோக்...சார் நீங்க அன்னைக்கு சொன்னீங்களே வக்கிரம்னு...ஒன்பது மாச குழந்தைக்கிட்ட என்ன வக்கிரம் இருந்திருக்கும்னு அந்த குழந்தையை ரேப் பண்ணியிருக்கான் ஒரு ராஸ்கல்...அவ்வளவு ஏன் பெத்த அப்பனே தன்னோட மகளை ரேப் பண்ணி கொலைப்பண்ணியிருக்கேனு தினமும் செய்தியில் பார்க்கிறோம்...பெற்ற தகப்பனையே நம்ப முடியாத காலத்தில் ஒரு அந்நிய ஆண்மகனை அண்ணன் என்ற ஸ்தானத்தில் ஏத்துக்கூடிய அளவு நான் ஒண்ணும் முட்டாள் இல்லை...அதுக்காக எல்லா ஆண்களையும் குறை சொல்லும் பெண்ணியவாதியும் நான் இல்லை...ஆண்களோட பார்வையை வைத்தே அவங்களோட க்ரெக்டர் எப்படினு எனக்கு தெரியும்...அப்புறம் அவங்களோட எப்படி பழகணும்னு கூட எனக்கு தெரியும்...சோ என்னை நினைச்சு நீங்க எதுவும் பண்ணாதீங்க…” என தன் மனதில் தோன்றியதை சற்று திமிராகவே வெளிப்படுத்தியவள்,

கடைசியாக “சார் பேங்கில் என்னோட வேலையை செய்ய மட்டும் தான் சம்பளம் கொடுக்கறாங்க...உங்களுக்கும் அப்படி தானு நினைக்கிறேன்...இல்லை….” என சந்தேகமாக இழுக்க,அதில் இதற்கு மேல் இதை பற்றி பேச எனக்கு விருப்பமில்லை என்ற எச்சரிக்கை வெளிப்பட,

அதில் உள்ளுக்குள் எரிச்சலானாலும் மறைத்துக்கொண்டு “கிளையண்ட் மீட்டீங்கான பிரச்சன்டேஷன் ரெடி பண்ணியாச்சா மகதி…?” என பேச்சை மாற்ற,

“எஸ் சார்...மிஸ்டர் ஹரிகிருஷ்ணன் நேத்தே எல்லாம் முடிச்சு என்கிட்ட சப்மிட் பண்ணிட்டாரு சார்…”

“ஓ...ஓகே மகதி...அப்போ உங்களோட மெயின் பிரசன்டேஷன் பைலை கொண்டு வந்து கான்பிரன்ஸ் ரூமில் வைச்சிடுங்க...நங் யூ மே லீவ்” என விடைக்கொடுத்துவிட்டு மேசையில் இருந்த கணிணியில் தலையைத் திருப்ப,

அவள் வெளியேறியவுடன் முடிய கதவை சில நொடிகள் வெறித்த மேலாளர் ‘போடி...போ...ஒரு நாள் இல்லை ஒரு நாள் என்கிட்ட வசமா மாட்டுவே...அப்போ இருக்கு உனக்கு’ என வன்மத்துடன் உறுத்து விழித்தார்.

அதை அறியாமல் வெளியே வந்த மகதி தன்னுடைய இடத்தில் அமர்ந்து மேசை மீதிருந்த மணியை அடிக்க,அடுத்த நொடி அங்கு வந்த சிற்றூழியர் கோவிந்தனிடம் “அண்ணா ஹரிகிருஷ்ணன் வந்திட்டாரா…??” என கேட்க,

அவர் சற்று யோசித்துவிட்டு “இல்லை மேடம்...அவர் இன்னும் வரலை” என்றவுடன்,

குழப்பத்துடன் “சரி நீங்க போங்க அண்ணா...அவர் வந்தாருனா உடனே என்னை வந்து பார்க்க சொல்லுங்க” என கூறிவிட்டு தனது வேலையைத் தொடர்ந்தவள்,அரை மணி நேரத்திற்கு பிறகு கடிகாரத்தைப் பார்க்க,அது அவசரத்தை தெளிவுப்படுத்த,அவனது இடத்தை எட்டிப்பார்த்தாள்.

காலியாக இருந்த இருப்பிடம் அவன் இன்னும் அலுவலகத்திற்கு வரவில்லை என்ற அறிவுறுத்த,இப்போது சிறிது கோபம் எட்டிப்பார்க்க,
அவனது கைப்பேசி எண்ணிற்கு தொடர்புக்கொண்டாள்.

அதில் அணைத்து வைக்கப்பட்டிருக்கிறது என்ற விடையே பதிலாக கிடைக்க,இப்போது அவளது இரத்தழுத்தம் சிறிது சிறிதாக எகிற ஆரம்பித்தது.

ஏனெனில் விளக்கக்காட்சிக்கான கோப்பை அவனிடம் தான் இருக்கிறது.அவன் வந்தால் மட்டுமே அந்த கோப்பை மேலாளரிடம் கொண்டு சென்று ஒப்புதல் பெற வேண்டும்.ஆனால் வாடிக்கையாளர் சந்திப்பிற்கு இன்னும் அரை மணி நேரமே இருக்க,முதன்முறையாக தன் மீது கரும்புள்ளி விழுந்துவிடுமோ என அச்சமும் பதட்டமும் அவளை ஹரியின் மீது கோபம் கொள்ள செய்தது.

அதற்குள் மேலாளரிடமிருந்து அழைப்பு வர,அதை காதிற்கு கொடுத்தவள் இன்னும் சில நிமிடங்களில் கோப்பை கொண்டு வருவதாக கூறி அழைப்பைத் துண்டித்துவிட்டு ஹரியின் நெருங்கிய தோழனான சந்துருவிடம் சென்றவள் “சந்துரு வேர் இஸ் ஹரி…??” சற்று காட்டமாகவே கேட்டாள்.

அவன் “தெரியலை மேம்...நான் நேத்து நைட் அவனை பார்த்ததோட சரி மேம்...அவனுக்கு கால் பண்ணீங்களா..?” எனவும்,

“கால் பண்ணேன்...அந்த இடியட் எடுக்கலை...இன்னும் கொஞ்ச நேரத்தில் மீட்டிங் ஆரம்பிச்சிடும்...அவன்கிட்ட தான் பைல் இருக்கு...உன்கிட்ட அவன் வீட்டு நம்பர் ஏதாவது இருக்கா…??” என பதட்டத்தை மறைத்துக்கொண்டு கேட்க,

அவனும் நிலைமையின் தீவிரம் உணர்ந்து அவனது வீட்டு எண்ணிற்கு அழைக்க அதில் அழைப்பு சென்றுக்கொண்டிருந்ததே ஒழிய யாரும் அதை எடுப்பதாக தெரியவில்லை.

அவன் சற்று குழப்பத்துடன் “மேம் வீட்டு எண்ணையும் யாரும் எடுக்கமாட்டீக்கிறாங்க...ரிங் போயிட்டே இருக்கு...அவனோட மனைவியும் வீட்டில் இல்லை” என்றவுடன்,

அவளுக்கு மட்டுமில்லை,இது இந்த வங்கிக்கு எந்த அளவு முக்கியமான ஒரு ஒப்பந்தம் என்பது அங்கிருந்த அனைவருக்கும் தெரியும் என்பதால் அனைவருமே கவலைக்கொள்ள செய்தார்கள்.

இந்த ஒப்பந்தம் கைவிட்டு சென்றால் வங்கிக்கு பல கோடி ரூபாய் மதிப்பிலான நஷ்டம் கிடைக்கும் என்பதினால்,அனைவருக்கும் பொறுப்பில்லாமல் நடந்துக்கொள்ளும் ஹரியின் மீது கோபம் கொப்பளித்தது.

அதற்குள் சந்துரு “மேம் நான் அவன் வீட்டுக்கு போய் பார்த்திட்டு வரேன்” என அவசரமாக மொழிந்து விட்டு சென்றுவிட,

அதுவரை நாம் ஏன் அமைதியாக இருக்கவேண்டும் என தோன்றிவிட,அவன் மீது இருந்த ஆத்திரத்தோடு “மாலதி...ஜஸ்டின்...திவாகர்…நீங்க மூணு பேரும் என்கூட வாங்க” என்று அழைத்தவள்,அவர்கள் மூவரையும் அழைத்துச்சென்று மீண்டும் ஒரு புதிய கோப்பை தயார் செய்ய அவர்களின் உதவியை நாட,அவர்களும் தங்களது பணியை ஆரம்பித்தார்கள்.

அதற்குள் ஹரியின் வீட்டிற்கு சென்றிருந்த சந்துரு மகதிக்கு அழைத்து “மேம் வீடு பூட்டியிருக்கு...வீட்டுக்கு வெளிய வண்டியில்லை...மேபீ அவன் ஆபிஸுக்கு தான் வந்திட்டு இருப்பானு நினைக்கிறேன்…” என்றவுடன் எதுவும் கூறாமல் தொடர்பை துண்டித்தவள் ‘டேய் ஹரி...யூ இடியட்...துரோகி...நீ மட்டும் என் கையில் கிடைச்சே...ஐ வில் கில் யூ…’ என வெஞ்சினத்துடன் முணுமுணுக்க,அந்த ஒரு வாக்கியம் அவளது வாழ்வில் பெரும் பூகம்பத்தை ஏற்படுத்தப்போவது அறியாமல் ஒரு வழியாக கோப்பை தயார் செய்து சரியான நேரத்தில் மேலாளரிடம் ஒப்படைத்துவிட்டாள்.

ஒரு வாரம் கழித்து,

சென்னை மாநகரத்தில் பிரபல புகழ்பெற்ற வங்கியின் முன் ஒரு ஆணின் சடலம் மிகவும் மோசமான நிலையில் கண்டெடுக்கப்பட்டுள்ளது என அனைத்து செய்தி தொலைக்காட்சியிலும் பிரசுரிக்கப்பட்டு கொண்டிருந்தது.

அந்த ஆணின் முகம் பார்க்க முடியாத வகையில் பெரிதும் சிதைக்கப்பட்ட நிலையில் தேகத்தில் ஆங்காங்கே சில பல கீறல்களோடு குடலை புரட்டி கொண்டு வரும் துர்நாற்றத்தோடு மிகுந்த கொடூரமான நிலையில் இருந்தது.

அதுவும் அந்த சடலத்தின் விழிகள் இரண்டும் தோண்டி எடுக்கப்பட்டு முகம் முழுவதும் இரத்த கறையோடு கொடூரமாக காட்சியளித்தது.

முதலில் அச்சடலத்தை கண்ட வாயிற்காவலன் உடனடியாக தனது முதலாளிக்கு அழைத்து விசயத்தைத் தெரிவிக்க,அவர் காவலர்களுக்கு தகவல் தெரிவித்தார்.

‘ரணதீரன் - காவல்துறை துணை ஆணையாளர்’ என தங்க நிற எழுத்துக்கள் பொறிக்கப்பட்டிருந்த பெயர் பலகை தாங்கிய அறையினுள் இருந்த அலைப்பேசி கிணிகிணித்து தன் இருப்பைத் தெரிவிக்க,அதை முறுக்கேறிய புடைத்த காப்பு அணிந்த ஒரு இரும்புகரம் எடுத்து காதில் வைத்து “எஸ் ரணதீரன் ஸ்பீக்கீங்” என சிங்கத்தின் கர்ஜனையில் கூடிய ஆளுமையான கம்பீரம் கலந்த குரலில் வெளிவர,அதைக்கேட்டு அந்தப்பக்கம் இருந்தவனுக்கு சர்வ அங்கமும் பதறிவிட,இப்போது விஷயத்தை கூறுவதா வேணாமா என கிலி பிடித்து ஆட்ட,பேச வந்ததை மறந்து

ஸ்தம்பித்து வெலவெலத்து நின்றுவிட்டான்.

வேட்டை தொடரும்…!!

 
Last edited:

Priyanka Muthukumar

Administrator
தீரன் 2
மறுமுனையில் இருந்த அமைதி ரணதீரனுக்கு எரிச்சலை ஏற்படுத்த "ரணதீரன் ஹியர் " என்று மீண்டும் அழுத்தமாக உரைத்தான். .. அந்த தொனியில் மறுமுனையில் இருந்தவன் பயம் இரு மடங்கு ஆனாலும் இதற்கு மேல் தாமதித்தால் அவனின் கோபத்துக்கு மேலும் ஆளாக நேரிடும் என்று பயந்தவன் "சார், நான் சப் இன்ஸ்பெக்டர் ரங்கசாமி பேசுறேன்" என்று நடுங்கியபடி உரைக்க "ம்ம் என்ன விஷயம்" என்று சற்றும் குறையாத நிமிர்வுடன் கேட்டான். அவன் குரலில் இம்மியளவும் மென்மை இல்லை. அவன் குரலே போதும் ஒரு கூட்டத்தை அடக்கி ஆள்வதற்கு. அந்தளவு ஆளுமையான குரலை கேட்டால் யாருக்கு தான் உதறல் எடுக்காது?
உடனே ரங்கசாமி "சார் , ஆசிஸிஸ் பேங்க் முன்னாடி ஒரு டெட் body கண்டு பிடிச்சிருக்காங்க" என்றதும் "வாட்? அகைன்?" என்று அதிர்ச்சியுடன் கேட்டான். ஆம் இது அதே வங்கி முன்னால் கண்டெடுக்கப்படும் இரண்டாவது சடலம். அவன் அதிர்ச்சிக்கு மறு முனையில் "ஆமா சார்" என்று மட்டும் பதில் வந்தது. உடனே அவன் "சோ திஸ் இஸ் சம்திங் கிரிட்டிக்கல் " என்று மனதுக்குள் நினைத்தவன் "ஓகே, ஐ வில் பி தெயர் சூன்" என்றபடி தொலைபேசியை வைத்து விட்டான். ரங்கசாமிக்கோ அவனிடம் பேசி விட்டு வைத்தது ஏதொ பல சாதனைகள் புரிந்த உணர்வை கொடுத்தது.
போனை வைத்ததும் மேசையில் இருந்த பிஸ்டலை சுழற்றியபடி எடுத்த ரணதீரன் கண்களை மூடி நெற்றியில் பிஸ்டலால் தட்டியப்படி யோசித்தான். சிறிது நேரம் கழித்து விழித்து பார்த்தவனது கண்கள் வெறி கொண்டு வேட்டையாட துடிக்கும் சிங்கத்தின் கணங்களை போல பளிங்கு போல் ஜொலித்தது. சுழல் நாற்காலியை பின்னால் தள்ளி எழுந்தவன் பிஸ்டலை பின் பக்க ஜீன்ஸில் சொருகி விட்டு மேசையில் இருந்த சன் கிளாசை எடுத்து அணிந்தபடி வேக எட்டுக்களுடன் அறையை விட்டு வெளியேறினான்.
"ரணதீரன் " பெயருக்கு ஏற்ற போல வீரத்திலும் விவேகத்திலும் சற்றும் குறையாதவன். ஆறடி உயரமும் ஜிம்மினாலும் ட்ரைனிங்கினாலும் முறுக்கேறிய புஜங்களும் யாருக்கும் அஞ்ச மாட்டேன் என்ற தோரணையில் நடக்கும் நிமிர்வான நடையும், யாரை வேட்டையாடலாம் என்று ஜொலிக்கும் கண்களும் கூரான நாசியும் செப்பமான இதழ்களும் ஆண்மைக்கே இலக்கணமான இறுக்கமான தாடைகளும் என எந்த குறையும் சொல்ல முடியாத ஆண் மகன் அவன். அவன் கடினமான உருவத்தை மேலும் மெருகேற்றும் விதமாக தாடி மீசையை ட்ரிம் செய்து இருந்தவன் இதழ்களில் புன்னகை என்பது பஞ்சமாகி போனது.
குற்றவாளியிடம் இருந்து உண்மைகளை கறந்துவிட அவன் அழுத்தமான பார்வையும் சிம்ம குரலும் நிமிர்வான நடையுமே போதும். அவன் நரம்போடிய கைகளையும் இறுகிய தாடையையும் கூரிய விழிகளையும் பார்த்தாலே எந்த குற்றவாளியும் பயந்து உண்மையை உளறி விடுவான். காவல் துறையின் சிம்ம சொற்பனமாக இருப்பவன் இதுவரை எந்த கேஸிலும் தோற்று போனதில்லை.
சில குற்றவாளிகளுக்கு அவனே நீதிபதியாகி போன சந்தர்ப்பங்களும் உண்டு, முக்கியமாக பலாத்கார கேஸில் அவனிடம் அகப்பட்ட யாரும் இதுவரை உயிருடன் நீதிமன்ற படி ஏறியது இல்லை. சட்டத்தில் இருக்கும் ஓட்டைகளை குற்றவாளிகள் தப்பிக்க பயன்படுத்துவது போல அவர்களை வேட்டையாடும் அவனும் காவல் துறையில் இருக்கும் ஓட்டைகளை பயன்படுத்தி தப்பித்து விடுவான். லஞ்சம் என்று அவன் முன் உரைத்தால் கூட உரைத்தவன் உயிரோடு வீடு செல்வது அதிசயம் தான். அவனிடம் சில சமயம் பேசுவதற்கு ஆணையாளரே குலை நடுங்கி போவார். எதிலும் அழுத்தம், எதிலும் வேகம், எதிலும் நேர்மை என்று இருப்பவன் அங்கு இருக்கும் பல போலீஸ் காரர்களின் ரோல் மாடல் ஆகி இருந்தான். யாரை கேட்டாலும் "ரணதீரன் சார் போல வருமா? " என்றே கேட்பார்கள். இப்படி தனக்கு என்று ஒரு கோட்டையை காவல் துறையில் தனது திறமையால் அமைத்து இருந்தான். அவன் கீழ் வேலை செய்ய சிலர் பயந்தாலும் சிலரோ அவன் திறமையை கண்டு அவன் கூட வேலை செய்ய போட்டி போட்டு கொண்டு இருப்பார்கள்.
அப்படிபட்ட சீறும் சிங்கம் போல் இருப்பவன் தான் இன்று முறுக்கேறிய உடலின் தசைகள் புடைத்து கொண்டு வெளியே தெரியும் வண்ணம் வெண்ணிற ஷர்ட்டும் காக்கி ஜீன்சும் அணிந்து அந்த கொலை நடந்த இடத்துக்கு போக தனது அறையில் இருந்து வெளியேறி இருந்தான். கையில் இருந்த காப்பை அடுத்த கை கொண்டு கீழிறக்கியபடி வேக நடையுடன் வெளியே வர அவனது ஜீப்பில் சாய்ந்து நின்ற அவன் சாரதி ஓடி சென்று ஜீப்பின் கதவை திறந்து இருக்கையில் அமர்ந்தான்.
அவன் வரவை பார்த்து அங்கு நின்ற போலீஸ் அதிகாரிகள் சல்யூட் அடிக்க யாரையும் சட்டை செய்யாமல் வேகமாக வாசல் படியை இறங்கியவன் ஜீப்பின் கதவை திறந்து பாய்ந்து உள்ளே இருந்து "ஆசிஸிஸ் பேங்க்" என்று மட்டும் சாரதியிடம் அறிவுரை கொடுத்து விட்டு கதவை இழுத்து அடைத்தான். அவன் அடைத்ததும் தான் தாமதம் சைரன் ஒலியுடன் அந்த ஜீப் உயர் வேகத்தில் அவன் சொன்ன இடத்துக்கு விரைந்தது.
போகும் வழியில் சிக்னல் லைட்டில் அவன் வாகனம் நிற்கும் போது காரின் கறுப்பு கண்ணாடியூடு வெளியே நோக்கினான் ரணதீரன். அவன் வெகு அருகில் ஸ்கூட்டி யில் வேலைக்கு செல்ல ஆயத்தமாக சிங்னல் லைட்டில் காத்திருந்தாள் மகதி. பளிங்கு போன்ற மேனியின் நிறத்தை இன்னும் எடுப்பாக காட்டும் வண்ணம் சிவப்பு வர்ண அவர்களது அலுவலக புடவை அணிந்து இருந்தவளது வெண்ணிற இடை பார்ப்பவர் கண்களுக்கு விருந்தாக அமைந்தது. "புடவையானது அடக்க ஒடுக்கமான உடையா?" என்று அனைவரும் வாயில் கை வைத்து ஆச்சரியப்படும் வண்ணம் தாராளமாக இடையை காட்டி புடவை அணிந்து இருந்தவள் மேலும் கை இல்லாத ஜாக்கெட் அணிந்து வழு வழுப்பான தோள்களையும் கண்ணுக்கு விருந்தாக காட்சிக்கு விட்டிருந்தாள். ஜீப்பில் இருந்த படியே அவளை பார்த்தவன் கண்கள் அவனையும் மீறி அவளது உச்சந்தலையில் இருந்து உள்ளங்கால் வரை ரசித்தது.
பிரம்மன் படைத்த அவள் வளைவுகளில் தேங்கி நின்ற அவன் பார்வையை அவனாலேயே கட்டுப்படுத்த முடியாமல் போக "கன்ட்ரோல் தீரன்" என்று கூறி தனது மனதுக்கு கடிவாளம் போட்டு கொண்டு இருந்தான். அவன் தறி கெட்டு ஓடிய மனம் அடங்கினால் தானே. அவன் கட்டுப்பாட்டையும் மீறி அவன் கண்கள் சிவந்த அவள் அதரங்களில் நிலை கொண்டு அவனை பித்தம் கொள்ள செய்தது. யாருக்கும் அஞ்சாத அவன் முதன் முறை ஒரு பெண்ணின் அழகில் தோற்று விடுவோமோ என்று அஞ்சி போனான். அவனையும் மீறி, அவனால் கூட தடுக்க முடியாமல் அப்படியே கீழ் இறங்கிய அவன் கண்கள் அவள் வனப்பில் நிலை கொண்டு அவள் இடையில் இளைப்பாறியது.
கண்களுக்கு விருந்தாக அமைந்த அவள் சிற்று இடையில் கண நேரம் பார்வையை செலுத்தியபடி "ரொம்ப தான் தாராளம்" என்று நினைத்தவன் இதழ்கள் கேலியாக வளைந்தாலும் அவன் கண்கள் என்னவோ அவள் அழகில் மயங்கி போனதை அவனாலும் மறுக்க முடியாது.
அந்நேரம் மோட்டார் சைக்கிளில் வந்த ஒருத்தன் கண்ணுக்கும் அவள் வெண்ணிற இடை உறுத்தி இருக்க வேண்டும். அவள் அருகில் வந்து "ரேட் என்ன?" என்று கேட்க அவள் கோபம் தாறு மாறாக எகிறியது. கண நேரம் தாமதிக்காமல் அவன் கன்னத்தை அவள் கைகள் பதம் பார்க்க "கொன்னுடுவேன் பொறுக்கி ராஸ்கல், யாரை பார்த்து என்ன கேட்கிற? சன் ஒப் B*****" என்று கெட்ட வார்த்தையில் திட்ட தொடங்க அவள் அறைந்த கோபத்தில் இருந்த அவனுக்கும் கோபம் கொப்பளிக்க தொடங்கியது.
"என்னடி ஓவரா பேசுற? இப்படி பப்பரப்பா என்று வந்தா நான் அப்படி தான் கேட்பேன் " என்று சொல்ல அவள் மேலும் ஆத்திரமாகி வண்டியில் இருந்து இறங்கி காலில் இருந்த செருப்பை கழட்டியவள் அவ்விடம் வைத்தே அவனுக்கு தாறு மாறாக அடிக்க தொடங்க அவளை தடுக்கும் முகமாக அவளது கையை பிடித்தவன் வேணுமென்றே வெளி தெரிந்த அவள் இடையை வருட போன சமயம் "என்னப்பா பொம்பிளை புள்ள மேல கை வைக்கிற?" என்று கேட்டபடி அங்கே கூட்டம் கூட தொடங்கியது. மேலும் இவளுடன் பேசி கொண்டு நின்றால் தனக்கு தர்ம அடி நிச்சயம் என்று அறிந்தவன் அவளை உதறி கீழே தள்ளிவிட்டு மோட்டார் வண்டியை சிக்னல் விழ முதல் முறுக்கி கொண்டு ஓடி போனான்.
கீழே விழுந்தவள் கோபத்துடன் அவனுக்கு ஆங்கில கெட்ட வார்த்தைகளில் அர்ச்சித்தபடி எழுந்த சமயம் "ஒண்ணும் ஆகலையாம்மா? எங்கயாவது அடிபட்டிச்சா " என்றபடி ஒருத்தர் அவள் கீழே விழுந்ததில் உராய பட்டு இருந்த அவள் கையை பிடிக்க போக "கையை எடுடா ராஸ்கல், " என்று அந்த பெரியவருக்கு திட்டியவள் செருப்பையும் போட்டு விட்டு மோட்டார் சைக்கிளில் ஏறி இருந்து வாய்க்குள் முணுமுணுத்தபடி சிக்னல் விழ காத்து இருந்தாள் .
கோபத்தில் சிவந்த அவள் நாசியும் சிறிய அசைவை காட்டும் அவள் இதழ்களும் கூட பார்ப்பவரை பித்தம் கொள்ள செய்யும் வலிமை படைத்தது. அனைத்தையும் ஜீப்பினுள் இருந்து பார்த்து கொண்டு இருந்த ரணதீரன் இதழ்கள் கேலியாய் வளைந்து சிரித்தாலும் அவனுக்கோ மனம் இப்பொது உலையாக கொதித்தது. சிக்னல் விழுந்ததும் "டர்ன் லெப்ட் " என்றான் அடக்கப்பட்ட கோபத்துடன். சாரதியோ அதிர்ந்து போய் பார்த்தாலும் அவனுடன் பேச பயத்தில் அவன் சொன்ன திசைக்கே வாகனத்தை திருப்பினான். சாரதி மனதிலோ "நேரே போனால் தானே பேங்க் போக முடியும் . ஏன் இந்த வழியில போக சொல்றார்?" என்ற எண்ணமே ஓடி கொண்டு இருக்க வெளியில் பார்வையை சுழற்றி கொண்டு வந்த ரணதீரன் கண்களில் மகதியுடன் வம்பிழுத்த பொறுக்கி பட்டான்.
அவன் கஷ்டகாலத்துக்கு அங்கிருந்த ரோட் கடையில் இளநீர் வாங்கி குடித்து கொண்டிருக்க அதை பார்த்தவன் கண்கள் வேட்டையாட துடிக்கும் சிங்கத்தின் வெறியுடன் "ஸ்டாப் " என்று சீற சாரதியும் சடுதியாக வாகனத்தை நிறுத்தினான்.
உடனே ஜீப்பின் கதவை திறந்து பாய்ந்து இறங்கியவன் இளநீர் குடித்து கொண்டு இருந்தவன் பின்னால் சென்று அவன் தலை முடியை கொற்றாக பற்றி அங்கிருந்த மரத்தில் பலமாக மோதினான். இந்த எதிர்பாரத தாக்குதலில் கையில் இருந்த இளநீரை கீழே போட்டவன் "ஐயா அம்மா" என்று அலற அவன் நெற்றி வெடித்து ரத்தம் பீறிட்டது. உடனே அவன் தலை முடியை பிடித்து தன்னை நோக்கி நிமிர்த்தியவன் "இந்த வாய் தானே ரேட் கேட்டிச்சு?" என்றபடி கை முஷ்டியை இறுக்கி அவன் வாயில் ஓங்கி ஒரு குத்து விட அவன் முரசு வெடித்து வாயில் இருந்து ரத்தம் பீர்ட்டது.
அவனோ பேச முடியாமல் அலற அவன் வலது கையை ஒற்றை கையால் பிடித்து முறுக்கியவன் "இந்த கை தானே " என்றபடி மேலும் முறுக்க அவன் எலும்பு உடையும் சத்தம் வெளியே கேட்டது. அலறிய அவனை அப்படியே அவனை கீழே விட்டவன் அவன் முன்னே சொடக்கிட்டு "கொன்னுடுவேன் ராஸ்கல் " என்று உரைத்தபடி சுற்றும் முற்றும் பார்த்தான். அங்கு ஒரு சிலரை தவிர வேறு யாரும் இல்லை. உடனே அவர்களிடம் கீழே வலியால் துடித்து கொண்டிருந்தவனை சுட்டி காட்டி "இவனை ஹாஸ்பிடல் கூட்டி போங்க.. இல்லன்னா செத்துருவான் " என்றவன் கடைக்காரனை பார்த்து ரத்தம் தோய்ந்த தனது கையை உயர்த்தி காட்டினான்.
உடனே கடைக்காரன் தண்ணீர் குவளை கொண்டு வந்து அவன் கைகளில் ஊற்ற கைகளை கழுவியவன் ஷர்டில் பட்டிருந்த ரத்த துளியின் கறையையும் நீரால் துடைத்து விட்டு கடைக்காரனின் கன்னத்தில் தட்டியவன் ஏறி ஜீப்பில் அமர்ந்தான். சற்று முன் அவன் மனதில் உலையாக கொதித்த கோபம் இப்பொது அடங்கி இருக்க எ சி யின் காற்றை தனது முகத்தை நோக்கி திருப்பியவன் ஆழ்ந்த மூச்செடுத்து கண் மூடி தன்னை சமநிலைப்படுத்தினான். சிறிது நேரத்தில் கண்களை திறந்தவன் "பேங்க் க்கு போ" என்றதும் அவன் சாகசத்தை பார்த்து பயமும் பெருமையும் கலந்த பார்வை பார்த்த சாரதி வாகனத்தை அவன் சொன்ன வங்கியை நோக்கி விட்டான்.
அலுவலகத்துக்கு வந்த மகதி வாசலில் கூட்டத்தை பார்த்து அதிர்ந்து போனாள். "என்ன இது இவ்வளவு கிரவுட் ஆஹ் இருக்கு" என்றபடி மோட்டார்வண்டியை பார்க் பண்ணி விட்டு வங்கிக்குள் செல்லாமல் சம்பவ இடத்துக்கு சென்றவள் அங்கு கிடந்த உருக்குலைந்த பிரேதத்தை பார்த்து பயத்தில் கண்களை மூடி கொண்டாள் . உடனே பக்கத்தில் அதே முக பாவனையுடன் நின்ற அவள் நண்பியிடம் "யார் மாலதி இது? மறுபடியும்? " என்று பயத்துடன் தழுதழுத்த குரலில் கேட்க "எனக்கும் தெரியல , போலீஸ் வந்து இருக்காங்க,, அசிஸ்டன்ட் கமிஷனருக்கு வெயிட் பண்றாங்க போல, அது தான் மேனேஜர் உம் இங்கேயே வெயிட் பண்ணுறார்." என்றாள்.
இருவரும் பேசி கொண்டு இருந்த சமயம் சைரன் ஒலியுடன் அந்த வளாகத்துக்குள் நுழைந்தது போலீஸ் ஜீப்...
உள்ளிருந்து ஆறடி உயரத்தில் கண்களில் கருப்பு கண்ணாடியும் வலது கையில் ஐம்பொன் காப்பும் என கட்டுமஸ்தான முறுக்கேறிய புஜங்களுடன் இறங்கிய ரணதீரனின் ஆளுமையில் அங்கு வேலை பார்க்கும் பெண்களே ஒரு கணம் ஸ்தம்பித்து போனார்கள். அவனை கண்டதும் மகதியின் முகம் தானாக இறுகி கொள்ள வேறு வழி இல்லாமல் அங்கேயே நின்று இருந்தாள்.
அழுத்தமான காலடி வைத்து நடந்து வந்தவன் " க்ளியர் தெ கிரவுட் " என்று அங்கு நின்ற போலீஸ் காரர்களிடம் சீற அவன் சிம்ம குரலில் குலை நடுங்கிய சுற்றியிருந்த மக்கள் தானாக விலகி சென்றார்கள்..
கொலை செய்யப்பட்ட பிரேதத்தை சுற்றி பாதுகாப்பு வளையம் போடப்பட்டிருக்க அதன் கீழாக உள்ளே நுழைந்தவன் தனது ஆறடி உயரத்துக்கு கம்பீரமாக நிமிர்ந்து நின்று இடையில் இரு கைகளையும் குற்றி அங்குள்ள நிலவரத்தை நோட்டமிட்டான்.. எதற்கும் அஞ்சாத சீரும் சிங்கம் அவனே பார்க்க முடியாதளவு அந்த பையனின் கண்கள் சிதைக்கப்பட்டிருக்க , அதை பார்த்து கண் மூடி தன்னை சமநிலைப்படுத்தியவன் பார்வை இறந்த பையனின் கைளுள் இருந்த பொருளில் நிலையிட்டது..அதனை உற்று பார்த்தவாறே பாக்கெட்டில் இருந்த கர்சீப்பை எடுத்தவன் அந்த பொருளை கர்சீப் கொண்டு எடுத்து வலது உள்ளங்கையில் வைத்தபடி புருவம் சுருக்கி பார்த்தான்.
சிறிது யோசனையுடன் அதை பாக்கெட்டினுள் வைத்தபடி நோட்டமிட்டவனின் கழுகு கண்கள் அப்போது தான் வேலைக்கு வந்து அங்கே கூடி நின்ற ஊழியர்கள் மேல் படிந்தன.. அவர்களை நோக்கி அவன் வந்த தோரணையிலும் பார்வையிலும் அனைவர்க்கும் நெஞ்சில் நீர் வற்றி போனது. சற்று முன் அவன் ஆளுமையை பார்த்து ரசித்த கண்கள் கூட அவன் அருகில் வரும் போது பயத்தை தத்தெடுத்து கொண்டது.

 

Priyanka Muthukumar

Administrator
தீரன் 3:
ஆசிஸிஸ் வங்கியில் பணிப்புரியும் அனைத்து பணியாளர்களும் ஒரே இடத்தில் குழுமியிருக்க,அவர்களுடன் வங்கியின் முதலாளியும் தனியறையில் அமர்த்தி வைக்கப்பட்டிருந்தார்.
ஒரே வாரத்தில் தொடர்ந்து நடந்த இரண்டு துர் சம்பவங்களால் அனைவரும் பீதியில் உறைந்திருக்க,இதில் அனைவரையும் விசாரிக்க வேண்டும் தீரன் கூறியதில் வெலவெலத்து போய் அமர்ந்திருந்தார்கள்.
இதுவரை இவ்விடம் எந்த வித செய்தித்தாளை வாங்கி படித்தாலும் ரணதீரனின் பெயர் இல்லாமல் ஒரு செய்தி கூட பிரசுரிக்கப்பட்டு இருக்காது.அத்தோடு தொலைக்காட்சியில் எவ்வித அலைவரிசையை மாற்றினாலும் அதிலும் அவனது முகமும் அவன் செய்த வீர தீர சாகசங்களுமே ஒளிப்பரப்பப்பட்டிருக்கும்.
அப்படிப்பட்டவன் தங்களை குற்றவாளி போல் விசாரிப்பது என்றால் அவர்களின் மனதில் பயம் எழ தானே செய்யும்
சென்னையில் பொறுப்பேற்ற சில நாட்களிலே ரவுடிகளின் ஆராஜகங்கள் ரணதீரனின் கைவரிசையினால் அடியோடு ஒழிக்கப்பட்டுவிட்டது.மேலும் கணக்கில் வராத சில குற்றவாளிகளின் வழக்கை எந்த வித விசாரணையுமின்றி அவனது நீதிமன்றத்தில் அளிக்கப்படும் ஒரே தண்டனை மரண உலையின் சாசனம் தான் என்பது அறிந்த அனைவருக்கும் இப்போது தங்களை விசாரிக்க வேண்டும் என்று அவன் கூறியது உள்ளுக்குள் ஒரு குளிர் பரவ செய்தது.
குற்றவாளிகளே அவனின் ஆளுமையிலும் தீர்க்கமான விழிகளில் உள்ள வேட்டையாடும் புலியின் பளபளப்பிலும் இறுகிய தாடையையும் கண்டு அஞ்சும் போது,பொது மக்களில் ஒருவர்களாக இருக்கும் வங்கியில் பணிப்புரியும் சாதாரண ஊழியர்கள் அஞ்சுவதில் எவ்வித ஐயமுமில்லை.
அதுவும் இன்று காலையில் தன் இரை தேடி பசியோடு வேட்டையாடுவதற்கு முன் கர்ஜிக்கும் சிம்மனாய் காட்சியளித்தவன் தங்களை எப்படி வேட்டையாட போகிறானோ என பயத்தில் அனைவருக்கும் கழிவு நீர் வெளியேறி விடும் போல் இருக்க,அது அனைவரின் முகத்திலும் வெளிப்பட்டு அதைப் பார்த்து அவர்களுக்கு பாதுகாப்பாய் நிறுத்தி வைக்கப்பட்டிருந்த காவலர்களுக்கே பரிதாபமாய் இருந்தது.
ஆனால் காட்டில் வாழும் மிருகங்களுக்கு அரசனாய் காட்சியளிக்கும் ரணதீரனின் கம்பீரத்திற்கு முன்னால் மற்ற காவலர்கள் பூஜ்ஜியம் என்னும் போது,அவனிடம் இவர்களைப் பற்றி எவ்விதம் பேசுவது…??
சுற்றி இருக்கும் அனைவரும் பயத்தில் நடுநடுங்கி அமர்ந்திருந்தாலும்,ஒரு வித அலட்சியத்துடன் கால் மேல் கால் போட்டு அமர்ந்து அறையில் இருக்கும் மற்ற பொருட்களை நோட்டம் விட்டுக்கொண்டிருந்தாள் மகதி.
அவளருகில் இருக்கும் மாலதி மகதியின் அலட்சியப்போக்கை கண்டு உள்ளுக்குள் ஒரு ஊடுருவிய கிலியுடன் காதோரம் குனிந்து “ஏய் மகதி...எனக்கெல்லாம் பயத்தில் உச்சா வரும் போல் இருக்கு...நீ என்னடானா பிக்னிக் கூட்டிட்டு வந்த மாதிரி சுத்தி சுத்தி எல்லாத்தையும் பார்த்து ரசிச்சிட்டு இருக்கே…உனக்கு பயமா இல்லையா…??” என கேட்க,
அதுவரை சுற்றுலாவிற்கு வந்தது போல் வேடிக்கைப் பார்த்துக்கொண்டிருந்த மகதி சற்றே நிமிர்வுடன் மாலதியின் விழிநோக்கி “மாலதி தப்பு செய்யறவங்க தான் போலீஸைப் பார்த்து பயப்படணும்...நான் எந்த வித தப்பும் செய்யலை...அதனால் யாருக்கும் அஞ்சவேண்டிய அவசியம் எனக்கில்லை” என்றாள் அழுத்தமான குரலில்.
அவளது நிமிர்வில் ஒரு புறம் பிரமித்தாலும் இன்னொரு புறம் அவளுக்கு மட்டும் எப்படி இந்த நிமிர்வு வந்தது...நானும் தான் எந்த வித தவறும் செய்யவில்லை...ஆனால் தவறு செய்தது போல் பயந்து நடுங்கி கொண்டிருக்கிறேன்…’ என எப்போதும் போல் இப்போதும் அவளது வார்த்தையில் சிறிது பொறாமை ஏற்பட்டது.
ஆனால் வளரும் போதே இந்த நிமிர்வும் துணிச்சலும் கொண்டு தன்னை மேம்படுத்தியதாலும் அவளது பெற்றோர் மகளுக்கு கொடுத்த சுதந்திரத்தாலும் தான் இவை வந்தது என்பதை மாலதி அறியவில்லை.
மாலதி சற்று பொறாமையும் பிரமிப்பும் கலந்து மகதியை நோக்கும் போதே அறையினுள் எழுந்த அதீத சலசலப்பில் படபடத்து தனது விழிகளை அறையின் கதவின் மீது நிலைக்கவிட,அங்கு வந்துக்கொண்டிருந்தவனை கண்டு அதிசயத்து விழி விரித்தாள்.
அச்சமயம் மாற்று குறையா மன்னவனின் கம்பீரத்துடன் ரணதீரன் அறைக்குள் வேக நடையுடன் வந்துக்கொண்டிருந்தான்.அவனுக்கு பின்னால் ஒரு இளம் பெண் வந்துக்கொண்டிருந்தாள்.
அவள் பெண்ணிற்கே உரிய அச்சம்,மடம்,நாணம்,பயிர்ப்பு இவை எதுவுமின்றி ஐந்தரை அடி உயரத்துடன் கோதுமை நிறம் கொண்ட மாநிறத்துடன் தீச்சணயமான விழியோடு காக்கி உடையுடன் சற்றும் குறையாத கம்பீரம் கலந்த நடையுடன் ரணதீரன் பின்னால் நடந்து வந்தாள் மோனிஷா.
அவள் அவ்வட்டத்தின் காவல்துறை ஆய்வாளராக பணிப்புரிக்கிறாள்.மிகவும் திறமை சாலியான மோனிஷா,ராமனுக்கு பாலம் கட்ட உதவிய அணிலைப் போன்று தீரனின் வேட்டை சாகசங்களுக்கு பின்னால் இவளுடைய பங்கும் சிலது இருக்கிறது. அவளது திறமையான அணுகுமுறையும் அச்சமின்றி செயல்படும் விதமும் அவனுக்கு பிடித்தம் என்பதால் அவளை தன்னுடைய குழுவில் இருந்து நீக்காமல் வைத்திருக்கிறான்.
காவல்துறை உதவி ஆய்வாளர் ரங்கசாமியும் அவர்களை பின்தொடர்ந்து வந்துக்கொண்டிருந்தார்.அவர் வயதில் மூத்தவர் என்பதோடு அவரின் திறமையும் அனுபவமும் அறிந்து தன்னோடு வைத்திருக்கிறான் ரணதீரன்.
தன் கீழ் பணிப்புரியும் உதவியாளர்கள் நேர்மையும் திறமையும் கொண்டு செயல்பட்டால் மட்டுமே தன்னால் எவ்வித தடங்கலுமின்றி குற்றவாளிகளை கூண்டோடு அழிக்க முடியும் என்பதறிந்து, ஒவ்வொருவரின் வரலாற்றையும் கேட்டறிந்து அதன்பிறகு தான் அவர்களை தன்னோடு சேர்ப்பான்.அவன் தன் நிழலையே நம்பமாட்டான் என்பவன்,சுற்றியிருக்கும் அனைவரின் மீது ஒரு பார்வை வைத்தே செயல்படுவான்.அதனால் இதுவரை அவன் எடுத்த காரியத்தில் யாவும் ஜெயம் மட்டுமே கிடைத்திருக்கிறது.
அதேபோல் இத்தகைய வழக்கில் குற்றவாளியை கண்டறிய அவன் அமைத்த குழுவில் உள்ளவர்கள் தான் இவர்கள் இருவரும்.
தன்னுடைய குழுவோடு நிமிர்ந்த நன்னடையுடன் நேர்க்கொண்ட பார்வைக்கு பதிலாக சுற்றியிருக்கும் அனைவரையும் தனது வேட்டையாடும் விழிகளால் ஒவ்வொருவரின் முகத்தையும் துளைத்தப்படி அவர்களுக்கு முன்னால் வந்து நின்றான் ரணதீரன்.
இப்போதும் அவனது கழுகு கண்களை மறைத்தப்படி இருந்தது சன்கிளாஸ்.ஆனால் இப்போது முழுமையான ஒரு காவல் அதிகாரியாய் முழு நீள காக்கி உடையில் தனது முறுக்கேறிய புஜங்களுடன் முதல் இரண்டு பொத்தான்களை திறந்துவிட்டு தனது உரமேறிய நிமிர்ந்த நெஞ்சை சிறிது வெளிப்படுத்தி யாருக்கும் அஞ்சாத நெஞ்சம் கொண்டவன் போல் வந்திருந்த ரணதீரனைக் கண்டவர்களுக்கு முன்பை விட இப்போது முதுகுதண்டு சில்லிட அச்சம் பரவியது.
அவர்களின் முகத்தில் அச்சம் முழுவதும் பரவினாலும் அவனது ஆளுமையான கம்பீரத்தில் சில பெண்கள் அவனழகை ரசிக்கவும் செய்தார்கள் என்பது உண்மையே.
தன்னை கண்டவுடன் எழுந்த நின்ற ஒவ்வொருவரின் முகப்பாவனைகளை கணக்கெடுத்துக்கொண்டே வந்த தீரனின் தீச்சண்ய விழிகள் மகதியின் அலட்சியம் கலந்த முகத்தில் ஒரு நொடி நிலைக்கவிட்டு,அதில் எதையோ ஆராய்ந்தவன்,அவன் தேடியது கிடைக்கவில்லை என்றவுடன்,அவனிடமிருந்து தனது விழிகளை மீட்டு மற்றவர்களின் முகத்தை ஆராய்ந்தான.
அவன் அறையினுள் வந்த சில நொடிகளில் அனைவரின் முகத்தை ஆராய்ந்தவனுக்கு அவன் தேடியது கிடைக்கவில்லை என்றவுடன் உள்ளுக்குள் கோபம் பரவினாலும்,அவ்வளவு எளிதாக தனது உணர்வுகளை வெளியிடாத தீரன் இப்போது அதை வெளிக்காட்டாமல் அங்கிருந்த மேசையின் மீது தாவி ஏறி அமர்ந்து அனைவரையும் அமரும் படி செய்கை செய்தான்.
அத்தோடு நிறுத்தாமல் தன் சன்கிளாஸை கழற்றி சட்டையின் நடுவே உள்ள பொத்தானில் தொங்கவிட்டு,தனது இடையை சற்று எக்கி பின்னாலிருந்து துப்பாக்கியை எடுத்து தன் புருவத்தை நீவி தன்னருகில் மேசையின் மீது வைக்க,அந்த ஒரு செயல் அங்கிருந்த அனைவரும் ஏதாவது பேசினால் சுட்டுவிடுவனோ என அஞ்சியவர்கள் போன்று மிரண்டு விழித்தார்கள்.
இவனது செயலில் சிலர் விழி விரித்து ‘எந்த தப்பும் செய்து ஒரு காலமும் இவனிடம் மாட்டாமல் இருப்பதே நல்லது’ என்று உறுதியான முடிவெடுத்தார்கள்.
அதை அறிந்து கேலியாக இதழை வளைத்த ரணதீரன் மோனிஷாவிடம் விழிகளால் எதையோ கட்டளையிட,அதுவரை அவனது ஆண்மை நிறைந்த ஆளுமையில் தன்னை பறிக்கொடுத்து அவனை விழிகளால் கொள்ளை கொண்டிருந்த மோனிஷா,அவனது ஒற்றை கண்ணசைவிற்காகவே காத்திருந்தார் போன்று அங்கிருந்த வங்கியின் ஊழியர்களிடம் கணீர் குரலில் “நீங்க எல்லாரும் வெளியப்போய் காத்திருங்க… ஒவ்வொருத்தராக நாங்களே கூப்பிடுவோம்” என்றவள் வங்கியின் முதலாளி உதய் ஷர்மாவை நோக்கி “மிஸ்டர் உதய் ஷர்மா நீங்க மட்டும் இங்க இருங்க” என்று அழுத்தமான குரலில் கூற,மற்றவர்கள் சிறிது சலசலப்புடன் வெளியேறினார்கள்.
மகதியின் பார்வை மட்டும் மோனிஷாவின் மீது ஒரு நொடி அழுத்தமாக பதிந்து மீண்டு ரணதீரனை நோக்கி முறைக்க,அந்நேரத்தில் அவனும் அவளை தான் தீர்க்கமாக பார்த்துக்கொண்டிருந்தான்.
இருவரின் விழிகளும் ஒன்றை ஒன்று கவ்விக்கொள்ள,ஆனால் ஒரு நொடிகளுக்கு மேல் அவனது கழுகு கண்களிலிருந்த கூர்மையில் தடுமாற,அவளை பார்த்து கண்சிமிட்டியவனின் இதழ் கேலியாக வளைந்து மீண்டது.
அதைக்கண்டவளுக்கு தன்னை நினைத்தே ஆத்திரமாக வர,தனது பார்வையை விலக்கிக்கொண்டவளாக அவசரமாக அறையிலிருந்து வெளியேறினாள்
அதன்பிறகு அறையிலிருந்த உதய் ஷர்மாவிடம் விசாரணை ஆரம்பித்தது.இதில் ரணதீரன் வெறும் பார்வையாளராக மட்டுமே திகழ்ந்தான்.
அவனது கழுகு கண்கள் பேசும் போது அவரது முகத்தில் தோன்றிய உணர்ச்சிகளை ஒவ்வொன்றாக கணக்கிட தொடங்கினான்.ஒரு காவலனுக்கு குற்றவாளிகளின் முகத்தைப் படிக்கும் வல்லமை இருக்க வேண்டும்,அதை தான் இங்கு ரணதீரனும் செய்துக்கொண்டிருந்தான். ஆனால் முகத்திலிருந்ததை மட்டும் படிக்க விளையாமல் அவர்களது தேகத்தில் இருந்த நாடி நரம்பு அனைத்து செல்களின் உணர்வுகளையும் துளைப்பவன் போல் பார்வையால் ஊடுருவி கொண்டிருந்தான்.
முதலில் வங்கியின் முதலாளியிடம் வங்கியைப் பற்றிய சில தகவல்களை கேட்டு அறிந்த மோனிஷா “சார் இறந்த போன இருவரும் உங்க பேங்கில் தான் கடந்த ஐந்து வருடமாக வேலை செய்யறாங்க...அவங்களோட சாவுக்கும் உங்க பேங்குக்கும் ஏதோ சம்பந்தம் இருக்கு...அதுவும் இரண்டு பேரும் ஓரே மாதிரியான முறையில் கொலை செய்யப்பட்டு உங்க பேங்க் முன்னாடி போட்டிருக்காங்க...இந்த பேங்க் சம்பந்தப்பட்ட ஏதோ ஒரு விஷயத்திற்காக தான் கொலை செய்யப்பட்டிருக்காங்க...இதை பத்தி உங்களுக்கு ஏதாவது தெரியுமா…?” எனவும்,
“மேம் எனக்கு இந்தியாவில் பல இடங்களில் என்னோட பேரேன்ச் இருக்கு...வேற எந்த இடத்திலும் இதுப்போல் பிரச்சனை வந்ததில்லை...ஒரு வேளை இந்த ஊரில் எங்க பேங்கோட வளர்ச்சி பிடிக்காத யாரோ ஒருத்தர் தான் இந்த மாதிரி செய்திருக்கணும்… மற்றப்படி என்னோட ஊழியர்களுக்கும் எனக்கும் இதில் எந்த வித சம்பந்தமும் இருக்காது”
“அப்போ சரி...உங்களோட வளர்ச்சி பிடிக்காமல் இருப்பதற்காகவே இந்த மாதிரி செய்யறாங்கனு வைச்சுப்போம்...ஆனால் அதுக்கு ஏன் கொடூரமான முறையில் உடலையே சிதைக்கும் வகையில் கொலை பண்ணனும்...ஐ மீன் இதை பார்க்கும் போது அவங்க மேலே கடுமையான கொலை வெறி உள்ளவங்களால் மட்டும் தான் இந்த மாதிரி ஒரு கொலை பண்ணமுடியும்…சோ எதிரிகள் உங்க வங்கிக்கு கெட்ட பேரு வரணும்னு நினைத்திருந்தால் இவ்வளவு கொடூரமா கொல்லணும்னு அவசியமில்லை...இப்போ எங்களோட சந்தேகம் என்னவென்றால் உங்க பேங்கில் ஒரு இல்லீகல் விஷயம் நடந்து அது இவங்க இரண்டுபேருக்கும் தெரிந்து,உங்களை ஏதாவது மிரட்டி பணம் பறிக்க முயற்சி செய்து...உங்க பெரிய மனித தோரணையை காப்பாத்திக்க வேண்டி நீங்க ஏன் இந்த கொலையெல்லாம் செய்திருக்கக்கூடாது” என்று கூறி பார்வையால் அவரை துளைப்பது போல் பார்க்க,
அவரின் முகத்தில் அவ்வளவு நேரம் இருந்த கம்பீரம் மறைந்து சிறிது வியர்வை அரும்புகள் மேலெலும்ப ஆரம்பிக்க,அது ரணதீரனின் கழுகு கண்களிலிருந்து தப்பவில்லை.
ஆனால் அவரோ அதை மறைக்க எண்ணினாலும் சிறிது தடுமாற்றம் ஏற்பட “மேம் இதெல்லாம் அநியாயம்...இருபது வருடமாக நாங்க இந்த பேங்க்கை நடத்திட்டு இருக்கோம்...ஒரு கரும்புள்ளி கூட எங்க பேங்க் மேலே விழுந்தது இல்லை...அப்படியிருக்கும் போது இப்படி ஒரு குற்றசாட்டை எங்க மேல் வைப்பது இது அநியாயம்...இதுக்கு மேலே உங்க விசாரணைக்கு என்னால் பதில் சொல்ல முடியாது...இனி எதுவாக இருந்தாலும் என் வக்கீல்கிட்ட பேசிங்கோங்க…” படபடவென பேசிக்கொண்டே போக,
அச்சமயம் மோனிஷா வாயை திறந்து எதுவும் கூறுவதற்குள் ரணதீரன் இடைப்புகுந்து “யூ மே கோ மிஸ்டர் உதய் ஷர்மா” எனவும்,
அவரோ தப்பித்தால் போதுமென ரணதீரனை பார்த்துக்கொண்டே கிட்டதட்ட வெளியே ஓடிவிட,
‘ஏன்’ என்பது போல் தன்னை கேள்வியாய் பார்த்த இருவரையும் கண்டுக்கொள்ளாமல் புலியின் பாய்ச்சலுடன் தாவி குதித்து இறங்கிய ரணதீரன் தனது கைகளில் இருந்த செம்பு காப்பை மேலேற்றிவிட்டு அதே கையால் தனது பிடறியில் வலிக்காமல் ஒரு தட்டு தட்டி அடிப்பட்ட சிங்கம் போல் நீண்ட கால்களால் அறையை அளந்தவனிடம் ‘என்ன’ என்று கேட்க பயந்து அமைதிக்காத்தார்கள்.
அவன் எதையோ தீவிரமாக யோசித்துக்கொண்டிருப்பது அவனது நடையின் வேகத்திலும் செயலிலும் தெரிய,அவனிடமிருந்தே வரட்டும் என அமைதிக்காத்தார்கள்.
சில நொடிகள் வரை யோசித்த ரணதீரன் சட்டென்று நின்று “ரங்கசாமி...நெட்டு(net) கட்டுங்க” என்ற உத்தர பிறப்பிக்க,அந்த காவலரின் முகம் பேயறைந்தது போலானது.
அவர்களது காவல்துறை பாஷையில் வலை விரிப்பது குற்றவாளிகளைப் பிடிப்பதற்காக,ஆனால் ரணதீரனின் அகராதியில் ‘நெட்டு கட்டுவது’ என்பது ஓரேடியாக அவர்களை உலகத்தை விட்டு அனுப்புவதற்கு ஒப்பானது.அதனால் தான் அவரது மனதில் ஒரு திகில் பரவியது,போகும் அந்த வங்கி உரிமையாளரை நினைத்தவுடன் அவரின் உயிர் உறைந்து தேகம் சில்லிட்டது
ஆனால் மோனிஷாவிற்கு அதே அளவு பயம் இருந்தப்போதிலும் சற்று தைரியத்தை வரவழைத்து “சார்…” சற்று அதிர்ச்சியுடன் அழைக்க,

அவள் கூற வருவது அறிந்து “டூ வாட் ஐ சே” என்ற சிங்கத்தின் கர்ஜனையில் கர்ஜித்து,அத்தோடு அந்த பேச்சை கத்தரித்துவிட்டான்.
அதன்பிறகு ஒவ்வொருவராக அழைத்து அவர்களிடம் தங்களது விசாரணையைச் செய்ய,அவர்களிடம் அவர்களுக்கு தேவையான எந்த வித தகவலும் கிடைக்கவில்லை
அனைவரும் ஒன்று போலவே அந்த வங்கியைப் பற்றி நல்லவிதமாகவே கூற,இறந்துப்போன இருவரை பற்றியும் எந்த வித குறையும் கூறவில்லை.
அனைவரின் வாக்குமூலத்தை வாங்கிய ரணதீரனுக்கு சற்று முன்னால் இறந்தவனின் கையில் இருந்து எடுத்து பொருள் கண் முன் தோன்றி அவன் மனதில் உறுத்திக்கொண்டே இருந்தது.
அனைவரையும் விசாரித்து முடிந்தவுடன் அவனுக்கு சந்தேகமாக இருந்த ஒரு சிலரை மட்டும் தனிமையில் விசாரிக்க வேண்டும் என சில நபர்களின் பெயர்களை மட்டும் கூறி,அவர்களை அங்கே இருந்திக்கொண்டு மீதமுள்ளவர்களை அனுப்பிவிட்டான்.
அவன் இருத்தி வைத்தவர்களில் மகதியும் இருப்பது குறிப்பிடத்தக்கது.
அவர்கள் ஒவ்வொருவரையும் பார்வையால் துளைக்கும் போதே,அவனுக்கு ஒரு தொலைப்பேசி அழைப்பு வர,அதற்கு செவிமடுக்க “எஸ்...ஐ வில் பி தேர் இன் டென் மினிட்ஸ்” என்றவனின் பார்வை முழுவதும் மகதியின் மீதே இருந்தது.
ஆனால் அவளது முகமோ எள்ளும் கொள்ளும் வெடிக்கும் படியாக கடுகடுவென இருந்தது.அதைக்கண்டு நக்கலாக ஒற்றை புருவத்தை உயர்த்தி அவன் கேலி செய்ய,அவளோ உலகில் உள்ள அனைத்து கெட்ட வார்த்தைகளாலும் அவனை மனதில் அர்ச்சனை செய்து இறுகிய முகத்தோடு கைக்கட்டி நின்றிருந்தாள்.
அதை அலட்சியம் செய்து தொலைப்பேசியை அதன் தாங்கியில் பொருத்திய ரணதீரன் தனது சன்கிளாஸை எடுத்து அணிந்துக்கொண்டு “மோனிஷா எல்லாரையும் அனுப்பிடுங்க…” என்று மட்டும் கூறியவன் மேசையின் மீதிருந்த துப்பாக்கியை எடுத்து இடுப்பில் சொருக,
மோனிஷா அங்கிருக்கும் ஊழியர்களைப் பார்த்து “நாங்க எப்போ விசாரணைக்கு கூப்பிட்டாலும் நீங்க ஐந்து பேரும் வரணும்...எங்ககிட்ட சொல்லாமல் வெளியூர் போக்கூடாது...ஏட்டு இவங்க வீட்டு அட்ரஸ் போன் நம்பர் எல்லாத்தையும் எழுதி வாங்கிட்டு அனுப்பிடுங்க” மடமடவென கட்டளைப் பிறப்பிக்க,அவளை மெச்சுதலாக ஒரு பார்வைப் பார்த்த ரணதீரன் அதை கூலர்ஸுக்குள் மறைத்து அறையிலிருந்து வெளியேறும் ஊழியர்களின் பின்னோடு நடக்க ஆரம்பித்தான்.
மகதியின் கெட்ட நேரமோ அல்லது ரணதீரனின் நல்ல நேரமோ கடைசியாக வெளியேறிக்கொண்டிருந்த மகதியின் பின்னால் ரணதீரன் வந்துக்கொண்டிருந்தான்.
 

Priyanka Muthukumar

Administrator
அவளின் பின்னோடு வந்துக்கொண்டிருந்த ரணதீரனின் பார்வை அவளது இடையில் தெரிந்த மடிப்பிலே சிக்கி தவிக்க,அவனது விழிகள் அதிலிருந்து மீள முடியாமல் அதிலே சிறைப்பட்டிருக்க, முயன்று தன் பார்வையை நகர்த்தியவனுக்கு சோதனை காலம் அதிகரிப்பது போல் அவளது பின்னழகு அவனை கிறங்க வைக்க,அவனது முறுக்கேறிய நரம்புகள் மேலும் விறைத்து புடைத்திட,அவனது கரங்கள் தன்னையும் அறியாமல் அதனை ரசிக்க எழுந்துவிட்டது.
அதற்கு வகை செய்துவிடுவது போல் மகதிக்கு முன்னால் சென்றுக்கொண்டிருந்த மாலதியின் காலணி அணிந்த கால்கள் மகதியின் ஹை ஹீல்ஸ் காலின் மீது அழுத்தமாக பதிந்து விட,அதை எதிர்ப்பாராத மகதி தடுமாறி பின்னால் சரிய,அவளை நோக்கி நீண்டிருந்த அவனது கரங்கள் எதிர்ப்பாராத விதமாக பல விபரீத்தை செய்து விட்டு அவளின் வெற்று இடையை இறுக பற்றி நேராக நிறுத்தியிருந்தது.
தன் முதுகின் பின்னால் உணர்ந்த சூடான மூச்சு காற்றை வைத்தே அது யார் என்று அறிந்தப்போன மகதி ஏற்கனவே அவனது மூச்சு காற்று பட்டு தடுமாறி இருந்த வேளையில் மாலதி தன் காலை எதிர்ப்பாராமல் மிதித்து விடவும்,சற்றே தடுமாறி பின்னால் சரிந்தவளின் பின்னழகில் அழுத்தமாக உரசி சென்ற கரங்களின் வெப்பத்தில் தேகம் முழுவதும் பற்றி எறிய,அத்தோடு அவனது வலிய கரங்கள் வெற்றிடையில் பதிந்து மீண்டவுடன் தன்னிலை மீண்ட மகதிக்கு தீடிரென்று நடந்த உரசலில் அவளது நெஞ்சில் தீ கொழுந்துவிட்டு எறிய காலையில் அவளின் இடையை பற்ற முயற்சி செய்த கள்வனை செருப்பால் அடித்த அவளால் இவனை அடிக்க அவளது கைகள் இரண்டும் பரபரத்தப்போதும்,அவளால் எதையும் செய்ய முடியாத சூழ்நிலையில் அவனை நோக்கி திரும்பி வெறுப்பு உமிழும் விழிகளால் தன் கோபத்தை காட்டினாள்.
எதிர்ப்பாராமல் நடந்த நிகழ்வில் அவனும் ஒன்றும் மகிழ்ச்சியாக இல்லை என்பதற்கு அடையாளமாக அவனது முகமும் பாறையென இறுகியிருக்க,அவனது விழிகளில் பற்றியிருந்த நெருப்பு பந்தத்தில் அவளும் அமைதியாக திரும்பிக்கொண்டாள்.
நெருப்பு உமிழும் விழிகள் அவனின் வலிமையான கரம் பட்டு கன்றி சிவந்திருந்த இடையை வெறித்திருக்க,அதை அவள் உணர்ந்தது போல் தனது முந்தானையை இழுத்து மூடி அதை மறைத்தாள்.
சில நொடிகளில் நடந்துவிட்ட நிகழ்வை யாரும் கவனிக்கவில்லை.
அதன்பிறகு ரணதீரன் ஜீப்பில் ஏறி அரசாங்கத்திற்கு சொந்தமான பிரேத பரிசோதனை நிலையத்திற்கு சென்றான்.
அங்கிருந்த உயிரற்ற பிரேதங்களுக்கு நடுவே உள்ள அறையின் நடுநாயகமாக வீற்றிருந்த மருத்துவர் சிவசங்கரை நோக்கி நடந்தவனின் காலடியோசை கேட்டு நிமிர்ந்தவர் இலேசாக புன்னகைத்து “வாங்க மிஸ்டர் ரணதீரன்…” என எழுந்து தனது கரங்களை நீட்ட,
அதை தலையசைத்து ஏற்றவன் கடைப்பிடித்து குலுக்கிவிட்டு “சொல்லுங்க டாக்டர்...இவனும் அதே மாதிரி தான் இறந்துப்போயிருக்கானா…??” நேரடியாக விஷயத்திற்கு வந்தவனை மெச்சிய மருத்துவர்,
“முதலில் உட்காருங்க” என்றவர்,ரணதீரனுக்கு பின்னால் வந்த மோனிஷாவையும் ரங்கசாமியையும் சிநேகமாக ஒரு பார்வைப் பார்த்துவிட்டு, இருக்கையில் கம்பீரமாக அமர்ந்த ரணதீரனிடம் “ஆமாம் ரணதீரன்...இவனும் அதே மாதிரி தான் இறந்துப்போயிருக்கான்…” என்றவுடன்,


அவனது முகம் இறுகிவிட “ஐ நியூ இட்...மேலே சொல்லுங்க டாக்டர்…??” என, அவரோ “சார் இந்த கொலையும் அதே மாதிரி நடந்திருந்தாலும்,இதில் ஒரு முக்கியமான க்ளு கிடைத்திருக்கு…” எனவும்,
வேகமாக நிமிர்ந்த ரணதீரன் வேட்டையாடும் புலியின் பளபளப்புடன் “என்ன அது…?” என புருவத்தை உயர்த்தி கேட்க,
அவர் புன்னகைத்து “வாங்க ரணதீரன்...உங்களுக்கு அதை காட்டறேன்” என்றவர்,அவர்கள் மூவர் கையிலும் மருத்துவர்கள் அணியும் பச்சை நிற முகமூடி கொடுத்து அணிந்துக்கொள்ளுமாறு பணித்தவர்,அவர்களை அழைத்து சென்று பிணங்கள் குவிந்து கிடந்த பிணவறை தாண்டி அவரது ஆய்வு கூடத்திற்கு அழைத்து சென்றார்.
மருத்துவர் வெள்ளை நிற கையுறை அணிந்து அந்த சடலத்தை ஆராய தொடங்கினார்.
அங்கிருந்த ஒரு கல் திண்டின் மீது வங்கியில் கண்டெடுக்கப்பட்ட சடலத்தின் நெஞ்சிலிருந்து வயிற்று பகுதி வரை நேராக கிழித்து வைத்திருக்க,அதனுள் இருந்தவைகளைப் பார்ப்பதற்கு அவர்கள் மூவருக்கும் ஒரு வித அருவருப்பாக இருக்க,அதை ரணதீரன் பெரிதாக வெளிப்படுத்திக்கொள்ளவில்லை.
ரங்கசாமி இத்தனை வருடங்களாக இதையெல்லாம் பார்த்து இருந்ததினால் அதை எளிதாக எடுத்துக்கொள்ள,ஆனால் மோனிஷாவிற்கு வயிற்றை பிரட்டி கொண்டு வாந்தி வருவது போலிருக்க,அவள் உமட்டுவதை அறிந்த ரணதீரன் “மோனிஷா கோ அவுட்” என அழுத்தமான குரலில் உத்தரவிட,
“சாரி சார்” என்றப்படி அவள் அறையிலிருந்து வெளியேறிவிட்டாள்,
அதுவரை சடலத்தின் உடலுக்குள் எதையோ கைவிட்டு பார்த்துக்கொண்டிருந்த மருத்துவர் நிமிர்ந்து மோனிஷா வெளியேறும் வரையில் அமைதியாக இருந்தவர்,அதன்பிறகு ஆரம்பித்தார்.
அங்கிருந்த சடலத்தின் கண்களை கையுறை அணிந்த தனது கரங்களால் சுட்டி காட்டி “போன முறை போல இந்த முறையும் உயிரோடு இருக்கும் போதே கண்களை பறித்து தோண்டியிருக்கிறார்கள்...அதுவும் ஒரு கூரான ஆயுதம் கொண்டு தான் செய்திருக்கிறார்கள் என்பது இந்த ஆழமான காயத்தை வைத்து தெரியுது…” என்றவர்,
சடலத்தின் உடம்பில் இருந்த சிறு சிறு வெட்டு காயங்களை காட்டி “அதே கூரான ஆயுதம் கொண்டு தான் இந்த வெட்டுக்காயங்கள் ஏற்பட்டிருக்கு..கொலைக்காரன் இவனை கொஞ்சம் கொஞ்சமா சித்திரவதை செய்து கொன்றிருக்கிறான்…”
மேலும் அவனின் கைகளில் வளைய வளையமாக கன்றி சிவந்த காயங்களைக் காட்டி “இதோ இந்த காயங்கள் இவனை நீண்ட நேரமாக ஏதோ ஒரு நாற்காலியில் கட்டி வைத்திருந்தது போல் இருக்கிறது...இது தான் அந்த ஆதாரம்” என்று கூறியவுடன்,
ரணதீரனின் புருவம் யோசனையில் நெறிய,ரங்கசாமி வாய் திறந்து குழப்பத்துடன் “இதில் என்ன சார் ஆதாரம் கிடைச்சிருக்கு…??” எனவும்,
அவர் வாய்விட்டுச் சிரித்து “இந்த காயங்களை நன்றாக உற்றுப் பார்த்தால் ஒரு விஷயம் புரியும்...அதாவது இந்த கட்டப்பட்டிருந்த காயங்கள் மிகவும் ஆழமாக இல்லை…” என்று ரணதீரனின் முகத்தைப்பார்க்க,
அது இன்னும் யோசனையில் இருப்பதை அறிந்த மருத்துவர் “உங்களுக்கும் புரியலையா மிஸ்டர் ரணதீரன்” என கேட்க,
அவனோ இறுகிய குரலில் “நீங்க சொல்வதை பார்த்தால்...இவனை கட்டிப்போட்டிருந்தவன் இவனை விட சற்று பலம் குறைந்தவனாக இருக்கவேண்டும்...அதனால் தான் தன் பலத்தை முழுவதும் செலுத்தி கட்டியிருந்த போதும்...அது அடையாளம் ஆழமாக பதியவில்லை…அது தானே டாக்டர் சொல்லவரீங்க” எனவும்,
அவனை மெச்சிய மருத்துவர் “எஸ் அதே தான் மிஸ்டர் ரணதீரன்...அந்த கொலையாளி ஒண்ணு பலம் குறைந்தவனாக இருக்கணும்...இல்லை அது ஒரு பெண்ணாக இருக்க வேண்டும்…” என்றவுடன் அவனது முகத்திற்கு முன்பு ஒரு பெண்ணின் முகம் அநாவசியமாக மின்னி மறைந்தது.


அதை பொருட்படுத்தாமல் தலையை உலுக்கி வெளிவந்த ரணதீரன் “எப்படி டாக்டர் ஒரு பெண்ணா இருக்க முடியும்னு உறுதியாக சொல்லுறீங்க...பிகாஸ் முன்பு நடந்து கொலையின் போது அவனுக்கு மயக்கமருந்து கொடுக்கப்பட்டிருந்ததுனு சொன்னீங்க...சோ மயக்கமாக இருக்கிறவனை போய் எதுக்கு இறுக்கிக்கட்டணும்னு கூட யோசித்திருக்கலாம் இல்லை…” என தன் எண்ணத்தை வெளியிட,
அதற்கு மருத்துவர் மீண்டும் சிரித்து “நீங்க சொன்னது போல் கூட இருக்கலாம் ரணதீரன்...ஆனால் நான் சொன்னது சரியா இல்லையானு நீங்க தான் கண்டுப்பிடிக்கணும்...என்னால் முடிந்த சிறு உதவி செய்யறேன்...ஓகே வாங்க வெளியே போகலாம்” என கூறி இருவரையும் வெளியில் அழைத்து சென்றவர்,
அவருக்கு எதிர்ப்புறமாக அமர்ந்திருந்த ரணதீரனை கண்டு சற்று இறுகிய முகத்துடன் “ரணதீரன் முன்னாடி போல் இவனையும் சாகடிக்க பேப்பர் தான் உபயோகிச்சிருக்காங்க…??” என்றவுடன்,
அதிர்ச்சியுடன் “வாட் கம் எகெயின்” என்றவனின் குரலில் இருந்த ஸ்ருதி முன்பை விட குறைந்திருந்தது.


 

Priyanka Muthukumar

Administrator
தீரன் 4
அவனை அழுத்தமாக பார்த்த மருத்துவரும் கண்களை மூடி ஆம் என்று சைகை செய்ய அவனோ கண நேர யோசனையின் பின்னர் "ஓகே டாக்டர் ஈவினிங் ஆள் அனுப்பி ரிப்போர்ட் கலெக்ட் பண்ணிக்கிறேன், நௌ ஐ அம் லீவிங் " என்று வைத்தியரிடம் கையை குலுக்கி விடை பெறும் பொருட்டு அவரை நோக்கி தனது வலது கையை நீட்டினான். அதை பார்த்தவர் பயத்துடன் கையை நீட்டிய சமயம் அவர் மனதிலோ போன முறை அவனுக்கு கை குலுக்கி அவன் அழுத்தமான பிடியினால் தனது கை சிவந்து வலித்தது நினைவு வந்தது. அவர் கண்ணை வைத்தே அவரது பயம் கொண்ட மனதை கணித்தவன் மெல்லிய புன்னகையுடன் மென்மையாக கையை குலுக்கி விட்டு திரும்பி வேக எட்டுக்களுடன் அவ்வறையை விட்டு வெளியேறினான்.



வெளியே வந்தவன் மனதில் யோசனைகள் பலவாறு சுற்றி சுழன்றதால் முகத்தில் சற்று முன் இருந்த புன்னகை மறைந்து இறுக்கம் குடி கொண்டது. வெளியே வந்தவனது வேக நடைக்கு ஈடு கொடுத்தவாறு அவன் பின்னால் கிட்டத்தட்ட ஓடி வந்தாள் மோனிஷா. நேரே பார்த்தபடி கம்பீரமாக நடந்தவாறே "டெல் மீ அபவுட் மோகன், அவன் பாமிலி என்ன சொன்னாங்க?" என்று முதலில் கொலை செய்யப்பட்ட மோகன் பற்றி அவளிடம் ரணதீரன் கேட்க அவளும் கஷ்டப்பட்டு அவனுக்கு ஈடுகொடுத்து நடந்த படியே "அவன் வைப் கிட்ட விசாரிச்சிட்டேன் சார், எதிரி என்று யாரும் அவனுக்கு இல்லை. ஹி இஸ் ஜஸ்ட் எ ஜாலி டைப், சாக முதல் நாள் கூட பிரெண்ட் கூட பொய்ட்டு வந்திருக்கிறான் " என்றதும் "ம்ம் , " என்றவன் "வாட் அபவுட் ஹரி ?" என்று இப்போது இறந்தவனை பற்றி கேட்ட போது அவன் மனதில் காலையில் அடையாளம் காண வந்த அவன் தாய் கதறியதும் மயங்கி விழுந்ததும் நினைவில் வந்து போனது.
உடனே மோனிஷா "விசாரிச்சதுல அவனுக்கும் எதிரி என்று யாரும் இல்லை சார் , அவனோட எக்ஸ் லவர் மேல சந்தேகமா இருக்கு என்று இப்போ லவ் பண்ணுற பொண்ணு சொன்னா, சோ அந்த பொண்ணையும் விசாரணை பண்ணனும் " என்றதும் ஒரு கணம் நின்று அவளை திரும்பி பார்த்த ரணதீரன் "சோ இது வரையும் விசாரணை பண்ணல ரைட்?" என்று அவன் அழுத்தமாக கேட்ட தோரணையிலேயே அவள் நடுங்கியபடி தலையை குனிய, இரு பக்கமும் எரிச்சலாக தலையாட்டியவன் "யூஸ்லெஸ், " என்று திட்டிவிட்டு " தென்?" என்று கேட்டபடி வேகமாக படி இறங்கினான். அதற்கு பதிலளிக்கும் முகமாக "விசாரணையில அவன் கம்பெனியில அவன் கூட வேலை செய்ற பொண்ணு மகதி கூட கொஞ்சம் ப்ராப்ளம் இருந்ததாம்" என்றதும் அவன் நடை ஒருகணம் நின்று மறுபடி வேகம் எடுத்தது. மேலும் தொடர்ந்தவள் "அன்னைக்கு கிடைச்ச எவிடென்ஸ் பத்தி இன்னும் இன்வெஸ்டிகேட் பண்ணல சார்" என்றதும் , "ஐ வில் ஹாண்டில் தட் எவிடென்ஸ்" என்றவன் நடை வேகமாக இருந்தாலும் சிறிது தடுமாற்றம் அந்த நடையில் தெரிந்தது.
நடந்தவாறே பாக்கெட்டில் இருந்த போனை எடுத்து நேரத்தை பார்க்க அது சாயங்காலம் மணி ஐந்தை காட்டியது. இரவு முழுதும் கண் முழித்து எதிரிகளை வேட்டையாடும் வலிமை படைத்த அவனாலேயே முதல் முறை வேலையில் இருந்து அவன் அவதானம் தப்பியது. எதையும் அவனால் இப்போது நிதானமாக யோசிக்க முடியவில்லை.
உடனே மோனிஷாவிடம் திரும்பியவன் "ஐ நீட் கம்ப்ளீட் இன்வெஸ்டிகேஷன் ரிப்போர்ட் இம்மிடியேட்லி " என்றபடி ஜீப்பை அடைந்து கதவை திறந்து உள்ளே ஏறியபடி "வீட்டுக்கு போ" என்று சாரதியிடம் பணித்து விட்டு கண்களை மூடி தன்னை சமநிலை படுத்தி கொண்டான்.
சைரன் ஒலியுடன் சீறி கொண்டு புறப்பட்ட ஜீப்பானது அவன் வீட்டு வாசலில் வந்து நின்றதும் கீழே இறங்கியவன் அழுத்தமான காலடிகளுடன் வீட்டுக்குள் நுழைந்தான். முன்னறையானது யாரும் இல்லாமல் வெறிச்சோடி இருக்க , தொப்பியை கழட்டி சோபாவில் போட்டுவிட்டு அதனருகே பெருமூச்சுடன் கால் மேல் கால் போட்டு தலையை பின்னால் சரித்து கண் மூடி இருந்தான்.
அவன் ஜீப் வரும் சத்தத்திலேயே மகன் வரவை அறிந்த அவன் தாய் ராஜலக்ஷ்மி சமைலறைக்குள் சென்று அவனுக்காக காபி போட்டு கொண்டு வந்தார். சோபாவில் ரணதீரன் கண் மூடியபடி இருப்பதை பார்த்தவர், அவன் இருந்த தோரணையிலேயே அவனது களைப்பை உணர்ந்து கொண்டார். உடனே காபியை அங்கிருந்த மேசையில் வைத்து விட்டு பின்னால் சென்று அவன் தலையை மசாஜ் செய்ய தொடங்கினார். அவ்வளவு நேரமும் இறுகி இருந்த அவன் முகம் அவன் தாயின் ஸ்பரிசம் பட்டதும் சாந்தமடைந்து போனது.
உரமேறிய நெஞ்சும் வேட்டையாட துடிக்கும் விழிகளும் என எப்போதும் தீயாக இருப்பவனை நீராக குளிர்விக்க கூடிய இரு ஜீவன்களில் ஒருவர் அவன் தாய் . அவன் தலையை மசாஜ் பண்ணியவாறே "எவ்வளவு நாள் இப்படியே ஒண்டிக்கட்டையா இருக்க போற கண்ணா?" என்று கேட்க கண்களை மூடியபடியே "எப்போ எனக்கு துணை தேவைபடுதோ அப்போ வரைக்கும்" என்றவன் மெதுவாக கண்களை திறந்தான். சற்று நேரம் வரை வேட்டையாட துடிக்கும் சிங்கத்தின் கண்களை போல பளபளத்த கண்கள் இப்போது வலியை மட்டும் சுமத்திருக்க அதை பார்த்த அவன் தாயும் அதே வலியை பிரதிபலிக்கும் கண்களுடன் அவனை ஏறிட்டு பார்த்தார். தனது தாயின் வலி மிகுந்த கண்களை பார்த்த உடனே பாய்ந்து எழுந்து மேசையில் இருந்த காபியை எடுத்து குடித்தவாறே "ராஜிம்மா காபி சூப்பர்" என்று சொல்லி விட்டு வலுக்கட்டாயமாக புன்னகைத்தவன் விறு விறு வென அறைக்குள் சென்று கதவை தாளிட்டு கொண்டான்.
அவன் தகிக்கும் தேகத்துக்கும் உலையாக கொதிக்கும் மனதுக்கும் குளிர்மை தேவைப்பட உடைகளை களைந்து விட்டு குளிக்க சென்றான். நீரின் குளிர்மையால் அவன் தேகத்தின் வெம்மை தணிந்த போதும் உலையாக கொதிக்கும் மனதினை குளிர்விக்க முடியாமல் போக நீண்ட நேரம் ஷவரின் கீழ் நின்றவன் தலையை கூட துவட்டாமல் இடுப்பில் டவலுடன் வெளியே வந்தான்.
ஈரம் சொட்ட சொட்ட இருந்த அவன் கேச நீர் அவன் தாடி அடர்ந்த கன்னத்தினால் கீழிறங்கி உரமேறிய அவன் மார்பிலே வழிந்தது. கண்ணாடி அலுமாரியில் இரு கைகளையும் குற்றி தன் முழு உருவத்தையும் கண்ணாடியில் பார்த்தவன் கண்கள், நீர் வழிந்தோடும் அவன் மார்பில் நிலைத்தது. அவன் இடது பக்க மார்பை பார்த்தவன் கைகள் மேலேறி அவனை அறியாமலே அதிலிருந்த அடையாளத்தை வருட அவன் கண்களோ தானாக பழைய நினைவுகளில் மூடி கொள்ள அவன் இதழ்கள் மென்மையாக அவன் மனம் கவர்ந்த பெயரை உச்சரித்து கொண்டன. அவன் இதழ்கள் உச்சரித்த நாமம் கொண்ட அவனவளின் இதழ் அமுதத்தின் சுவையை இப்போதும் அவன் நா உணர்ந்து கொள்ள கண்களை மூடி நின்றவனின் இதழ்கள் மெலிதாக விரிந்து கொண்டன.
அவன் மோன நிலையை கலைக்கும் பொருட்டு அவன் தோலை பேசி அலற, உடனே தலையை சிலுப்பி தன்னிலை அடைந்தவன் போனை எட்டி எடுத்து காதில் வைத்தபடி "ரணதீரன் ஹியர்" என்றான். சற்று முன் இளகிய குரலா இது என்று கேட்கும் அளவுக்கு அவன் குரலில் அத்தனை கம்பீரம். கண நேரத்தில் தனது மனதுக்கு கடிவாளம் போட்டவன் பழைய நினைவுகளில் இருந்து மீண்டு வந்திருந்தான்.
அவன் கம்பீரமான குரலை கூட ரசித்த மறு முனையில் இருந்த மோனிஷா "சார், ஆசிஸிஸ் பேங்க் கொலை கேசில டெட் பாடி பக்கத்துல கீறி இருந்த சிம்பல் பத்தி ரிப்போர்ட் கிடைச்சு இருக்கு" என்று அவன் பதிலுக்காக காத்திருக்க அவனோ போனை ஸ்பீக்கரில் போட்டு விட்டு உடை மாற்றியபடி "கோ எஹெட் " என்றான். அதை கேட்டு விட்டு மேலும் தொடர்ந்தவள் "அது கொலை செய்யப்பட்ட டெட் பாடியோட பிளட் சாம்பிள் கூட மட்ச் ஆகுது சார்" என்றதும் அழுத்தமான குரலில் "திஸ் இஸ் வாட் ஐ எக்ஸ்பெக்ட்டெட் , கொலைகாரன் கொலையை பண்ணிட்டு தன்னோட பிளட்ல கீறி வைப்பானா? " என்று நக்கலாக கேட்டவன் "ஐ நீட் ஒன்லி யூஸ்புள் இன்போர்மேஷன், டோன்ட் கால் மீ போர் தீஸ் சில்லி திங்ஸ் " என்று சொல்லி விட்டு போனை அணைத்து விட்டான். அவனிடம் மோனிஷா அவமான பட்டாலும் அவளுக்கு கோபத்துக்கு பதில் புன்னகையே அரும்பியது.
*****************************************************************
இதே நேரம் வீட்டுக்கு வந்த மகதி கண்ணாடி முன் நின்று உடை மாற்றும் போது அவள் கண்கள் கன்றி சிவந்திருந்த தனது வெண்ணிற இடையில் பதிந்தது. அதை பார்த்தவள் முகம் கடுகடுக்க "பொறுக்கி" என்று முணு முணுத்தவள் தனது வேலையில் கவனம் செலுத்த தொடங்கினாள். ஆனாலும் அது முடியாமல் போக, அவள் மனமோ ரணதீரனின் அழுத்தமான பிடியை பற்றியே நினைத்து வெதும்பி கொண்டிருந்தது. தனது கோபத்தை கூட அவனிடம் காட்ட முடியாத நிலையில் தான் இருப்பதை நினைத்து தன்னை தானே நொந்து கொண்டவள் , வாய்க்குள் ஆங்கில கெட்டவார்த்தைகளால் அவனுக்கு அர்ச்சித்தபடியே தனது மன ஆதங்கத்தை தீர்த்து கொள்ள முனைந்தாள். அப்போதும் அவள் மனம் அடங்கிய பாடு இல்லை.
அவள் மனமோ, இன்று இறந்தது தன்னுடன் வேலை செய்த ஊழியன் என்று தெரிந்ததில் இருந்தே நிலை கொள்ள முடியாமல் தடுமாறி தத்தளித்து கொண்டு இருந்தது. அதற்கும் மேலாக கெடுபிடியான போலீஸ் விசாரணை மற்றும் ரணதீரனின் தீண்டல் என மேலும் எதிர் மறை உணர்ச்சிகளின் பிடியில் அகப்பட்டு கொண்டு இருந்தாள்.
கவலை ஒரு பக்கம் ரணதீரன் மேல் உள்ள கோபம் மறுபக்கம் என மனதில் ஏறிய வலியை அடக்க தெரியாமல் கடைசியாக ஷவரின் கீழ் நின்று தன்னை கட்டுக்குள் கொண்டு வர வெகுவாக சிரமப்பட்டு போனாள். அப்போது அவள் கண்களில் இருந்து கண்ணீர் கசிந்ததை அவள் மட்டுமே அறிவாள்.
வெகுநேரமாக குளித்து விட்டு வந்தவள் உடைமாற்றி விட்டு சாப்பிடாமலே தூங்கி போனாள். . நீண்ட அமைதியான தூக்கத்தின் பின்னர் அடுத்த நாள் எழும்பி போது அவள் மனம் கொஞ்சம் சாந்தமாகி இருக்க வேலைக்கு புறப்பட்டு சென்றவள் தனது அன்றாட கடமைகளில் மூழ்க தொடங்கி விட்டாள்.
இப்படியே நாட்கள் நகர்ந்து செல்ல , ஹரி இறந்து ஒரு கிழமை கழிந்து இருந்தது. அன்று அலுவலகத்துக்கு பர பரப்பாக வந்த மகதி தனது இருக்கையில் வந்து அமர்ந்தபடி "கால் ரஞ்சன் " என்று சிற்றூழியரிடம் உரைக்க சிறிது நேரத்தில் ரஞ்சனும் அவள் முன்னே வந்து நின்றான்.
டீப் நெக் டாப்பும் ஷார்ட் ஸ்கிர்ட்டும் அணிந்து இருந்தவள் இருக்கையில் இருந்தவாறே "ரஞ்சன் எங்கே அந்த கம்ப்லிகேட்டட் லோன் டீடெயில்ஸ்? அந்த கஸ்டமர் நம்பர் என்ன? " என்று கேட்க அவனோ அவள் முன்னால் நின்றபடி போனை எடுத்து "இதோ தேடுறேன் மேடம் " என்றபடி தேட தொடங்கினாலும் அவன் தொலைபேசி காமெராவினால் வெளித்தெரிந்த அவள் உடலின் பாகங்களை வக்கிரமாக படம் எடுத்து கொண்டான்.
அவளை படம் எடுத்து முடிய கஸ்டமர் நம்பரை தேடி கொடுத்தவன் "லோன் டீடைல் என் டேபிளில் இருக்கு, பியோன் கிட்ட கொடுத்து அனுப்புறேன்" என்றான். அதற்கு மகதி கணனியில் பார்வையை செலுத்தியவாறே "ஓகே ,யு மே கோ" என்று பதிலளித்தவள் தனது வேலையில் மூழ்கி போனாள்.
மகதி அறையில் இருந்து வெளியே வந்த ரஞ்சனிடம் அவன் நண்பன் மாலன் "என்னடா அடி பலமோ?" என்று கேட்க "ஹா ஹா அட போடா, நல்ல சீன் சிக்கி இருக்கு" என்று கண்ணடித்தான். அதற்கு அவன் "எனக்கு அந்த பாக்கியம் கிடையாதா?" என்று கேட்க உடனே ரஞ்சன் " வாட்ஸ் அப் ஓன் பண்ணு" என்று சொல்லி விட்டு கிளுகிளுப்பு மிகுதியில் மாலனுக்கு அனுப்ப வேண்டிய புகைப்படத்தை மாலதிக்கு அனுப்பி விட்டான்.
வேலை செய்து கொண்டு இருந்த மாலதியின் வாட்ஸ் அப் அலற அதை எடுத்து பார்த்தவள் அதிர்ந்து போய் விட்டாள். உடனே எழுந்து ஓட்டமும் நடையுமாக மகதியின் அறையை நோக்கி சென்றவள் "மகதி " என்று அலற "ஹொவ் நொய்சி , " என்று காதை குடைந்த மகதி வேலை செய்து கொண்டே இருந்தாள். வேலை செய்யும் போது அவளை தொந்தரவு செய்வது அவளுக்கு பிடிக்காத விடயம்.

உடனே மாலதி "உனக்கு ஒரு விஷயம் தெரியுமா?" என்று கேட்க "சொன்னா தானே தெரியும்" என்று அலட்சியமாக பதிலளித்தவள் அவளை நிமிர்ந்து கூட பார்க்கவில்லை. அவள் அலட்சியத்தை பார்த்து எரிச்சலடைந்த மாலதி "இவ கிட்ட போய் சொல்ல வந்தேனே ச்ச " என்று மானசீகமாக தன்னை தானே கடிந்தவள் மனம் கேட்காமல் "இங்க பாரு" என்று வாட்ஸ் அப் புகைப்படத்தை மகதி முகத்தின் முன்னால் நீட்ட நிமிர்ந்து பார்த்தவள் விழிகள் இரண்டும் மேலும் விரிய "யார் இத அனுப்பினது?" என்று அந்த அறையே அதிரும் வண்ணம் கத்தினாள்.
"நம்ம ரஞ்சன் தான்" என்று அவள் பதிலளித்த சமயம் ஒரு கணம் கூட தாமதிக்காமல் சுழல் நாற்காலியை பின்னால் தள்ளி விட்டு எழுந்தவள் விறு விறு வென ரஞ்சன் இருக்கும் இடத்தை நோக்கி சென்றாள். அவனோ சாவகாசமாக நண்பர்களுடன் சிரித்தபடி கணனியில் வேலை செய்ய ரெண்டெட்டில் அவன் ஷர்ட் காலரை பற்றி எழுப்பியவள் அனைவர் முன்னிலும் அவன் கன்னத்தில் ஓங்கி அறைய அவனோ அவமானத்தில் நிலை குலைந்து போனான்.
கன்னத்தை பொத்திய படி அவன் நிமிர்ந்த சமயம் எட்டி அவன் போனை எடுத்தவள் கலரிக்குள் போய் புகைப்படங்களை அளித்து விட்டு போனை கீழே போட்டு உடைத்தாள் . அவள் எறிந்ததில் பல ஆயிரம் மதிப்புள்ள அவன் போன் வெடித்து சிதற அவ்வளவு நேரமும் பொறுமையாக இருந்த ரஞ்சனுக்கும் கோபம் தாறு மாறாக வந்தது. "மேடம் அப்படி என்ன பண்ணிட்டேன்? இப்போ எதுக்கு என் போனை உடைச்சீங்க ?" என்று சீற "என்னடா ஒண்ணும் தெரியதா போல நடிக்கிற? யு சன் ஓப் B *****" என்று திட்டியவள் மேலும் "நீ என்னை அசிங்கமா போட்டோ எடுக்கலயா?" என்று அனைவர் முன்னிலையிலும் சத்தமாக கோபத்துடன் கேட்டாள்.
அவள் அசிங்கமாக திட்டியதால் அவன் கோபமும் பன் மடங்காக "எல்லாருக்கும் காட்டணும் என்று தானே அப்படி போட்டு வர்றீங்க ?" என்று வாய் விட்டு கேட்டே விட்டான். இவர்களின் சண்டையை பார்க்க தனது அறையில் இருந்து வெளியே வந்த மேனேஜர் கைகளை கட்டியபடி கதவு நிலையில் சாய்ந்து சாவகாசமாக நின்றார். அவரது அலட்சியமான முகபாவனையை பார்த்த செக்கியூரிட்டி மனதுக்குள் "கொஞ்சமாச்சும் சண்டையை விலக்குவோம் என்று நினைக்கிறாரா? ச்ச " என்று மனதுக்குள் மனேஜருக்கு திட்டினான். ஆனால் அவருக்கு மட்டுமே தெரியும் சண்டையை விலக்க போனால் மகதி வாயால் வாங்க வேண்டி வரும் திட்டுக்கள் பற்றி. சுவாரசியமாக சண்டையை பார்த்தபடி கதவு நிலையில் சாய்ந்து நின்றவர், ரஞ்சனின் புத்திசாலித்தனமான கேள்விக்கு மனதுக்குள் கை தட்டினாலும் "நீ ஆள் தெரியாம கை வச்சுட்ட தம்பி, " என்று அவனுக்காக பரிதாபப்பட்டார்.
ரஞ்சனின் கேள்வியில் வெகுண்டெழுந்த மகதி "யு ராஸ்கல் , தப்பை பண்ணிட்டு திமிரா வேற பேசிறியா?" என்றவள் ஆத்திரம் மிகுதியில் ஹீல்சை கழட்டி அவனுக்கு அடிக்க போக அவள் கையை பின்னால் இருந்து பிடித்த மாலதி "மகதி , இது ஆபீஸ், கன்ட்ரோல் யுவர் செல்ப் " என்றவள் அவள் சண்டையை படம் பிடித்து கொண்டு நின்ற ஒருத்தனை கண்ணால் சைகை காட்டினாள். சண்டை இடுவதை படம் பிடித்து அதை கேலி கூத்தாக்கி விடும் இக்கால இளைஞர்களை பற்றி அறிந்தவள் தனது சுயமரியாதைக்காக தன்னை தானே கட்டுப்படுத்தி கொஞ்சம் நிதானமானாலும் , ஆத்திரம் தீராத காரணத்தினால் "உன்னை கொல்லாம விட மாட்டேன், டெபினிட்லி ஐ வில் கில் யு B *****" என்று சுட்டு விரல் நீட்டி எச்சரித்தவள் ஹீல்ஸை காலில் போட்டு விட்டு தனது அறையை நோக்கி சென்றாள்.
ரஞ்சனுக்கோ அவள் தனது போனை உடைத்தது, ஆட்கள் முன்னிலையில் அவமான படுத்தியது ஆத்திரமாக வந்தாலும் அவன் செய்த விடயம் போலீசுக்கு போனால் நிச்சயம் சிறை தண்டனை என்று அறிந்தவன் அமைதியாக உடைந்து போன போனுக்காக கண்ணீர் விட்டான். புயல் அடித்து ஓய்ந்த போல அலுவலகம் காட்சியளிக்க , அனைவரும் மௌனமாக தங்கள் வேலையில் ஈடுபட தொடங்கினார்கள். மாலதிக்கே மகதியின் ஆத்திரத்தையும் ஆக்ரோஷத்தையும் பார்த்த பிறகு அவள் அறைக்கு செல்ல பயமாக இருந்தது.
அறைக்குள் வந்த மகதியோ ரஞ்சனுக்கு தாறு மாறாக திட்டினாலும் போலீசில் கம்ப்லைன் கொடுத்து அதற்காக அலைந்து திரிவதை விரும்பாததால் ரஞ்சன் விடயத்தை அப்படியே விட தீர்மானித்தாள். மேலும் போலீஸ் என்றதுமே அவளுக்கு நினைவு வந்த முகமும் போலீஸ் நிலையத்துக்கு அவள் செல்லும் முடிவுக்கு தடையாக இருந்தது.. அவள் போலீசுக்கு சென்று இருந்தால் கூட நாளை ஏற்பட இருக்கும் விபரீதத்தை தடுத்து இருக்கலாமோ என்னவோ.
அன்றைய நாள் அப்படியே நகர, மனதை கட்டுப்படுத்தி வேலையில் ஈடுபட்ட மகதி அன்றைய நாளை கோபத்துடன் கழித்து விட்டு விடுதிக்கு சென்று விட்டாள். அடுத்த நாள் காலையில் எழுந்து ஆயத்தமாகி அலுவலகம் வந்தவளுக்கு அலுவலக வாயிலில் அதிர்ச்சி காத்திருந்தது. ஆசிஸில் வங்கி வாசலில் மூன்றாவது சடலம் அதே போல சிதைக்கப்பட்டு கொடூரமாக கொலை செய்யப்பட்டு கிடக்க அங்கே சனத்திரள் குவிந்து இருந்தது.
மோட்டார் வண்டியில் வரும் போதே அங்கு கூடி இருந்த சன நெருக்கடியை பார்த்து பழைய அனுபவத்தில் அவள் இதயம் நின்று துடிக்க "அடுத்ததா?" என்று அவள் மனம் கேள்வி கேட்டு கொண்டது. உடனே மோட்டார் வண்டியை பார்க் பண்ணி விட்டு சம்பவ இடத்துக்கு விரைந்து சென்றாள். அங்கே ரஞ்சனின் தாய் பிரேதத்தை சுற்றி காவலுக்காக கட்டப்பட்டு இருந்த கயிற்றின் வெளியே நின்று "ஐயோ , என் பையன்" என்று மார்பில் அடித்து கொண்டு கதற அதை பார்த்து அதிர்ந்து போனவள் ரெண்டடி பின்னால் வந்தாள். அவளின் பின்னால் மிக நெருக்கத்தில் ரணதீரன் பாக்கெட்டில் கைகளை விட்டபடி அவளை அழுத்தமாக பார்த்து கொண்டு நிற்க அவன் பின்னால் நிற்பது தெரியாமல் அவனில் மோதி விட்டாள்.
யார் மீதோ மோதிய அதிர்ச்சியில் ரெண்டெட்டு முன்னால் வைத்து சடுதியாக பின்னால் யார் நிற்கிறார் என்று திரும்பி பார்த்தவள் முகம் ரணதீரனை கண்டதும் கறுத்து போனது. அவளை அழுத்தமாக பார்த்த படியே "மோனிஷா" என்று அழைத்தான்.

உடனே அவள் "யெஸ் சார்" என்றபடி கை விலங்கை எடுத்து கொண்டு மகதியை நோக்கி வர அவளோ அதிர்ந்து போனாள். இந்த நடவடிக்கையை எதிர் பார்க்காத மகதி, கண நேரத்தில் சுதாகரித்து கொண்டு விலங்கை போட விடாமல் மோனிஷாவின் கையை பிடித்து தடுத்தவள் "எதுக்கு என்னை அர்ரெஸ்ட் பண்ணிறீங்க?" என்று அதிர்ச்சியுடன் சத்தமாக கேட்டாள். உடனே "நொய்ஸ் பொலியுஷன்" என்றபடி சுண்டு விரலை காதில் வைத்து ஆட்டிய ரணதீரன் மேலும் பேச வேண்டாம் என்ற தோரணையில் சுட்டு விரலை தனது இதழ்களின் மேல் வைத்து தலையை இரு பக்கமும் ஆட்டினான்.
மகதிக்கோ கைது பண்ணி விடுவார்கள் என்ற பயம் மேலோங்க தனது கையை மீண்டும் பிடித்த மோனிஷாவின் கையை உதறியவள் "நான் வர மாட்டேன். எதுக்கு என்னை இப்போ அர்ரெஸ்ட் பண்ணுறீங்க? ஐ வாண்ட் தெ ரீசன் " என்று ஆவேசமாக கேட்க மோனிஷாவோ அவளை அனல் தெறிக்க பார்த்தபடி "மூன்று கொலை பண்ணினத்துக்கு " என்றாள் சர்வ சாதாரணமாக...
அதை கேட்டு மயங்கி மயங்கி விழாத குறையாக அதிர்ந்து நிற்க ரணதீரனோ அவள் முக மாற்றத்தை அங்கிருந்த சுவற்றில் ஒற்றை காலை மேலே குற்றி பாக்கெட்டில் கை விட்டபடி அழுத்தமாக பார்த்து கொண்டு நின்றான். உடனே ரணதீரனை பார்த்தவள் "நானா?கொலையா? இது பொய்" என்று அழுத்தமாகவும் ஆவேசமாகவும் சொல்ல, அது வரை அவளை பார்த்து கொண்டு இருந்தவன் அவளை நெருங்கி அவள் காதருகில் குனிந்து அவளுக்கு மட்டும் கேட்கும் குரலில் "மேடம் இப்போ நீங்க வரலன்னா நானே தூக்கி போவேன்., அப்புறம் A .C அங்க கை வச்சான் இங்க கை வச்சான் என்று கம்ப்லைன் பண்ண கூடாது." என்றவன் கண்கள் அவள் புடவை ஜாக்கெட்டினை மீறி வெளியே தெரிந்த இடங்களில் படிய கூசி போனவள் வாய் கப்பென்று மூடி கொண்டது. போலீஸ் காரர்கள் பொது மக்கள் முன்னிலையில் அப்படி நடந்து கொள்ள மாட்டார்கள் என்று தெரிந்தாலும் ரணதீரன் விதி விலகானவன் என்று அவளும் அறிவாள். அவனது அகராதியில் தானே பயம் என்ற சொல்லே கிடையாது. "செய்ய கூடியவன் தான்" என்று மனம் நினைக்க அவள் மனதுக்குள் தோற்று போன உணர்வை பெற்றாள். அது எதற்கான தோல்வி என்று அவள் மட்டுமே அறிவாள்.
அவளோ அவனை அடிபட்ட பார்வை பார்க்க அதெல்லாம் அவனுக்கு ஒரு பொருட்டாய் இருந்தால் தானே. சற்றும் இரக்கமில்லாமல் "இப்போ நீங்க வாறீங்களா இல்லை என் கை உங்க உடம்புல படணும் என்று ஆசைப்படுறீங்களா?" என்று கேட்க அதற்கு மேல் தாமதிப்பாளா இரு கைகளையும் விலங்கு மாட்டுவதற்கு ஏதுவாக தூக்கி காட்ட மோனிஷாவிடம் இருந்து விலங்கை வாங்கியவன் மகதியின் கண்களை பார்த்தவாறே மாட்டி விட்டான்.
அதன் போது இருவர் பார்வைகளும் கவ்வி கொள்ள அவள் கண்களில் காட்டிய வலியினை பார்த்தவன் கண்கள் பிரதிபலித்த உணர்ச்சியை அவன் மட்டுமே அறிவான். விலங்கை மாட்டிவிட்டு மோனிஷாவிடம் மகதியை அழைத்து வரும்படி கண்களால் சைகை செய்தவன் விறுவிறுவென தனது ஜீப்பை நோக்கி சென்றான்.
 

Priyanka Muthukumar

Administrator
தீரன் 5:
குற்றம் நிரூபிக்கப்படுவதற்கு முன்பே பாதி இருளடைந்த அறையில் தன் கையில் விலங்கு பூட்டி குற்றவாளி போல் அமர்த்தி வைக்கப்பட்டிருக்கும் விதத்தைக் கண்டு மகதிக்கு ஆத்திரமாக வந்தது.
அறையினுள் ஒரே ஒரு பெரிய நிலை கண்ணாடி பதிக்கப்பட்டிருக்க,அறையினுள் வெளிச்சத்தை கொண்டு வரவேண்டி ஒரே ஒரு வெள்ளை நிற குழல் விளக்கும் மூலையில் குற்றவாளிகளை கண்காணிக்கும் வகையில் கண்காணிப்பு ஒளிப்பட கருவியையும் அறையின் நடுவில் ஒரு மேசையும் எதிரெதிரே இரு இருக்கைகளையும் தவிர வேறு எதுவும் அங்கில்லை.
வங்கியின் முன் அவளை கைது செய்து அழைத்து வந்ததோடு தன் கடமை முடிந்தது போல் இவ்வறையினுள் தள்ளிவிட்டு சென்ற ரணதீரனை வெளிப்படையாக சபித்தாள்.
அத்தோடு மட்டுமின்றி யாருமில்லா தனியறையில் தன்னருகில் தரையில் குதிக்கால் ஊன்றி வெறும் அரை கால் சட்டையோடு அமர்த்தி வைக்கப்பட்டு தன்னையே விழுங்கியப்படி பார்த்த திருட்டு குற்றம் செய்த கள்வனை கண்டு முகம் சுளித்து ஒரு வித அருவருப்போடு பார்த்துக்கொண்டிருந்தவளுக்கு கோபம் எந்நேரத்திலும் கரையை கடக்கும் நிலையை அடைந்துக்கொண்டிருக்கிறது.
ஒரு வழியாக கடல் கொந்தளிப்பதற்கு முன்பு அவளின் கவனத்தை கலைத்து திசைத்திருப்புவது போல் அவ்வறையின் கதவு படீரென்று திறந்தது.
அவ்வோசையில் கவனம் கலைந்து பார்வையைத் திருப்பியவளுக்கு காவல்துறையினரின் சிம்மசொப்பனமான ரணதீரன் வெள்ளை நிற சட்டையில் காக்கி நிற காவலர் கால்சட்டை அணிந்து பூட்ஸ் கால்களுடன் தேகத்தில் விறைப்புடன் இறுக்கிப் பிடித்த தசைகளுடன் கூடிய தோளுடன் தனது நீண்ட கால்களால் எட்டி நடைப்போட்டு இரையை வேட்டையாட துடிக்கும் கழுகு விழிகளோடு சிங்கத்திற்கு நிகரான கம்பீரத்துடன் உள்நுழைந்தவனை காணும் யாவருக்கும் நெஞ்சில் பயம் தோன்றும்.
ஆனால் மனம் முழுவதும் அவன் மீது வெறுப்பையும் எரிச்சலையும் மட்டுமே சுமந்துக்கொண்டிருந்தவளுக்கு அவனின் முகத்தை கண்ணால் காணவும் பிடிக்காமல் அவனின் பதவிக்கு எழுந்து மரியாதை செலுத்த வேண்டும் என்ற எண்ணமின்றி இதழை சுழித்து அலட்சியமாக முகத்தை வேறுப்புறம் திருப்பிக்கொண்டாள்.
அதை கண்டவனின் முகம் பாறையென இறுகிவிட,நரம்புகள் கோபத்தில் புடைக்க,அவனது கையில் இருந்த காப்பு அறுந்து விழும் படியாக மேலேறி துருத்திக்கொண்டு நின்றது.
அவளின் மீது எழுந்த ஆத்திரத்தில் அவளுக்கு அருகில் தரையில் குத்துகாலிட்டு அமர்ந்திருந்தவனின் முதுகுதண்டில் ஓங்கி ஒரு மீதி மிதிக்க,அத்தனை நேரம் மகதியை பார்வையால் கபளீகரம் செய்துக்கொண்டிருந்தவன் “ஐய்யோ அம்மாஆஆஆ” என்ற அலறலுடன் ஐந்தடி முன்னால் சென்று தரையில் குப்புற விழுந்தான்.
அதுவரை அவன் மீதுள்ள வெறுப்போடு தலைத்திருப்பி சாகவாசமாக அமர்ந்திருந்தவளுக்கு அவனது தீடிர் தாக்குதலில் தேகம் வெலவெலத்து தூக்கிவாரிப்போட அவசரமாக எழுந்து நின்றாள்.
அதைக்கண்டுக்கொள்ளாமல் அடித்து கீழே தள்ளியவனை ஓரே எட்டில் அடைந்த ரணதீரன் அவனது அகன்ற பின்னங்கழுத்தை ஒரு கையில் நெறித்து தூக்கிய கையோடு அவனை தன்புறம் திருப்ப,அவன் ‘ஐய்யோ அம்மா’ என அலறியதை பொருட்படுத்தாமல் ஓரக்கண்ணால் வியர்வை வழிய மருண்ட விழிகளோடு முகம் வெளிறி எழுந்து நின்றிருந்த மகதியை உள்ளூர ஒரு வித குரூர திருப்தியோடு கண்டப்படி,தெறித்திடும் நிலையில் கையில் இருந்த இரும்பு காப்பை ஒரு முறை முன்னால் நகர்த்தி தளர்த்திவிட்டு மீண்டும் பின்னால் நகர்த்தி அவனது முகத்தில் கைமூஷ்டி இறுக ஓங்கி ஒரு குத்துவிட்டான்.


அதில் அவனது நாசியிலிருந்து பொலபொலவென பொங்கி வழிந்த செங்குருதியை கண்டு பயத்தில் தேகம் உறைய மகதி நின்றுவிட,அவனை இரத்தம் சிந்த வைத்தவனோ அவளை பணிய வைத்த திருப்தியோடு தன் கரத்தில் தெறித்து விழுந்த அவனது இளஞ்சூடான இரத்தத்தை தனது வெள்ளை சட்டையிலே துடைத்துவிட்டு அங்கிருந்த பெண் காவலரான மோனிஷாவிடம் “கிளியர் ஹிம்” என கணீர் குரலில் கட்டளையிட்டப்படி ஒற்றை புருவத்தை உயர்த்தி மகதியைப் பார்த்தவனின் இதழில் நக்கல் புன்னகை நெளிந்தது.
மோனிஷா இரத்தம் சொட்ட மயக்க நிலைக்கு சென்றவனை உதவியாளரை அழைத்து வெளியே செல்லுமாறு பணித்துவிட்டு ரணதீரனின் இரத்தம் கறை படிந்த வெள்ளை சட்டையைப் பார்வையிட,அவனோ விழியலே ‘நீ வெளியேறு’ என கட்டளையிட்டான்.
அவளோ பயத்தில் முகம் வெளிறி நின்றிருந்த மகதியையும் ரணதீரனையும் ஒரு பார்வை பார்த்துவிட்டு வெளியேறினாள்.
இப்போது அறையில் அவர்கள் இருவரையும் தவிர வேறு யாருமில்லை.
மகதி துணிச்சலான பெண் என்றாலும் விழிகளுக்கு நேர் எதிரே மனிதத்தன்மை இன்றி நடந்துக்கொள்ளும் ரணதீரன் அவளுக்கு ஒரு ராட்சஸனாக தோன்றி நெஞ்சுக்கூட்டிற்குள் அச்சத்தை விளைவித்தான்.
இருப்பினும் சடுதியில் தன்னை சமாளித்த மகதி தன்னெதிரில் அலட்சிய பாவனையுடன் நக்கல் வழியும் புன்னகையுடன் பார்த்த ரணதீரனை கண்டவுடன் மீண்டும் பழைய சினம் தலைதூக்க,அத்தோடு அவனின் பதவிக்கு மரியாதை அளிக்க மறுத்து அமர்ந்திருந்தவளை அவனது அச்சுறுத்தலின் பலனாய் தன்னை எழுந்து நிற்க வைத்த அவனை அறவே வெறுத்து அலட்சியமாய் பார்த்தவாறு தொப்பென்று இருக்கையில் அமர்ந்தாள்.
அவன் விளைவித்த அச்சத்தின் பலனாய் எழுந்து நின்ற தன்னையே நொந்துக்கொண்டவளின் உடல் விறைத்தது.
ஒரே நொடியில் அவளது முகத்தில் தோன்றிய உணர்ச்சிகளை கணக்கீட்ட ரணதீரனின் முகம் மேலும் பாறையென இறுகி விட,அவள் முன்பாக இருக்கும் இருக்கையில் வந்து அமர்ந்தான்.
எப்போதும் குற்றவாளியிடம் விசாரணையைத் தொடங்குவதற்கு முன்பு துப்பாக்கியை எடுத்து மேசையின் மீது வைத்து உயிர் பயத்தைக் காட்டியவாறு தான் விசாரிப்பான்.
இன்று அதேப்போல் தனது துப்பாக்கியை இதழில் வைத்து குவித்து ஊதிய கையோடு ஒற்றை விழி மூடி அவளின் புறம் துப்பாக்கியை நீட்டி சுடுவது போல் குறிப்பார்த்தான் ரணதீரன்.
அதற்கெல்லாம் அசராமல் அவனது விழியோடு விழி நோக்கினாள் மகதி.
தன் மேல் குற்றம் இல்லாத நிரபராதிகள் பார்க்கும் நேர்க்கொண்ட பார்வை அது.அவளது முகத்திலேயே கவனமாக இருந்த ரணதீரன் அப்பார்வையைக் கண்டு ஒற்றை புருவத்தை ஏற்றி துப்பாக்கியை மேசையின் மீது வைத்தான்.
இப்போது ரணதீரன் ஒற்றை கையை எடுத்து இருக்கையின் கையில் தனது வலது கைமூட்டியை பதித்து சாய்ந்து அமர்ந்து குரலில் ஒரு வித விறைப்புடன் "ம்ம் மிஸ்.மகதி... சொல்லுங்க " நேரடியாக விஷயத்திற்கு வந்தான்.
அவளோ அவனை ஏறிட்டு பார்த்து "எனக்கு ஒன்னும் தெரியாது சார் " என்றாள் அவனுக்கு சற்றும் குறையாத விறைப்பான குரலில்.
ஒரு இளக்காரமான புன்னகையை முகத்தில் தவழ விட்டவன் "எந்த கொலைகாரன் நான் தான் கொலை பண்ணினேன் என்று அக்ஸப்ட் பண்ணி இருக்கான்??? நீங்க மட்டும் என்ன விதிவிலக்கா??" என்று கேட்க,
அவனை முறைத்து பார்த்தவள் "இங்க பாருங்க சார்.. என்னை நீங்க கொலைகாரி போலவே ட்ரீட் பண்றது எனக்கு சரியா படல..... " என்று கூற,
அவளை புருவம் உயர்த்தி பார்த்தவன் "கொலைகாரியை கொலைகாரி போல ட்ரீட் பண்ணாம பொண்டாட்டி போலவா ட்ரீட் பண்ண முடியும்???" என்று கேட்ட கேள்வியில் அவ்வளவு வன்மம் நிறைந்திருந்தது..
அவன் கேள்வியில் உடல் விறைத்தவள் அவனை வலி நிறைந்த கண்களுடன் ஏறிட்டு நோக்கி "நீங்க ஏதோ பழைய பகையை மனசில வச்சிட்டு என்னை பழி வாங்கிற போல இருக்கு சார் " என்றாள் அழுத்தமாக...
அதை கேட்டு நெற்றியை நீவியவன் "வாட் பழைய பகையா?? அது என்ன ?? எனக்கு தெரியாதே .... கொஞ்சம் எக்ஸ்பிளைன் பண்ண முடியுமா?? " என்றான் முழுக்க முழுக்க நக்கல் பொதிந்த குரலில்..
அவளுக்கோ அவன் நக்கல் எரிச்சலை கிளப்ப அவள் பொறுமை காற்றில் பறந்து போனது.. " தீரன் " என்று அவள் உச்ச ஸ்தாதியில் கத்த அவளை அழுத்தமாக பார்த்தவன் "ரணதீரன் சார் " என்ற அறிவுறுத்தி ‘சாரில்’ நன்கு அழுத்தம் கொடுத்தான்.
அவனை நக்கலாக பார்த்த மகதி “ஓகே ரணதீரன் சார்…” வேண்டுமென்றே சாரை அழுத்தி கூறியவள் மேலும் “நீங்க சொல்லற மாதிரி நான் தான் கொலைப் பண்ணேனு வைச்சுப்போம்...அதுக்கு உங்ககிட்ட என்ன ஆதாரம் இருக்கு…??” என புருவத்தை உயர்த்தினாள்.
அக்கேள்வியில் ஆத்திரமடைந்த ரணதீரன் படீரென்று இருக்கையை தள்ளவிட்டு எழுந்து நின்று அவளின் முன்பு மேசையின் மீது இரு கைகளாலும் அடித்தவன் “ஜஸ்ட் ஷட் அப் நான்சென்ஸ்...என்ன ஆதாரம்னு தானே கேட்டே...இந்த வைச்சுக்கோ” என கர்ஜித்து தனது கால் சட்டை பையினுள் இருந்த கைக்குட்டையை விரித்து வைத்தான்.
கைக்குட்டையினுள் அடக்கமாக இருந்த பொருளை எடுத்து முகத்தில் விட்டெறிந்து “நல்லா பார்த்துக்கோ இது தான் ஆதாரம்...இப்போ வாயை திறந்து பேசுடி…” என மதியிழந்து கத்தினான்.
அதுவரை அலட்சியமாக அமர்ந்திருந்த மகதி அவன் அப்பொருளை முகத்தில் விட்டெறிந்ததில் நாசியில் இலேசான வெட்டு காயம் ஏற்பட்டு,அது தந்த வலியில் “ஸ்ஆஆ” என முனங்கியவள்,தன் முகத்தில் வந்து விழுந்தது என்ன என்று கீழே குனிந்து பார்க்க,அப்பொருளைக் கண்டவள் ஒரு நொடி திகைத்து தடுமாறினாள்.

‘இது எப்படி சாத்தியம்’ என விழி விரித்து ரணதீரனைப் பார்க்க “சொல்லுடி இது எப்படி டெட்பாடிக்கிட்டு போனது...ஐ நீட் ஆன்சர்…டெல் மீ” என குரலுயர்த்தி அவளின் தோளைப் பிடித்து உலுக்க,
அதில் வலி பொறுக்க முடியாமல் முகத்தை சுழித்து “தீரன் பிளீஸ் விடுங்க...வலிக்குது...நான் சொல்லறதை கேளுங்க...இது எப்படி வந்ததுனு எனக்கு தெரியாது…??” என தடுமாறி பேசியவளின் தாடையைப் பிடித்து இறுக்கி “ஹே கால் மீ ரணதீரன் சார்…” என அழுத்தமாய் கூறி,
இறுக்கிய தாடையில் மேலும் அழுத்தம் கொடுத்து தன்னை பார்க்க செய்து “டோன்ட் ட்ரை டூ பூலிஷ் மீ...உண்மையை சொல்லு...எதுக்காக கொலை பண்ணே…??” எனவும்,
அவன் அழுத்தியதில் வலி பொறுக்கமுடியாமல் இலேசாக கலங்கிய விழிகளுடன் விலங்கிட்டு இருந்த தனது கரங்கள் கொண்டு அவனை தடுக்க முடியாமல் “சார் பிளீஸ் வலிக்குது” என உதட்டை கடித்து கலங்கிய விழிகளை மூடி தனது கண்ணீரை அவனிற்கு தெரியாமல் மறைக்க முற்பட,
ஒரு நொடி என்றாலும் அவளது முகத்தின் மீதே கவனம் வைத்திருந்த ரணதீரனை அவளின் கலங்கிய விழிகளைக் கண்டு விழி மூடி திறந்து தனது கோபத்தைக் கட்டுப்படுத்திக்கொண்டு அவளை உதறி விட்டு விலகினான்.
அச்சமயம் அவனின் அலைப்பேசிக்கு அழைப்பு வர,அது காவல்துறை ஆணையாளரிடமிருந்து வந்திருப்பது அறிந்து எடுத்து பேசியவன் “எஸ் சார்...ஐ வில் பீ தேர் இன் டூவன்டி மினிட்ஸ் சார்” என கணீர் குரலில் பேசிவிட்டு வைத்தவன் திரும்பி மகதியைப் பார்க்க அவள் அப்போதும் விழி மூடி இருப்பது தெரிந்தது.
அவளின் விழியோரம் கசிந்த நீரை கண்டு மனதில் ஒரு வலி வந்தாலும் தலையை குலுக்கி அதை உதறியவன் இரத்த கறை படிந்த தனது சட்டையை ஒரு முறை குனிந்து நோக்கியவன் ரங்கசாமியை அழைத்து ஜீப்பில் இருக்கும் தனது காவலர் உடையை எடுத்து வருமாறு பணித்தான்.

அவ்வறையில் அவள் ஒருத்தி இருக்கிறாள் என்ற எண்ணம் எதுவுமில்லாதவன் போன்று தனது இரத்தகறை படிந்த அவனது வெள்ளை சட்டையை கழற்றி வேண்டுமென்றே மகதியின் முகத்தில் வீட்டெறிந்தான்.
அதுவரை அவனது மிருகத்தனத்தில் சுயபாட்சாதபம் தலைத்தூக்க கண்ணீர் விட்டு கொண்டிருந்தவள் தீடிரென்று பழக்கப்பட்ட வாசனையில் விழி திறக்க தன் முகத்தை ஏதோ ஒரு திரை மறைத்திருந்ததை அறிந்து அதை அவசரமாக அகற்றினாள்.
அத்திரையை அகற்றியவள் முதலில் பார்த்தது சட்டையில்லாமல் கருப்பு நிற உள் பனியனோடு அவளுக்கு முதுகுகாட்டி நின்றிருந்த ரணதீரனை தான்.
உடற்பயிற்சியினால் இறுக்கி பிடித்த தசை கட்டுகளுடன் பறவையின் இறக்கை போல் பறந்து விரிந்த தோளுடன் உடலை இறுக்கிப்பிடித்திருந்த கருப்பு நிற பனியன் அவனது திண்ணக்கமான உடற்கட்டை தெளிவாக எடுத்துக்காட்ட,அவளது விழிகள் பெரிதாக விரிய ஏக்கம் சுமந்த விழிகளோடு அவனது தேகத்தைப் பார்வையால் மேய்ந்தாள்.
அதுவரை முதுகுக்காட்டி நின்றிருத்த ரணதீரன் உள்ளுணர்வு உணர்த்த பட்டென்று திரும்ப,அதுவரை அவனையே கண்கொட்டாமல் பார்த்திருந்த மகதி தடுமாறி தலைக்குனிந்தாள்.
அவளது இதயம் படபடவென சிறகடித்து பறப்பது போலிருக்க,ஓடிச்சென்று அவனது பரந்து விரிந்த முதுகோடு ஒண்டிக்கொள்ளமாறு அவளது தாப உணர்ச்சிகள் தறிக்கெட்டு ஓட ஆரம்பிக்க,தன் எண்ணம் போகும் போக்கை கண்டு திகைத்த மகதி ‘ச்சை என்ன இது…?வெட்கம் கெட்ட எண்ணம்’ என தன்னையே திட்டிக்கொண்டாள்.
பின்னால் திரும்பிய ரணதீரன் குனிந்திருந்த அவளது முகத்தில் துடித்துக்கொண்டிருந்த சிவந்த அதரங்களை ஒரு நொடி கூர்ந்து நோக்க,அவனின் தேகத்தினுள் பல்வேறு இரசாயின மாற்றங்கள் நிகழ,துடிக்கும் தனது இணையை சிறைப்பிடிக்கும் படி அதன் இணை கட்டளையிட,அவளை நோக்கி ஒரு கால் எடுத்த தீரன், ‘ச்சை’ என தலையைக் குலுக்கி தன்னை சமன் செய்து சீருடையை அணிந்துக்கொண்டு மேசையின் மீதிருந்த துப்பாக்கியை எடுத்து அதன் இருப்பிடத்தில் சொருகியவன் மோனிஷாவை கத்தி அழைத்தான்.
அப்போதும் மகதி அவனின் முகத்தை நேருக்கு நேராக சந்திக்கும் திறனற்று அவமானத்தில் கன்றி சிவந்த முகத்தோடு தலைக்குனிந்து அமர்ந்திருக்க,அவளை தனது கூர் விழிகளால் துளைத்தப்படி “மிஸ்.மோனிஷா மகதி வாயை திறக்க மாட்டீக்கிறீங்க...போலீஸ் டீரிட்மெண்ட்னா எப்படி இருக்கும்னு நீங்க கொஞ்சம் காட்டுங்க…” எனவும்,சடாரென்று நிமிர்ந்தவளை திருப்தியாகப் பார்த்துக்கொண்டே,
“நீங்க என்ன பண்ணுவீங்களோ தெரியாது...நான் கமிஷனரை பார்த்திட்டு திரும்பி வருவதற்குள் இவங்க செய்த கொலை குற்றத்தை ஒத்துக்கிட்டிருக்கணும்” என உதட்டை வளைத்து அலட்சிய புன்னகை பூத்தவன்,அவளின் அடிப்பட்ட பார்வையை கண்டும் காணாமல் மேசையின் கீழிருந்த ஆதாரத்தை கவனமாக எடுத்துக்கொண்டு அறையிலிருந்து வெளியேறினான்.
மோனிஷா போகும் அவனிடம் “எஸ் சார்” என சல் யூட் அடித்து விடைக்கொடுத்தவள்,விழிகளில் கொலைவெறியுடன் கையில் லத்தியுடன் மகதியை நெருங்கினாள்.
*************************************

தனது தலைமை அதிகாரியின் முன் விறைப்புடன் நின்றிருந்த ரணதீரனின் மீது அவருக்கு எப்போதும் பெரும் மரியாதை உண்டு.
அவனின் வேகத்தையும் விவேகத்தையும் அறிந்து வைத்திருந்த தலைமை காவலர் ஆணையாளர் அவனிடம் சில கேள்விகள் கேட்டு தெளிவுப்படுத்த வேண்டி இருந்தது.
அத்துடன் மூன்று கொலைகள் நடக்கும் வரை குற்றவாளியை கண்டுப்பிடிக்காமல் காலம் தாழ்த்திய ரணதீரனை ஆச்சரியமாக இருந்தது.ஏனெனில் ஒரு வழக்கை கையில் எடுத்தால் இரண்டொரு நாட்களில் அந்த குற்றவாளியை உயிரோடவோ பிணமாக பிடித்துவிடுவான்,இந்த தொடர் கொலை வழக்கில் காலம் தாழ்த்தியது குழப்பமாக இருந்தது.
அத்தோடு இப்போது அவன் கைதி செய்திருக்கும் குற்றவாளி யார் என்பது அறிந்தவருக்கு,அவனின் நேர்மையைக் கண்டு நெஞ்சம் விம்மியது.
இருப்பினும் மேலேடத்தின் உத்தரவின் பெயரில் அவனிடம் விசாரிக்க வேண்டி “உட்காருங்க மிஸ்டர் ரணதீரன்” என தனக்கு எதிரே இருந்த நாற்காலியைக் காட்டினார்.
“தேங்க் யூ சார்” என்றவன் அதில் அமர்ந்து தன் தலையில் இருந்த தொப்பியை கழற்றி மடியில் வைத்துவிட்டு “சொல்லுங்க சார்...அந்த சீரியல் கில்லர் பத்திய விரிவான ரிப்போர்ட் சார்” என கூறி ஒரு கோப்பை அவரின் முன் நீட்ட,
‘தான் இதை பற்றி தான் கேட்கப்போகிறோம்’ என அறிந்து முன்னரே அவன் செயல்பட்ட விதத்தை கண்டு பார்வையாலே மெச்சியவர் கோப்பை முழுவதையும் பார்வையிட்டார்.
அதை படித்துவிட்டு கோப்பை மூடி மேசையின் மீது வைத்துவிட்டு “சொல்லுங்கள் ரணதீரன்...இதில் கொலையாளி மகதி தானு எப்படி கண்டுப்பிடிச்சீங்க…?” என நேரடியாக விஷயத்திற்கு வர,
இருக்கையில் இலேசாக சாய்ந்து அமர்ந்த சிறிதும் பிசிறு இல்லாமல் குற்றவாளியைக் கண்டறிந்து விஷயத்தைச் சொல்லி முடிந்தான்.
“சார் முதல் கொலை நடந்தப்போதும் சடலத்திற்கு அருகில் இரத்தத்தினால் எழுதியிருந்த வார்த்தைகளை தவிர வேறு எதுவும் பெருசா கிடைக்கலை...பட் இரண்டாவதாக நடந்த ஹரியோட கொலையில் ஒரு தடயம் கிடைத்தது...அதை யாருக்கும் தெரியாமல் பாதுகாப்பாக வைத்திருந்தேன்...ஏனெனில் குற்றவாளி அதைப் பார்த்துவிட்டு தப்பிக்கக்கூடாது என்பதற்காக தான் என்னுடைய டீம் மெம்பர்ஸ் கிட்ட கூட இதை பத்தி சொல்லலை...அப்புறம் டாக்டர் சடலத்தை முழுதாக எக்ஸாமின் பண்ணியதில் இதை பண்ணியது ஒரு பெண்ணாக இருக்கலாம்னு டாக்டர் ஒரு சிறு சந்தேகத்தை கிளப்பினார்...அதன்படி நாங்க இந்த கேஸை பேங்க் ஊழியர்களிடம் விசாரணை செய்தப்போது என்னோட சந்தேக வட்டத்தில் பத்து பேர் வந்தாங்க...அவங்களை ரொம்ப க்ளோஸா வாட்ச் பண்ணிட்டு இருக்கும் போது தான் மூன்றாவது கொலையான ரஞ்சன் கொலை நடந்தது தெரிந்தது...ரஞ்சன் கொலை செய்யப்பட்டதற்கு முன்னாடி நாள் மகதிக்கும் ரஞ்சனுக்கும் கடுமையான சண்டை நடந்திருக்கு...அந்த சண்டையில் மகதி நான் உன்னை கொலை செய்யாமல் விடமாட்டேன் என எல்லார் முன்னாடியும் வெறித்தனமாக கத்தியிருக்காங்க...அதை வைத்து தான் அவங்களை சரியான நேரத்திற்கு அரெஸ்ட் பண்ணிட்டோம் சார்” கம்பீரம் குறையாமல் நேர்ப்பார்வையுடன் கூறியவனை புருவம் சுருக்கி பார்த்த ஆணையாளர்,
“பட் ரணதீரன்...இதில் மகதியின் மீது சந்தேகப்படற மாதிரி என்ன இருக்கிறது…??ரஞ்சன் மகதியை தவறாக வீடியோ எடுத்திருக்காரு...அது கேள்விப்பட்டால் எந்தவொரு பொண்ணும் இப்படி தான் கோபம் படுவாங்க...அந்த சந்தர்ப்பத்தில் அதிக உணர்ச்சி வசப்படும் போது எல்லாரும் இப்படி தான் பேசுவாங்க...இதுக்காக அவங்க தான் கொலைப் பண்ணியிருப்பாங்கனு அவ்ளோ உறுதியாக எப்படி சொல்லுறீங்க…??இல்லை உங்க பழைய பகையை தீ்ர்த்துக்கொள்ள இந்த கேஸை உபயோகப்படுத்தறீங்களா…??” தனது சந்தேக பார்வையுடன் ஒரு மாதிரி குரலில் கேட்க,
ரணதீரன் தனது பின்னங்கழுத்தைத் தடவி அலட்சிய புன்னகையுடன் புருவத்தை நீவி கழுகு விழிகளுடன் அவரை கூர்ந்து நோக்கி “சார் நான் இந்த சின்ன காரணத்திற்காக மகதியை அரெஸ்ட் பண்ணியிருப்பேனு நீங்க நினைக்கிறீர்களா…?” என அடக்கப்பட்ட குரலில் கேட்க,
அந்த குரலில் மறைந்து இருந்த சீற்றத்தை அறிந்து ஒரு நொடி தடுமாறி ‘இல்லை’ என தலையாட்ட,
அதை கண்டு தாடை இறுக எழுந்து நின்ற ரணதீரன் இரும்பு குரலில் “சார் இந்த மூன்று கொலையும் ஒரே மாதிரியான முறையில் நடந்திருக்கு...அட் தி சேம் டைம் இவங்க மூணு பேரும் காணாமல் போனதற்கு முன்னாடி நாள் மகதியோட பிரச்சனை நடந்திருக்கு...ஐ மீன் மகதியின் கோபத்திற்கு ஆளான மறு நாள் சரியாக கொலைச் செய்யப்பட்டிருக்காங்க...இவங்க மூணு பேரை பத்தி விசாரித்ததில் ரஞ்சனை தவிர மத்த இருவரும் சொக்க தங்கம்னு தான் சொல்லறாங்க...அப்புறம் இவங்க மூணு பேருக்கும் எந்த வித நட்பும் இல்லை...இவர்கள் மூவரும் ஓரே அலுவலகத்தில் வேலைச்செய்கிறார்களே தவிர,மூவரும் ஒருவரோடு ஒருவர் பேசிக்கொண்டதே இல்லை...இவர்கள் மூவருக்குமான ஒரே தொடர்பு மகதி...இவர்கள் மூவரும் மகதியின் நேரடி பார்வையின் கீழ் பணிப்புரியும் ஊழியர்கள்...அத்தோடு அவளுடன் பிரச்சனை நடந்த அடுத்த நாட்கள் கொலைச்செய்யப்பட்டிருக்கிறார்கள்...அட் தி சேம் டைம் இரண்டாவது கொலையில் எனக்கு சடலத்திடமிருந்து கிடைத்த அந்தவொரு பொருள் தான்...மகதி தான் குற்றவாளி என்பதை ஊர்ஜிதப்படுத்துகிறது” என அறையை தனது கால்களால் அளந்தப்படி மிக நீளமாக பேசியவனிடம் “என்ன அது…?” என மிகுந்த ஆர்வமாக வினவ,
அவரை பார்த்து விரக்தியாக புன்னகைத்த ரணதீரன் தனது கால்சட்டை பையினுள் இருந்த அந்த பொருளை எடுத்து ஆணையாளரின் முன் வைத்தான்.
அது பெண்கள் அணியும் ஒரு வைர மோதிரம்,இதில் என்ன இருக்கிறது என குழப்பத்துடன் அவனது முகத்தை நோக்க அவனோ அந்த மோதிரத்தின் மீது கை வைத்து “இதில் ‘மக’ மற்றும் ‘தீரா’ என்ற இரண்டு தமிழ் எழுத்துகளும் ஒன்றோடு ஒன்று பின்னி பிணைந்தது போல் டிசைன் செய்யப்பட்டு அவைகளுக்கு நடுவில் இதயம் கொண்டு இணைக்கப்பட்டிருக்கு…” என்று வெற்று குரலில் கூறியவனை ‘இன்னும் புரியவில்லை’ என்பது போல் பார்க்க தீரன் விழி மூடி திறந்த கசந்த குரலில் “மக என்றால் மகதி,தீரா என்றால் ரணதீரன்...இது நானே பிரத்யேகமான முறையில் 'மகதீரா' என்னும் பெயரில் ஆர்டர் கொடுத்து வாங்கி அவங்களுக்கு பரிசளித்தேன்” என கூறி எங்கோ பார்த்தான்.


 

Priyanka Muthukumar

Administrator
தீரன் 6
ரணதீரன் தன்னை பார்க்காமல் பதிலளித்ததில் இருந்தே அவன் அடக்கப்பட்ட கோபத்தையும் எப்போதும் கம்பீரமாக கர்ஜிக்கும் அவன் குரலில் காணப்பட்ட சிறிய நெகிழ்வு அவன் மனதில் உள்ள வலியையும் அவருக்கு அப்பட்டமாக எடுத்து காட்டியது. அவன் மேல் அளவு கடந்த நம்பிக்கை கொண்டவர் அவர். எப்படியும் அவன் தவறு செய்ய மாட்டான் என்று ஆணித்தரமாக நம்புபவரால் அவனை மேலும் சந்தேகப்பட முடியவில்லை.
எப்படியாவது இந்த கொலைக்கு காரணமானவர்களை சட்டத்தின் முன் நிறுத்துவான் அல்லது அவனே தண்டனை வழங்குவான் என்ற நம்பிக்கையில் மேலும் அவனை கேள்வி கேட்டு சங்கடப்படுத்த விரும்பாமல் "ரணதீரன், யு மே கோ நவ் , பட் பினிஷ் தெ கேஸ் சூன் ஆஸ் பொஸ்ஸிபில் " என்று கட்டளையிட அவருக்கு கம்பீரமாக சலியுட் அடித்தவன் கண நேரத்தில் அறையில் இருந்து வெளியேறி இருந்தான்.
வெளியே வந்தவனுக்கு மனதினுள் மகதி நினைவே ஆட்டி படைக்க அவளை மீண்டும் மீண்டும் பார்க்க அவன் மனம் உந்தியது. ஆனால் சில அலுவலக வேலைகள் மீதமிருப்பதை நினைவு கூர்ந்தவன் அதை முடிக்கும் பொருட்டு தனது அறை நோக்கி நடக்க தொடங்கினான்.
*********************************************
இதே நேரம் மகதி அடைக்கப்பட்டு இருந்த அறையில் தன்னை கொலை வெறியுடன் பார்த்தபடி நெருங்கி வந்த மோனிஷாவை நெஞ்சை நிமிர்த்தி கொண்டு எதிர் நோக்கினாள் மகதி. அவள் இருக்கைக்கு முன்னால் இருந்த மேசையில் பாய்ந்து அமர்ந்தவள் தனது இடது உள்ளங்கையில் வலது கையில் இருந்த லத்தியை மெதுவாக தட்டியபடியே "ம்ம் சொல்லு எதுக்கு கொலை பண்ணின?" என்று நேரடியாகவே கேட்க அவளோ "நான் கொலை பண்ணல" என்று அழுத்தமாக எடுத்து உரைத்தாள்.
அவள் அழுத்தமும் அஞ்சாத பார்வையும் மோனிஷாவுக்கு கோபத்தை தாறுமாறாக தட்டி எழுப்ப மேசையில் லத்தியை வைத்து விட்டு ஒற்றை கையினை அவள் கழுத்துக்கு பின்னால் கொண்டு சென்று முடியை கொற்றாக பற்றி முகத்தை மேல் நோக்கி நிமிர்த்தினாள். அவள் முடியை பிடித்து வெறித்தனமாக பிடித்து இழுத்தது மகதிக்கு உயிர் போகும் வலியை கொடுத்தாலும் , அவள் முன்னே முகத்தை கோணாமல் இதழ் கடித்து வலியை பொறுத்து கொண்டாள்.
அவள் உறுதியான நடவடிக்கையை தாங்கி கொள்ள முடியாத மோனிஷா "சரியான நெஞ்சழுத்தக்காரி" என்று மனதுக்குள் திட்டி விட்டு அவள் கன்னத்தில் ஓங்கி அறைந்தாள். அவள் அறைந்ததில் பள பளப்பான காண்போரை மயக்கும் கன்னமானது மோனிஷாவின் ஐந்து விரல்களும் அழுந்த பதிந்து சிவந்து போனது. அறைந்த வீரியத்தால் ஒரு பக்கம் திரும்பிய முகத்தினை,, தாடையில் இரு விரல்களை அழுத்தமாக வைத்து தன்னை நோக்கி திருப்பிய மோனிஷா "இப்போ சொல்லுடி" என்று கர்ஜித்தாள். அப்போது கூட ஒரு சொட்டு கண்ணீர் சிந்தாதவள் "எனக்கு தெரியாது " என்று அழுத்தமாக கூற மீண்டும் அவள் மற்றைய கன்னத்தை மோனிஷாவின் கை முன்பை விட வேகமாக பதம் பார்த்தது.
இந்த முறை அவள் இதழ்கள் வெடித்து சிறிது ரத்தம் அவள் உதட்டோரம் கசிய வலியை தாங்கி கொள்ள முடியாமல் முதல் முறை அவள் முகம் வலியில் சுருங்கியது. அவள் கோணிய முகத்தை குரூர திருப்தியுடன் பார்த்த மோனிஷா "இப்போ மட்டும் நீ உண்மையை ஒத்துக்கொள்ளவில்லை என்றால் இன்னும் உனக்கு ட்ரீட்மெண்ட் கிடைக்கும்" என்று கேலி சிரிப்புடன் உரைத்தாள். உடனே மகதி "நான் கொலை பண்ணல" என்று மீண்டும் அழுத்தமாக சத்தமாக கூறினாள். அவள் மனமோ எனக்கு ஏன் இந்த அவலநிலை என்று மௌனமாக கண்ணீர் வடித்தது.
அவள் சத்தத்தில் மோனிஷாவின் இரத்த அழுத்தம் ஏகத்துக்கும் எகிற கையில் லத்தியை எடுத்தவள் அவள் தோள் பட்டையில் பலமாக தாக்க அவளோ "ஆ" என்று அலறியபடி எழுந்து நின்று மோனிஷாவை முறைத்து பார்த்தாள். அவள் முறைப்பை பார்த்து இளக்காரமாக சிரித்த சிரிப்பில் மகதியின் பொறுமை காற்றில் பறந்து போனது.
அவளை முறைத்தபடியே "யு டோன்ட் ஹவ் எனி ரைட்ஸ் டு டோர்சேர் மீ லைக் திஸ்" என்று சுட்டு விரல் நீட்டி மகதி சீற "எனக்கே வாய் பேசுறியா? உனக்கு அந்தளவுக்கு தைரியமா? " என்று பதிலுக்கு சீறிய மோனிஷா கையில் இருந்த லத்தியால் அவள் கால்களிலும் கைகளிலும் கண்ட மேனிக்கு அடிக்க அவளோ வலி தாங்க முடியாமல் சுருண்டு விழுந்தாள்.
அவள் மனமோ உறுதியின் சிம்ம சொற்பனம், அதை ஒருவனை தவிர யாராலும் தகர்க்க முடியாது. ஆனால் ஸிரோ சைஸ் உடல் வாகு கொண்ட அவள் மேனி இப்படியான காட்டு மிராண்டிதனமான தாக்குதலை எதிர்கொள்ள முடியாமல் துடித்தது.
தாங்க முடியாத வலியில் முனகியவளால், வாய் திறந்து பேச கூட முடியாமல் இருக்க நிமிர்ந்து மோனிஷாவை அடிபட்ட பார்வை பார்த்தாள். அவள் பார்வையை கண்டு கொண்டவள் குரூரமாக சிரித்தபடி லத்தியை ஓங்கிய சமயம் உள்ளே நுழைந்த ஏட்டு "மேடம் ரணதீரன் சார் வர்றாங்க" என்று கூறினான். உடனே அடிப்பதை நிறுத்தியவள் குனிந்து மகதியின் தலைமுடியை பிடித்து அவளை தர தரவென அவள் இருந்த இருக்கையை நோக்கி இழுத்து வந்தாள். தாறுமாறாக அடித்ததால் உண்டான உடல் வலியுடன் இப்படியான அவமானத்தால் ஏற்பட்ட மனவலியும் சேர , பொறுக்க முடியாமல் முனகியவள் கண்களில் இருந்து தனது நிலையை எண்ணி இரு சொட்டுக்கள் கண்ணீர் சிந்தியது.
அப்படியே முடியை பிடித்து தூக்கி நிறுத்தியவள் நாற்காலியில் தள்ளிவிட நிலைகுலைந்து அதில் விழுந்தவள் அதன் கைப்பிடியை பிடித்து தன்னை நிலை நிறுத்தி கொண்டாள். அவள் இருந்ததும் மேசையில் இருந்த விலங்கை எடுத்த மோனிஷா அவள் இரு கைகளையும் சேர்த்து லாக் பண்ணிவிட்டு மேசையின் மற்றைய புறம் சென்று அவள் இருந்த இருக்கையின் முன்னால் போடப்பட்டு இருந்த இருக்கையில் அமர்ந்தவாறே "நீ தான் கொலை பண்ணினன்னு ஒத்துக்கிட்டா, உன்னை டார்ச்சர் பண்ணாம விட்ருவேன். இப்போ சொல்லு எதுக்குடி கொலை பண்ணின? " என்று கேட்டாள்.
அவ்வளவு வலியையும் தாங்கிய மகதி கொஞ்சமும் அசராமல் "எனக்கு தெரியல" என்று கூறிய சமயம் அவளை மீண்டும் தாக்க மோனிஷா கையை ஓங்கினாள். அப்போது வெளியில் நின்று உள்ளே வந்த ஏட்டு ஒருவர் "மேடம், ரணதீரன் சார் உங்களை அவர் ரூமுக்கு வர சொன்னார் " என்று கூற, ஓங்கிய கையை கீழே இறக்கியவள் மேசையில் இரு கைகளையும் குற்றி எழுந்தபடி மகதியை முறைத்துவிட்டு விறு விறு வென வெளியேறினாள்.
நேரே அவன் அறைக்குள் நுழைந்தவள் சலியுட் அடிக்க , கையில் இருந்த கோப்பில் இருந்து பார்வையை நிமிர்த்திய ரணதீரன் தனது இருக்கையில் சாய்வாக இருந்து அவளை அழுத்தமாக பார்த்து "என்ன சொன்னா?" என்று ஒற்றை புருவம் உயர்த்தி கேட்க அவளோ "கேட்டு பார்த்தேன் சார், வாய திறக்க மாட்டேங்குறா" என்று உரைக்க, "ம்ம் , " என்றவன் "எப்படி ட்ரீட் பண்ணின?" என்று மிக மென்மையாக கேட்டான். அவ்வளவு நேரமும் இருந்த சிம்ம குரலில் இப்போது அக்கறையும் அன்பும் நெகிழ்வாக வெளிப்பட்டது. ஆனால் அது தான் மோனிஷாவுக்கு பொறுக்க முடியதே. அவனை நேரே பார்த்தபடி "எப்படி மற்றவங்களை ட்ரீட் பண்ணுவேனோ, அதே போல தான் ட்ரீட் பண்ணினேன் சார்" என்று கூற அதிலேயே அவன் கேள்விக்கான பதில் ஒளிந்து இருந்தது. பல குற்றவாளிகளை அவர்களின் பார்வையை வைத்தே சரியாக கணிப்பவனுக்கு தன் மீது படியும் மோனிஷாவின் வேட்கை கலந்த பார்வை புரியாதா என்ன?
தன் மேல் உள்ள மோனிஷாவின் ஈர்ப்பை வைத்தே மகதியை அவள் எப்படி கையாண்டு இருப்பாள் என்று சரியாக யூகித்தவன் மனம் முதல் முறை காதலுக்கும் கடமைக்கும் இடையே நின்று தத்தளித்து கொண்டது. தான் யாருக்கும் தவறான உதாரணமாக போய் விட கூடாது என்ற காரணத்துக்காகவே கடமைக்கு முக்கியத்துவம் கொடுத்து மகதியை வன்மையாக விசாரிக்க சொல்லி இருந்தான். கடமை என்றால் அன்பு பாசம் எல்லாம் தூக்கி எறிய அவனுக்கு சொல்லி கொடுக்கவா வேண்டும்?
ஆனாலும் கட்டுப்படுத்த முடியாத அவன் மனம் மகதியை பார்க்க உந்தியது. மீண்டும் தான் தன்னிலை இழந்து கடமை தவறி போவதை அறிந்தவன் தறி கெட்டு ஓடிய மனதை இழுத்து நிறுத்தி இருந்தான்.
மகதி பற்றி மோனிஷாவிடம் விசாரித்த போது சில நொடிகளே அந்த மென்மை அவன் குரலில் இருந்தது. மீண்டும் தனது கம்பீரத்தையும் வன்மையையும் கையில் எடுத்தவன் "ஓகே, தட்ஸ் குட்" என்று சொல்லி விட்டு கடமையின் பொருட்டு மகதியை பார்க்க அவள் அடைத்து வைக்கப்பட்டிருக்கும் அறையை நோக்கி சென்றான். அவளை பார்க்க செல்வது கடமைக்காக மட்டுமே என்று அவன் மூளை நூறு தடவை கூச்சலிட்டாலும் அது காதலுடன் கூடிய கடமை என்று அவன் நன்கு அறிவான்.
அழுத்தமான காலடிகளுடன் அந்த மூடிய அறைக்குள் நுழைந்த ரணதீரனின் பூட்ஸ் சத்தத்தை கேட்டு குனிந்தபடி இருந்த மகதியின் இதயம் ஒரு கணம் நின்று துடித்தது. அவன் முன்னால் தனக்கு இப்படி ஒரு அவலநிலை என்று நினைத்தவளுக்கு தன் மீதே எரிச்சல் தோன்ற அதை கட்டுப்படுத்தியபடி கண்களை மூடி தன்னை சமநிலை படுத்தி கொண்டு இருந்தாள். . கம்பீரமாக அவளை பார்த்தவாறே வந்தவன் அவள் முன்னே இருந்த இருக்கையில் அமர்ந்து குனிந்தபடி இருந்தவளை அழுத்தமாக பார்த்தான்.
அவன் சென்ட் வாசனையே வந்திருப்பது ரணதீரன் தான் என்று ஆதாரத்துடன் நிரூபிக்க அவனை பார்ப்பதை வலுக்கட்டாயமாக தவிர்த்தவள் நிலத்துக்குள் புதைந்து விடுமளவுக்கு குனிந்து கொண்டாள்.
உடனே குனிந்து இருந்தவளை பார்த்து இதழில் கேலி புன்னகையை தவழ விட்டபடி " என்னம்மா புதுமை பெண் இப்படி குனிஞ்சுட்டே இருக்கலாமா?? " என்ற படி இடுப்பில் சொருகி இருந்த பிஸ்டலை கையில் எடுத்து அதை கொண்டு கொண்டு அவள் நாடியை பிடித்து நிமிர்த்தினான்.
நிமிர்ந்த அவள் , வலி நிறைந்த கண்களால் அவனை ஏறிட்டு பார்க்க, தன்னை உயிருடன் மரிக்க வைக்கும் அந்த காந்த விழிகளை தவிர்த்தவன், பிஸ்டலாலேயே அவள் முகத்தை இரு பக்கமும் திருப்பி அறைந்ததில் விரல் தடம் பதிந்து சிவந்திருந்த அவள் கன்னத்தையும் உதட்டில் கசிந்திருந்த அவள் ரத்தத்தையும் கண்களால் ஆராய்ந்தான். அதை பார்த்து உச்சு கொட்டியபடி " ரொம்ப அடிச்சுட்டாங்களோ " என்று நக்கல் பொதிந்த குரலில் கேட்டான்.
அவளோ எதுவும் பேசாமல் அவனை அழுத்தமாக பார்க்க " இப்போ வரைக்கும் இந்த திமிர் மட்டும் குறையலடி " என்றவன் மனதினை அவள் இதழில் கசிந்திருந்த ரத்தம் பிசைந்தது. கடமை வீரன் அவனுக்கு காதல் தலைதூக்க மேசையில் பிஸ்டலை வைத்து விட்டு அவள் ரத்தத்தை துடைக்க தனது பெருவிரலை அவள் இதழ் அருகே கொண்டு சென்றான்.
கையில் விலங்கு பூட்ட பட்டிருப்பதால் கையால் அவனை தடுக்க முடியாமல் முதலில் திணறியவள் முகத்தை மற்ற பக்கம் திருப்பி அவன் தொடுகையை தவிர்த்தாள். அவள் உதாசீனத்தால் அவ்வளவு நேரமும் அவள் மீதிருந்த இளக்கம் மறைந்து கோபமோ உச்சந்தலையில் ஏறியது. அவளை அனல் தெறிக்க பார்த்தவாறே அவன் அருகே இருந்த கணனியில் கை வைத்து அனைத்து cctv யையும் ஒரு கணம் செயலிழக்க செய்தவன் அப்படியே எழுந்து அவள் அருகே வந்து மேசையில் பாய்ந்து ஏறி இருந்தான்.
அவன் கோபத்தையும் அனல் தெறிக்கும் பார்வையையும் பார்த்து உள்ளுக்குள் நடுங்கியவள் கண்கள் அதை அப்பட்டமாக பிரதிபலித்தது.

அதே கோபத்துடன் அவள் தலைமுடியை ஒரு கை கொண்டு கொற்றாக பற்ற அவளோ திமிர தொடங்கினாள். அவள் திமிறலை தன் ஒரு கை கொண்டே அடக்கியவன் அவள் இதழ் அருகே கசிந்திருந்த குருதியை தனது இதழ் கொண்டு துடைத்தான். அவன் இதழ் பட்டதும் திமிறியவள் உடல் சிலிர்த்து அடங்க அவளுக்கோ இப்பொது மன பாரம் குறைந்தது போல இருந்தது. அவன் இதழ்களுக்கு இவ்வளவு சக்தியா என்று நினைக்குமளவுக்கு , உடலாலும் மனதாலும் சோர்ந்து இருந்தவளுக்கு ஆயிரம் யானை பலம் வந்த உணர்வு உண்டானது.
அவன் இதழ்கள் தந்த மயக்கத்தில் அவளும் எதிர்ப்பதை நிறுத்தி விட்டு கண்களை மெதுவாக மூடி அவன் ஸ்பரிசத்தை அனுபவித்தாள். . சற்று முன் அவன் இதழ் ஆணையால் உண்டான காயத்துக்கு அவனே தன் இதழ் கொண்டு மருந்திட்டான் காதலிலும் கடமை தவறாத வீரன்.
அவனுக்கோ கோபத்தில் தொடங்கிய இதழ் ஒற்றல் எப்போது தாபமாக உரு பெற்றது என்று தெரியவில்லை. . அவள் இதழ் அருகே இருந்த குருதியை துடைக்க சென்ற அவன் இதழ்கள் சற்று இடம்பெயர்ந்து அவள் இதழ்களை முற்றாக ஆக்கிரமித்து அங்கேயே இளைப்பாறின. அவன் ஒரு கை கொண்டு பற்றி இருக்கும் அவள் தலை முடி வலித்தாலும் அவன் முத்தத்தின் இனிமையில் அந்த வலி கூட மறைந்து போனது. ஒரு காலத்தில் அவள் இதழ்களிலேயே குடி புகுந்தவன் அவன். இன்று அவன் இழந்த பொக்கிஷம் மீண்டும் கிடைத்த உணர்வை அவன் மனம் அவனுக்கு எடுத்து கூறியது.
மென்மையாக அவள் கீழ் அதரங்களை தன் இதழ் கொண்டு மூடி தேன் அருந்த தொடங்கியவன் அதிலிருந்து மீள முடியாமல் நீண்ட நேரமாக அங்கேயே சரணடைந்தான். அவள் தலைமுடியை வலிக்க வலிக்க அதுவரை பிடித்து இருந்த அவன் கை அதை மென்மையாக விடுத்து அப்படியே கீழிறங்கி அவள் கழுத்தை வாகாக வலிக்காமல் பற்றி கொண்டது. அவள் அவனை முத்தமிடவில்லை,, ஆனாலும் இப்போது திமிரவும் இல்லை. காயம் கொண்ட இரு உள்ளங்களின் வலிகளுக்கும் அந்த நீண்ட நெடிய முத்தம் மருந்தாக இருக்க இருவரும் கண் மூடி அதிலேயே லயித்து இருந்தனர். ஒரு கை அவள் கழுத்தை பற்றி இருக்க அடுத்த கையை மேசையில் இருந்து எடுத்தவன் அதை அவள் தோள்களில் வைத்து உணர்ச்சியின் பிடியில் அழுத்த ஏற்கனவே காயப்பட்ட அவள் மேனி வலிக்க தொடங்கியது.
வலி தாங்க முடியாமல் முனக கூட முடியாமல் அவள் இதழ்கள் அவனிடம் சிக்கி கொண்டு இருக்க அவள் கண்களோ கண்ணீரை சிந்தியது. அது காதலால் வந்த கண்ணீரா உணர்ச்சி பெருக்கால் வந்த கண்ணீரா மன வலியால் வந்த கண்ணீரா இல்லை அவன் அழுத்தியதில் உண்டான உடல் வலியால் வந்த கண்ணீரா என்று அவள் மட்டுமே அறிவாள்.
கண்ணீர் அவள் கண்களில் இருந்து கன்னத்தில் இறங்கி அவன் மீசைக்குள் ஊடுருவி அவன் இதழ்களை அடைய அவள் இதழ்களும் தன் கண்ணீரை அவன் இதழ் மூலம் உணர்ந்தன. அந்த கணம் உள்ளே வந்த மோனிஷாவுக்கு இந்த காட்சி உவப்பாக இருக்கவில்லை. வந்த கோபத்தை அடக்கியபடி "சார்" என்று கர்ஜிக்க மகதியோ மூடி இருந்த கண்களை திடீரென பயத்துடன் திறந்து கொண்டாள். ஆனால் அவனோ அந்த கர்ஜனைக்கு கொஞ்சமும் அசராமல் மெதுவாகவே தனது இதழ்களுக்குள் சிக்குண்டு இருந்த மகதியின் இதழ்களை விடுவித்து அவளை பார்த்த போது அவனது வேட்கை நிறைந்த கண்களை பார்க்க முடியாமல் அவள் தலையை தாழ்த்தி கொண்டாள்.
அவளுள் மூழ்க துடித்த உணர்வுகளுக்கு கண்களை மூடி கடிவாளமிட்டவன் மீண்டும் கண்களை திறந்த போது அதில் வேட்டையாட துடிக்கும் சிங்கத்தின் பள பளப்பான கண்களை போல கோபமும் ஆக்ரோஷமும் மட்டுமே தெரிந்தது. கண நேரத்தில் உணர்வுகளை அடக்கி ஆளும் வல்லமை படைத்தவன் அவன். குனிந்து கொண்டு இருந்தவளை அழுத்தமாக பார்த்தவனுக்கு , இவ்வளவு நேரமும் அவளுடன் இதழ் யுத்தம் புரிந்த தன் மீதே கோபம் மேலிட்டது.
"ச்ச, " என்று மானசீகமாக தான் நடந்து கொண்டதை நினைத்து தன்னை தானே கடிந்தவன் மனதில் ஒரு பெண்ணின் அழகில் மீண்டும் தோற்று விடுவோமோ என்று பயம் தொற்றிக்கொள்ள அவளில் இருந்து கண்ணை அகற்றி மேசையில் இருந்த பிஸ்டலை எடுத்து இடையில் சொருகியவன் ஒரு கணம் திரும்பி அவளை அழுத்தமாக பார்த்துவிட்டு வாசல் நோக்கி நடந்தான்.

அவன் வருவதை அடக்கப்பட்ட கோபத்துடன் பார்த்து கொண்டு இருந்த மோனிஷாவை நோக்கி வந்தவன் என்ன என்று ஒற்றை புருவம் உயர்த்தி கேட்க அவன் நடவடிக்கையில் அவள் தான் இப்போது அதிர்ந்து போனாள். போலீசில் உயர் பதிவி வகிக்கும் அவன் ஒரு கைதியை அவள் முன்னே முத்தமிட்டு இருக்கிறான். தனது காதல் லீலையை இன்னொருவர் பார்த்து விட்ட பயமோ பதட்டமோ அவனிடத்தில் இம்மியளவும் இல்லை.
உடனே "சார், ஹரியோட எக்ஸ் லவர்," என்று அவள் சொல்ல பேசுவதை கை நீட்டி தடுத்தவன் "அது தான் இவ கொலை செஞ்சதுக்கு ப்ரூப் நிறையவே இருக்கே,, இனி வேற இன்வெஸ்டகேஷன் எதுக்கு?" என்று கேட்ட கேள்வியில் குனிந்து இருந்த மகதி அதிர்ச்சியுடன் நிமிர்ந்து அவனை பார்த்தாள். சற்று முன் அவன் நடந்து கொண்டதுக்கும் இப்பொது அவன் பேசுவதற்கும் ஏணி வைத்தாலும் எட்டாத அளவுக்கு தூரம் இருந்தது.
மோனிஷாவுக்கும் அதே அதிர்ச்சி தான்..ஆனால் அவள் அதிர்ச்சியில் சந்தோஷமும் கலந்து இருந்தது.
அவன் இதழ்கள் அப்படி சொன்னாலும் அவன் கண்களோ பல வித கணிப்புகளில் சுற்றி சுழன்று கொண்டு இருந்தன . உடனே மோனிஷா சந்தோஷமாக "கோர்ட்டில் ஒப்படைக்கலாமா சார்?" என்று கேட்க "ம்ம் விசாரணைக்காக 12 டேய்ஸ் ரிமாண்ட்ல வச்சு இருக்க பெர்மிஷன் எடுங்க" என்றவன் பூரிப்புடன் நின்ற மோனிஷாவை தாண்டி செல்லும் போது ஒரு கணம் நின்று நிதானமாக திரும்பி அவள் கையில் இருந்த லத்தியை அவள் சுதாகரிக்கும் முன்னே சுழற்றி தனது கைக்குள் அடக்கி கொண்டவன் "கோர்ட்டுக்கு கொண்டு போய் வந்ததும் விசாரணை பண்ணிக்கலாம், திஸ் இஸ் மை ஆர்டர் " என்று கூறிவிட்டு மேலும் "ஏதும் சாப்பிட கொடுங்க, இல்லன்னா செத்திட போறா, அண்ட் ஒன் தெ CCTV " என்றவன் விறுவிறுவென வெளியேறினான்.
அவன் செல்வதை வெறித்து பார்த்த மோனிஷாவால் மட்டுமல்ல மகதியால் கூட அவனை புரிந்து கொள்ள முடியவில்லை.

 

Priyanka Muthukumar

Administrator
தீரன் 7:
வங்கியில் பணிப்புரியும் ஊழியர்கள் தீடிரென்று மர்மமான முறையில் கொலை செய்யப்படுவதால்,அந்த கொலையை தடுக்கும் பொருட்டு வங்கியை சில நாட்கள் பூட்டி வைத்திருந்தார்கள்.
தொடர் கொலைகளால் அந்த வங்கி சேமிப்பு வைத்திருக்கும் மக்களும் அச்சமடைய,அவர்கள் ஒரு புறம் தங்களது பணத்தை திருப்பி அளிக்குமாறு போராட்டம் நடத்திக்கொண்டிருக்க,அவர்களுக்கு என்ன பதில் கூறுவது என அறியாமல் நிர்வாக உறுப்பினர்கள் விழி பிதுங்கி போனார்கள்.
அத்தோடு அந்நிர்வகத்தின் கிளைகள் இருக்கும் மற்ற இடத்தில் சேமிப்பு வைத்திருக்கும் கணக்கீட்டாளர்களிடமிருந்து இலேசான முணுமுணுப்பு எழ,அதனால் நிர்வாகத்திற்கு பயங்கர நட்டமாகியது.
அத்தகைய கோபம் முழுவதும் விசாரணை கைதியாக கைது செய்யப்பட்டு சிறையில் அடைக்கப்பட்டிருக்கும் மகதியின் மீது திரும்பியது.
தங்களின் நிர்வாகத்தின் நன்மதிப்பையும் செல்வ செழிப்பையும் சீர்குலைக்கும் வகையில் நடந்துக்கொண்ட மகதியை பழிவாங்குவதற்கு தக்க தருணத்தை எதிர்ப்பார்த்து காத்திருந்தது.
இதற்கிடையில் மகதியின் மீது சுமத்தப்பட்டுள்ள குற்றம் உறுதி செய்யும் வகையில் மற்றமொரு ஆதாரம் ரணதீரனின் கையில் சிக்கியது.
அது என்னவென்றால் ரஞ்சனின் சடலத்துடன் கூடவே அவனது தொலைப்பேசியும் கிடைத்தது.
தொலைப்பேசியை ஆராய்ந்ததில் கடைசியாக அவனது அலைப்பேசியிலிருந்து மகதியின் அலைப்பேசிக்கு ஒரு அழைப்பு சென்றிருந்தது.அதை வைத்து விசாரித்ததில் ரஞ்சன் கடத்தப்பட்டதற்கு சில நிமிடங்களுக்கு முன்பு இருவரின் அலைபேசியின் இணைப்பும் ஒரே இடத்தில் இருந்ததற்கான தகவலை உறுதி செய்து மகதி தான் குற்றவாளி என்பதற்கான காவலர்களின் கணிப்பை நூறு சதவீகிதமாக நிரூபித்தது.
அதைப்பற்றி அவளிடம் விசாரித்தப்போது வழக்கம் போல் எந்தவொரு மெய்யான பதிலும் கிடைக்கவில்லை என்பதால்,நீதிமன்றத்தில் மேலும் பன்னிரெண்டு நாட்களுக்கு காவல் துறையினரின் கட்டுப்பாட்டில் வைத்து விசாரிப்பதற்கான ஆணைக்காக வேண்டி இன்று மகதியை நீதிமன்றத்திற்கு அழைத்து வந்திருந்தான் ரணதீரன்.
நீதிமன்றத்தின் வாசலில் ஜீப்பிலிருந்து ரணதீரன் இறங்கிய நொடியில் காக்காய் கூட்டம் போல் அவனை சூழ்ந்துக்கொண்டார்கள் ஊடகவியலாளர்கள்.
அவனின் முன் ஒலிவாங்கியை முன்னோக்கி செலுத்தி “சார்...சார்...மகதி தான் குற்றவாளினு எப்படி கண்டுப்பிடிச்சீங்க…??”
“உங்ககிட்ட அவங்களுக்கு எதிரா என்ன ஆதாரம் கிடைத்தது…??”
“தன்னுடன் கூட பணிப்புரியும் சக ஊழியரை எதுக்காக கொல்லணும்…??”
“இறந்தவர்களுக்கும் மகதிக்கும் இடையில் சண்டை நடந்ததா சொல்லுறாங்களே…அதுக்காக தான் அவங்களை கொன்னாங்களா…??
“எதற்காக கொடூரமான முறையில் இந்த மூன்று கொலையும் செய்தாங்க…??என்ன காரணம்…??
“அவங்களுக்கும் உங்களுக்கும் இடையில் ஏதோ முன் பகை இருக்குனு வெளிவட்டத்தில் பேசிக்கிறீங்களே...?அதுக்கு உங்க பதில் என்ன சார்…??”
“பழைய பகையைத் தீர்த்துக்கொள்ள தான் நீங்க அவங்களை இந்த வழக்கில் சிக்க வைக்க முயற்சி செய்யறதா சிலர் சொல்லறாங்களே அது உண்மையா சார்…??”
அதுவரை ஊடகவியலாளர் கேட்ட அனைத்து கேள்விகளுக்கும் பதில் கூறாமல் அலட்சியமாக தனது சன் கிளாஸை எடுத்து சட்டையின் நடுவில் சொருகி தலையில் இருந்த தொப்பியை சரி செய்துக்கொண்டிருந்த ரணதீரன் கடைசியாக கேட்ட கேள்வியில் கர்ஜிக்கும் சிங்கமாய் தலையை சிலுப்பி நிமிர்ந்தவனின் விழிகளில் இருந்த இரையை வேட்டையாட துடிக்கும் பளபளப்பில் அந்த செய்தியாளர் கப்பென்று வாயை மூடி அச்சத்தில் ஒரு அடி பின்னால் நகர்ந்தான்.
தனது புடைத்த இரும்பு கரத்தில் இருக்கும் காப்பை முறுக்கி பின்னால் நகர்த்தியவாறு சுற்றியிருக்கும் அனைவரையும் தனது கழுகு பார்வையின் மூலம் ஊடுருவி துளைக்க,அதுவரை கேள்விக்கேட்ட ஊடகவியலாளரின் நாக்கு மேலண்ணத்தில் ஒட்டிக்கொண்டது என்றால்,அவனின் பார்வையில் நெஞ்சில் ஒரு குளிர் பரவியது.
அடுத்த கேள்விகள் கேட்பதற்கு அஞ்சி பயத்தில் மிரள அவன் இளக்காரமான புன்னகையை முகத்தில் தவழவிட்டப்படி “ட்ரூத் ஆல்வேஸ் டிரயம்ப்(வாய்மையே வெல்லும்)...உண்மை குற்றவாளி தண்டிக்கப்படுவான்” என்று அழுத்தமான குரலில் கூறிவிட்டு ரங்கசாமியிடம் மகதியை அழைத்து வருமாறு கண்ணசைத்து முன்னால் நடந்தான்.
‘இவன் என்ன நாம் ஒரு கேள்வி கேட்டால்...இவன் ஒரு பதில் சொல்லிட்டு போறான்’ என குழப்பமாக போகும் அவனையே கண்கொட்டாமல் பயத்தோடு பார்த்துக்கொண்டிருக்க,அந்த இடைவெளியில் மகதியை மோனிஷாவும் இன்னொரு பெண் காவலாளியும் உள்ளே அழைத்துச்சென்றிருந்தார்கள்.
விலங்கு பூட்டப்பட்ட நிலையில் குற்றவாளி கூண்டில் நின்றிருந்த மகதி காவலர் கட்டுப்பாட்டில் இருந்த ஒரே நாளில் ஒரு மாதிரி பொலிவு இழந்த நிலையில் விழிகளுக்கு கீழ் கருவலடைந்து மிகவும் சோர்ந்து போன நிலையில் காணப்பட்டாள்.
அவளது வெண்ணிற முகத்தில் விரல்கள் பதிந்த தடங்களும் அதனால் இலேசாக இதழ்களும் வீங்கி கன்றி சிவந்திருந்தது.
அவளின் நிலையை கண்டு நீதிபதிக்கு பரிதாபம் ஏற்பட்டது போலும்,அதனால் அவளிடம் “உன்னை போலீஸ்காரர்கள் அடிச்சாங்களா மகதி…?நீங்க தைரியமாக சொல்லுங்க...அவர்களின் மீது தக்க நடவடிக்கை எடுக்கப்படும்” என்றவுடன்,
அவளது கருமணிகள் விறைப்புடன் தன்னை அலட்சியமாக பார்த்தப்படி அமர்ந்திருந்த ரணதீரனை சென்று மீண்டு மீண்டும் நீதிபதியிடம் ஐக்கியமாகி “இல்லை சார்” என விரக்தியாக முறுவல் பூத்தாள்.

அவள் பொய் கூறுகிறாள் என்பது அறிந்து நீதிபதி “நீ எதற்கும் பயப்படாதேம்மா...நான் இருக்கிறேன் உண்மை கூறு” என மீண்டும் கேட்க,
அவளது விழிகள் இலேசாக சோர்ந்து தெரிந்தாலும் அதிலிருக்கும் ஒரு நிமிர்வு அவளின் குற்றமற்ற தன்மையை தெளிவாக எடுத்துரைத்தது.
இத்தனை வருட அனுபவத்தினால் நிறைய வழக்குகளை சந்தித்திருந்த நீதிபதிக்கு அவளை கண்டவுடன் உண்மை புலப்பட்டாலும் நீதிமன்றத்திற்கு தேவை ஆதாரங்கள் மட்டுமே,அவையாவும் அவளுக்கு எதிராக இருப்பதால் அவரால் எதுவும் செய்ய இயலாது.
அதனால் எழுந்த இயலாமையால் அவளின் மீது சிறிது பரிவு ஏற்பட,அவளிடம் அவ்வாறு கேட்டாள்.
ஆனால் அவளோ அழுத்தமாக வாயை திறக்காமல் இல்லை என்பது போல் தலையை மட்டும் ஆட்டினாள்.
அதற்கு மேல் அவராலும் எதுவும் செய்யமுடியாமல் குனிந்து அவளது வழக்கைப் பற்றிய விவரங்களைப் படித்துவிட்டு நிமிர்ந்தவர்,அரசாங்க வக்கீல் அவளுக்கு எதிரான ஆதாரங்களைப் பற்றி குறிப்பிட்டு மேலும் பன்னிரெண்டு நாட்கள் காவலர்களின் கட்டுப்பாட்டில் வைத்து விசாரிக்க அனுமதி வேண்டி காவலர் துறையினர் சார்பில் கேட்டுக்கொண்டார்.
நீதிபதி அனைத்தையும் கேட்டுவிட்டு மகதியிடம் “மகதி உங்க சார்பாக ஆஜராக ஏதாவது வக்கீலுக்கு ஏற்பாடு பண்ணியிருக்கீங்களா…?? இல்லை உங்களுக்காக வாதாட அரசாங்கம் வக்கீல் ஏற்பாடு பண்ணி தர சிபாரிசு செய்யவா…??” என கேட்கவும்,
இப்போது மகதி நிமிர்ந்து நின்று நேர்கொண்ட பார்வையுடன் “தேவையில்லை சார்...நான் எந்த வித தவறும் செய்யவில்லை… அப்படியிருக்கும் போது எதற்காக வக்கீல்...என்னால் இந்த குற்றத்திலிருந்து எளிதாக வெளிவர முடியும்” என ஒரு வித ராணியின் மிடுக்குடன் அழுத்தமான குரலில் ரணதீரனை தீர்க்கமான பார்த்துக்கொண்டே கூறியவளை நீதிபதி உட்பட அனைவரும் வியந்து அதியசத்து பார்க்க,
அவளது பதிலில் மோனிஷா இதழை சுழித்து திருப்பிக்கொள்ள, ரணதீரனோ இரு புருவங்களை உயர்த்தி ஒரு வித இளக்கார புன்னகை தவழ விட்டான்.
அவளது பதிலில் கவரப்பட்ட நீதிபதி “தட்ஸ் குட்…பொண்ணுங்க எல்லாம் உன்னை மாதிரி தான் தைரியமாக இருக்கணும்” என அவளை பாராட்டியவர் காவலர்களிடம் அவளை கட்டுப்பாட்டில் எடுத்து விசாரிக்க அனுமதி கொடுத்ததோடு அவளை துன்புறுத்தாமல் உண்மையை விசாரிக்க வேண்டும் என்றும் மீறினால் காவலர்களுக்கு தக்க தண்டனை வழங்கப்படும் என்று கூறியதோடு பன்னிரெண்டு நாட்களுக்கு பிறகு இவ்வழக்கின் தீர்ப்பு வழங்கப்படும் என்று கூறி “திஸ் கோர்ட் இஸ் அட்ஜன்ட்” என்று கூறிவிட்டு சுத்தியலால் மேசையை தட்டிவிட்டு எழுந்துக்கொண்டார்.
நீதிபதி விடைப்பெற்றவுடன் ரணதீரன் மோனிஷாவிடம் “புல் ஹர் அப்” என எகத்தாளமாக கூறிவிட்டு தனது சன்கிளாஸை அணிந்துக்கொண்டு முன்னால் நடக்க,
மோனிஷா அதில் மகிழ்ச்சியடைந்தவளாய் அவளின் கைகளை கன்றி சிவப்பது போல் அழுத்தி இழுத்து கொண்டு வந்தாள்.
அவள் வலிப்பொறுக்க முடியாமல் எரிச்சலாய் “கொஞ்சம் கையை விடுங்க...நானே நடந்து வரேன்” எனவும்,
நகத்தால் அவளது கை நாடியில் வைத்து அழுத்திய மோனிஷா “ஆக்யூஸ்ட் நீ...நீ சொல்லறதை நானும் கேட்கணுமா…??வாயை மூடிட்டு வாடி” என பல்லை கடித்து நக்கல் தொணிக்கும் குரலில்.
அவளது நகக்கண்களின் அழுத்தத்தில் “ஸ்ஆஆ” என இலேசாக அலறியவள் இதழை கடித்து வலியை பொறுத்துக்கொள்ள,அந்த மெல்லிய அலறல் ஒலி ரணதீரனின் செவியில் விழுந்து விட, தனது நடையை நிறுத்திவிட்டு தன் பின்னால் வந்துக்கொண்டிருந்த இருவரையும் மேலிருந்து கீழாக ஊடுருவி ஒரு முறை பார்த்தவனின் விழிகள் மகதியின் முகத்தில் அழுத்தமாக நிலைத்தது.
அவள் இதழ்கடித்து கொண்டிருப்பது எதையோ உணர்த்த “மோனிஷா யூ கோ ப்ரென்ட்...ஐ வில் புல் ஹர்” என கட்டளையிடவும்,வேறு வழியின்றி இருவரையும் ஒரு மாதிரி பார்த்துக்கொண்டே முன்னால் நடந்தாள்.
நேற்றைய சம்பவத்திற்கு பிறகு மோனிஷாவால் அவர்களது தனிமையை துளியும் ஏற்றுக்கொள்ள முடியவில்லை.அவளது மனதில் ரணதீரன் தனக்கு மட்டுமே சொந்தமாக வேண்டும் என்ற வெறி இலேசாக துளிர் விட ஆரம்பித்திருந்தது.அதனால் எழுந்த கோபத்தினால் மகதியை அடியோடு வெறுத்தாள்.
அதற்காகவே அவளது கைகளில் நகங்கள் கொண்டு அழுத்தி தனது பழிவெறியை தீர்க்க முயல,இப்போது ரணதீரனின் தலையீட்டால் அது நடக்காமல் போன எரிச்சலில் இருவரையும் எரிப்பது போல் பொசுக்கிவிட்டு முன்னால் நடந்தாள்.
அவள் முன்னால் சென்றவுடன் சுற்றும் முற்றும் பார்த்து யாருமில்லை என உறுதிப்படுத்திக்கொண்டு அவளை நெருங்கினான்.
மகதியை நோக்கி சென்ற ரணதீரன் அவள் இதழ்கடித்து தலைக்குனிந்திருப்பதை கண்டு என்ன தோன்றியதோ முகம் இறுக “நீ செய்த தப்பிற்கு அதை ஏன் படுத்தி எடுக்கறே...ப்ரீயா விடு” என்ற கூறிய கையோடு பற்களுக்கு அடியில் சிக்கியிருந்த அவளது இதழை கரங்களால் விடுவித்தான்.
அதில் திகைத்து ஏறிட்டு பார்க்க அவனது முகம் எப்போதும் போல் இறுகிப்போயிருக்க அவனது முகத்திலிருந்து வேறு எதுவும் அவளால் கண்டறிய முடியவில்லை.
அவன் விழிக்குள் எதையோ தேடி கொண்டிருந்தவளுக்கு அப்போது தான் ஒன்று உறைத்தது.இதழை விடுவிக்க தன் இதழை பிடித்த அவனது கரங்கள் இப்போதும் அதே இடத்தில் நிலைத்து நின்றதோடு இலேசாக தடித்திருந்த இதழை மென்மையாக வருடி கொண்டிருப்பதை அறிந்து தேகம் சிலிர்த்தாள்.
காயப்பட்டிருந்த அவளது இதழ்களுக்கு அத்தகைய வருடல் சுகமாக இருக்க,விழி மூடி அதை அனுபவித்தாள்.முதலில் மென்மையாய் ஆரம்பித்த வருடல் சிறிது நேரத்தில் அந்த வருடல் கன்னபகுதியின் மென்மையை பரிசோதித்து கொண்டிருப்பதையும்,அதன் அழுத்தத்தில் உள்ள வித்தியாசத்தையும் உணர்ந்து பட்டென்று விழி திறந்தவள்,மிக அருகினில் தெரிந்த அவனது முகம் கண்டு தடுமாறினாள்.
ஆனால் அவனது பார்வையில் தெரிந்த பளபளப்பில் எதையோ உணர்ந்தவளாய் கோபம் தலைதூக்க வெடுக்கென்று அவனது கரங்களைத் தட்டிவிட்டு முன்னால் நடந்தாள்.
‘போடி போ...இன்னும் எத்தனை நாள்னு பார்க்கிறேன்’ என மனதில் கறுவிக்கொண்டு தலைக்கோதி தன் உணர்ச்சிகளைக் கட்டுப்படுத்தி முன்னால் நடந்தான்.
அவளை மீண்டும் சிறையில் அடைத்து விசாரிக்க ஆரம்பிக்க,அவள் மீண்டும் பழைய பல்லவியே பாட,ரணதீரனுக்கு எரிச்சலாக இருந்தது.
இதற்கிடையில் அவள் தான் குற்றவாளி என்பது போல் ஊடகவியலாளர்கள் செய்திகளை ஒளிப்பரப்பிவிட்டு,தங்களது ஊடகத்தின் முன்னேற்றத்திற்காக பொய்யாக சித்தரித்த நிறைய விஷயங்களை கொலைக்கான காரணமாக பத்திரிகையிலும் தொலைக்காட்டியிலும் பிரசுரித்து விற்பனையை பெருக்கிக்கொண்டார்கள்.
அவள் தான் குற்றவாளி என்று தெரிந்தவுடன் கொலைச்செய்யப்பட்டவர்களின் குடும்பத்தினர் மகதியின் மீது கடும் கோபம் கொண்டு அவளை தூக்கிலிட வேண்டும் என ஆவேசத்துடன் சிறையை முற்றுகையிட,முகநூல் போராளிகள் கேலிக்கையான இணையத்தள பதிவுகளை வெளியிட்டும்,ஆக்ரோஷமான பேச்சுகளாலும் அவளுக்கு தண்டனை வாங்கிக்கொடுக்க போராடினார்கள்.
தீடிரென்று இவ்விஷயம் காட்டு தீ போல் உலகமெங்கும் பரவ,தங்கள் ஊரிலிருந்த தொலைக்காட்சியில் தங்கள் மகள் கொலை குற்றத்திற்காக கைது செய்யப்பட்டிருந்ததை அறிந்து மகதியின் பெற்றோர்கள் துடித்துப்போய் அவளை காண சென்னை புறப்பட்டனர்.
ஏற்கனவே மனம் நொந்துப்போய் இருப்பவர்களிடம் அக்கம் பக்கத்தினர் வார்த்தைகளால் மேலும் நோகடிக்க,அதன் பாரம் தாங்காமல் சென்னை வந்திறங்கியவர்களிடம் ஊடகவியலாளர்கள் கேட்க கூடாத கேள்விகளால் அவர்களின் காதை கூச செய்து,அவர்களை குனி குறுக செய்தார்கள்.
மகதி கைது செய்யப்பட்டிருந்ததை அறிந்து ரணதீரனின் தாயாரும் அவளுக்காக துடித்துப்போய் அவளை காண சிறைக்கு வந்தார்.
அதே நேரம் மகதியின் பெற்றோர்களும் சிறையில் மகளை காண வந்திருக்க,அங்கிருந்த ரணதீரனின் தாய் ராஜலட்சுமியை கண்டு நெருங்கியவர்கள் ஆதங்கத்துடன் “உங்க பையன் என் பொண்ணு மேலே உள்ள கோபத்தை இப்படி பழி தீர்த்துக்கிட்டானே...தப்பே செய்யாத என் பொண்ணு மேலே கொலை குற்றத்தை சுமத்தி அவளுக்கு நீங்காத ஒரு அவப்பெயரை கொடுக்கிற அளவு என் பொண்ணு அப்படி என்ன கெடுதல் செய்தாள் …??” என வேதனையோடு கேட்க,
“அண்ணா அப்படியெல்லாம் பேசாதீங்க...என் பையன் இக்கட்டான சூழ்நிலையை வைத்து உங்க பொண்ணை பழிவாங்கிற அளவு கெட்டவன் கிடையாது...அவனை நான் அப்படியெல்லாம் வளர்க்கலை…”
“அப்போ என் பொண்ணு தான் கொலை பண்ணியிருப்பானு சொல்லுறீங்களா..??”
“ஐய்யோ அண்ணி...நான் அப்படி சொல்லலை...மகதிக்கு கோபம் கொஞ்சம் அதிகம் தான்...ஆனால் இன்னொருவரை கொலைப் பண்ணறளவு கொடூரமான பொண்ணு இல்லை...சூழ்நிலை அவளுக்கு எதிரா இருக்கு...தீரன் கண்டிப்பாக உங்க பொண்ணு இந்த கேஸிலிருந்து காப்பாற்றுவான் கவலைப்படாதீங்க”
“என்னமோ போங்க...எங்களால் இந்த விஷயத்தை தாங்கவே முடியலை...இதுநாள் வரை அவள் விருப்பத்திற்கு மாறாக நாங்க எதையுமே செய்ததில்லை...அவள் எடுக்கும் எல்லா முடிவும் சரியா இருக்கும்னு நம்பிக்கை இருக்கு...ஆனால் இதுப்போல் ஆகும்னு நாங்க கொஞ்ச கூட எதிர்ப்பார்க்கலை...வெளிய எல்லாரும் என்ன என்னவோ பேசறாங்க...அதையெல்லாம் காது கொடுத்து கேட்கவே முடியலை அண்ணி” என அவரின் கைப்பிடித்துக்கொண்டு உடைந்து அழ,

அவரை தன்னோடு சேர்த்தணைத்து “கவலைப்படாதீங்க...எல்லாம் சரியாகிடும்...மகதி சீக்கிரம் வெளிய வந்திடுவா” என ஆறுதல் அளிக்க,மகதியின் தந்தை சுந்தரத்தின் விழிகளும் கலங்கியது.
அதற்குள் இரும்பு கதவு திறக்கும் ஒலிக்கேட்டு அனைவரின் கவனமும் அங்கு செல்ல அழகில் தேவதையாய் ஒரு வித நிமிர்வுடன் வலம் வரும் மகதி உருக்கலைந்த நிலையில் சோர்ந்துப்போய் வருவதை கண்ட பெற்றவர்கள் வேதனை தாளாமல் கதறியழ,அவருக்கும் விழிகள் கலங்கியது.
தன் பெற்றோர் அழுவது பொறுக்காமல் “அப்பா அம்மா எதுக்கு அழுதிட்டு இருக்கீங்க...முதல்ல அழுகையை நிறுத்துங்க” என அதட்ட,
அவளின் தாயோ “முடியலை மகதி” என கரகரத்த குரலில் கூறி புடவை தலப்பை வாயில் வைத்து துக்கத்தை அடக்கப்போராட,
அதில் இலேசாக எரிச்சல் எட்டிப்பார்க்க “அம்மா சும்மா உலுஉலுனு அழுதிட்டு இருந்தே டென்ஷனாகிடுவேன்...முதல்ல இரண்டு அழுகையை நிறுத்தலை...நான் போயிடுவேன்” என விழிகளை உருட்டி மிரட்டி சென்றுவிடுவது போல் திரும்ப,
“இல்லை வேணாம்” என அவசரமாக விழிகளை துடைத்துக்கொள்ள,அவளின் தந்தை சுந்தரம் “உன் மேல் எப்படிம்மா இந்த பழி விழுந்தது…??” என நா தழுதழுக்க கேட்க,
தனக்கு முன்னால் இருக்கும் கம்பியை இறுக்கி பிடித்து “எல்லாம் விதி…” என கசந்த முறுவல் பூக்க,
கம்பியில் இருந்த அவளது கைகளைப் பற்றிக்கொண்டு “கவலைப்படாதே மகதி...இந்த கேஸிலிருந்து வெளிய வருவதற்கு ஊரிலே ஒரு நல்ல வக்கீலா பார்த்து பேசறேன்...எவ்வளவு செலவானலும் இதிலிருந்து உன்னை வெளிய கொண்டு வருவது என்னோட பொறுப்பு…” என ஆதுரத்துடன் கூற,
மகதியோ “இல்லப்பா வேணாம்...தப்பு செய்தால் பயந்துப்போய் வெளிய வருவதற்கு வக்கீல் உதவி தேவை...நான் தான் எந்த தப்பும் பண்ணலையே...அதனால் நான் ஈசியா வெளிய வந்திடுவேன்...நீங்க கவலைப்படாதீங்க” என உறுதியுடன் கூறிய மகளின் மீது நம்பிக்கை துளிர்த்தாலும்,சிறு அவநம்பிக்கையும் சேர்ந்தே தோன்ற,
“இருந்தாலும் மகதிம்மா...ஒரு வக்கீல் ஏற்ப…” என்னும் போதே “வேண்டாம்ப்பா...எப்போதும் போல் என் மேலே நம்பிக்கை வைங்க...என்னால் வெளி வர முடியும்...பொய்க்கு தான் நிறைய குறுக்கு வழிகள் யோசிக்கணும்...உண்மையை நிரூபிக்க நமக்கு நாமே போதும்” உறுதியாக மறுத்துவிட,
அவளை பெற்ற தகப்பனாருக்கு மகளின் மீது நம்பிக்கை ஒளிர்ந்தாலும்,அவளை பெற்ற தாயிற்கு மகளை நினைத்து கவலையாக இருந்தது.
அதுவும் பெண் பிள்ளை சிறையில் இருந்துக்கொண்டு என்ன செய்யமுடியும் என பாசத்தில் பதறி துடிக்க,அதை அவளிடம் மனம் தாங்காமல் கேட்டு வைக்க,அவரை முறைத்த மகதி “அம்மா கடுப்பை கிளப்பாதம்மா...நான் தைரியமா தானே இருக்கேன்...நீ எதுக்கு குட்டையை குழப்பறே” என எரிச்சல் பட,
“இல்லைம்மா” என எதையோ கூறிப்போனவரை “மகதி தான் அவ்ளோ தூரம் சொல்லுறாளே...விடு பானு...எல்லாம் அவள் பார்த்துப்பாள்” என கூறி அப்பேச்சிற்கு முற்றுப்புள்ளி வைத்துவிட,பெற்ற தாயாருக்கு தான் உள்ளுக்குள் பதைத்தது.
அதுவரை அவர்கள் பேசுவதில் தலையிடாமல் வேடிக்கைப்பார்த்து கொண்டிருந்தவர் ரணதீரனின் தாயார் முதன்முறையாக “மகதி எப்படிம்மா இருக்க…??” என்ற கேள்வியில் சடாரென்று திரும்பியவளின் முகம் ராஜலட்சுமியை கண்டு மலர ஆச்சரியத்துடன் விழி விரித்து “ஹாய் ஆன்ட்டி...நீங்க எப்போ வந்தீங்க...நான் உங்களை பார்க்கவேயில்லை...சாரி” என படபடவென பேசி மன்னிப்புக்கேட்டவளை பார்த்து புன்னகை சிந்த முடியாமல் விழிகள் இலேசாக கலங்கியது.
“ப்ச்” என சலித்து “ஆன்ட்டி அடுத்து நீங்களா…??அழாதீங்க...எனக்கு ஒண்ணுமில்லை” எனவும்,

அவளை அருகே அழைத்து கம்பியின் வழியே அவள் கரம் பிடித்து “ரொம்ப அடிச்சிட்டங்களா…?நான் வேணா தீரன் கிட்ட சொல்லி அவங்களை என்ன ஏதுனு விசாரிக்க சொல்லவாமா…?” என பரிவுடன் கேட்கவும்,
‘அடிக்க சொன்னதே உங்க பையன் தான்...அவன்கிட்டயே என்னை அடிக்க வேண்டாம்னு சொல்லுறீங்களா…?’ என இதழை சுழித்து நக்கலாக நினைத்து வெளியில் “அதெல்லாம் ஒன்றும் வேண்டாம் ஆன்ட்டி...ஆமாம் நீங்க எப்படி இங்க வந்தீங்க…??உங்க பையன் இதுக்கெல்லாம் ஆலோ பண்ணமாட்டாங்களே..?” என பேச்சை மாற்ற,
“டிவியில் உன்னை பத்திய செய்தியை பார்த்தவுடனே என்னால் வீட்டில் இருக்க முடியலைம்மா...அதான் தீரன் கிட்ட கூட கேட்காமல் உன்னை பார்க்க வந்துட்டேன்...உன்னை சீக்கிரம் நிரபராதினு நிரூபிச்சு வெளிய கொண்டு வந்திடுவான் தீரன்...நீ ஒண்ணும் கவலைப்படாதம்மா” என ஆறுதலாக கூற,
‘ஹூக்கும்...எப்போடா என் குற்றத்தை நிரூபிச்சு...உள்ள தூக்கிப்போடலாம்னு இலவம் காத்த கிளிப்போல் காத்திட்டு இருக்கிற முதல் ஆளே உங்க பையன் தான்...இவன் என்னை வெளிய கொண்டு வரப்போறான்...கேட்கவே நல்லா காமெடியா இருக்கு’ என உள்ளுக்குள் விரக்தியாக நினைத்தவளால் வெளிப்படையாக அதை கூற முடியாமல் “சரிங்க ஆன்ட்டி...நீங்க உடம்பு பார்த்துக்கோங்க…” என்பதுடன் பேச்சை முடித்துக்கொண்டாள்.
ரணதீரனின் மீது கோபமும் ஆத்திரமும் இருந்தாலும்,அந்த கோபத்தை அவனின் தாயாரிடம் காட்ட அவளுக்கு மனம் வரவில்லை என்பதால் தன்மையாக பேசி விடைப்பெற்றாள்.
ராஜலட்சுமி மகதியின் பெற்றோரை தன்னுடைய வீட்டிற்கு அழைக்க “இல்லை...நாங்க ஹோட்டலில் ஸ்டே பண்ணிக்கிறோம்” என மறுப்பு தெரிவித்து கிளம்பிவிட்டார்கள்.
தன் தாயார் சிறைக்கு சென்று வந்த விஷயத்தைக் கேள்விப்பட்ட ரணதீரன் மிகுந்த ஆத்திரம் கொண்டான்.

“அம்மா எதுக்காக அவளை பார்க்க போனீங்க...அவள் ஒரு குற்றவாளி...அதுவும் எனக்கு கீழ் விசாரணை கைதியாக இருப்பவளை பார்க்க போனால் மற்றவங்க என்ன நினைப்பாங்க…??” என எகிற,
அவனது தலை மூடியை கோதிவிட்டு “கண்ணா பாவம்டா மகதி...அவள் ஜெயிலில் இருப்பதை கேட்டவுடன் என் நெஞ்சமெல்லாம் பதறிப்போயிடுச்சு...உடனடியா அவளை பார்க்கணும்னு தோணிச்சு...அதான் பார்க்க போனேன்…நீ கோபப்படாதப்பா” என மெல்லிய குரலில் எடுத்துரைக்க,
தாயின் இதமான வருடலில் கோபம் முற்றிலும் நீங்கிவிட்டாலும் வீம்பு குறையாமல் “அம்மா திஸ் இஸ் பர்ஸ்ட் அன்ட் லாஸ்ட்...இனிமே அவளை பார்க்கக்கூடாது...சொந்த பந்தங்களாக இருந்தாலும் என்னுடைய கடமையில் தலையிடுவது எனக்கு பிடிக்காதுனு உங்களுக்கு நல்லாவே தெரியும்...பார்த்துக்கோங்கம்மா” என எச்சரிக்கை கலந்த குரலில் கூற,
மகனின் மனம் புரிந்து நெற்றியை இதமாக வருடி “சரி கண்ணா… இனிமே மகதியைப் பார்க்க போகலை...ஆனால் ஓரே ஒரு விஷயம்...மகதி எந்த தப்பும் செய்திருக்கமாட்டானு நமக்கு தெரியும்...சீக்கிரம் உண்மை குற்றவாளி யாருனு கண்டுப்பிடிச்சு அவளை வெளிய கூட்டிட்டு வந்திடுப்பா...ஒரு பொண்ணு ரொம்ப நாள் சிறையில் இருக்கிறது நல்லாயிருக்காது...உனக்கு அது புரியும்னு நினைக்கிறேன்...சரி வா...சாப்பிடுப்பா…” என ஆழ்ந்த குரலில் கூறினாலும் அதில் ஒரு கட்டளை ஒளிந்திருப்பதை அறிந்து “ச்சை” என தலையை உதறிக்கொண்டு சென்றான்.
அவன் உணவருந்தி முடித்த கையோடு உறக்கத்தை வேண்டி படுக்கையறைக்கு சென்றவனின் அலைப்பேசி மணியடிக்க,அதை எடுத்து பேசிய ரணதீரன் “என்ன சொல்லறீங்க ரங்கசாமி…?” என சிறிது அதிர்ச்சியோடு கேட்க
“.....”
அந்தப்பக்கம் என்ன கூறினார்களோ இவன் நெற்றியை நீவி “நான் இன்னும் பத்து நிமிஷத்தில் ஸ்பாட்டில் இருப்பேன்” என்று இறுகிய குரலில் கூறியவன் மடமடவென உடைமாற்றிக்கொண்டு வெளியேறினான்.

அவனது இறுக்கத்திற்கு காரணம் வங்கியிருக்கும் தெருவில் உள்ள குப்பை தொட்டியில் அடுத்த பிணம் கண்டெடுக்கப்பட்டிருந்தது.
 
Status
Not open for further replies.
Top